अध्याय 144: मनु और शतरूपा का तप

करहिँ अहार साक फल कन्दा । सुमिरहिँ ब्रह्म सच्चिदानन्दा ॥
पुनि हरि हेतु करन तप लागे । बारि-अधार मूल फल त्यागे ॥

karahim̐ ahāra sāka phala kandā | sumirahim̐ brahma saccidānandā ||
puni hari hetu karana tapa lāge | bāri-adhāra mūla phala tyāge ||

उर अभिलाष निंरंतर होई । देखिय नयन परम प्रभु सोई ॥
अगुन अखंड अनन्त अनादी । जेहि चिन्तहिँ परमारथबादी ॥

ura abhilāṣa niṃraṃtara hoī | dekhiya nayana parama prabhu soī ||
aguna akhaṃḍa ananta anādī | jehi cintahim̐ paramārathabādī ||

नेति नेति जेहि बेद निरूपा । निजानंद निरुपाधि अनूपा ॥
सम्भु बिरज्चि बिष्नु भगवाना । उपजहिँ जासु अंस तेँ नाना ॥

neti neti jehi beda nirūpā | nijānaṃda nirupādhi anūpā ||
sambhu birajci biṣnu bhagavānā | upajahim̐ jāsu aṃsa tem̐ nānā ||

ऐसेउ प्रभु सेवक बस अहई । भगत हेतु लीला तनु गहई ॥
जौँ यह बचन सत्य स्त्रुति भाषा । तौ हमार पूजिहि अभिलाषा ॥

aiseu prabhu sevaka basa ahaī | bhagata hetu līlā tanu gahaī ||
jaum̐ yaha bacana satya struti bhāṣā | tau hamāra pūjihi abhilāṣā ||