अध्याय 145: आकाशवाणी: वर माँगो

बरष सहस-दस त्यागेउ सोऊ । ठाढ़े रहे एक पग दोऊ ॥
विधि हरि तप देखि अपारा । मनु समीप आये बहु बारा ॥

baraṣa sahasa-dasa tyāgeu soū | ṭhār̤he rahe eka paga doū ||
vidhi hari tapa dekhi apārā | manu samīpa āye bahu bārā ||

माँगहु बर बहु भाँति लोभाये । परम धीर नहिँ चलहिँ चलाये ॥
अस्थि–मात्र होइ रहे सरीरा । तदपि मनाग मनहिँ नहिँ पीरा ॥

mām̐gahu bara bahu bhām̐ti lobhāye | parama dhīra nahim̐ calahim̐ calāye ||
asthi–mātra hoi rahe sarīrā | tadapi manāga manahim̐ nahim̐ pīrā ||

प्रभु सर्बज्ञ दास निज जानी । गति अनन्य तापस नृप-रानी ॥
माँगु माँगु बर भइ नभ बानी । परम गभीर कृपामृत सानी ॥

prabhu sarbajña dāsa nija jānī | gati ananya tāpasa nṛpa-rānī ||
mām̐gu mām̐gu bara bhai nabha bānī | parama gabhīra kṛpāmṛta sānī ||

मृतक जिआवनि गिरा सुहाई । श्रबन रन्ध्र होइ उर जब आई ॥
ह्रष्टपुष्ट तन भये सुहाये । मानहुँ अबहिँ भवन तैँ आये ॥

mṛtaka jiāvani girā suhāī | śrabana randhra hoi ura jaba āī ||
hraṣṭapuṣṭa tana bhaye suhāye | mānahum̐ abahim̐ bhavana taim̐ āye ||