अध्याय 143: मनु और शतरूपा नैमिषारण्य में

बरबस राज सुतहि नृप दीन्हा । नारि समेत गवन बन कीन्हा ॥
तीरथ बर नैमिष बिख्याता । अति पुनीत साधक-सिधि-दाता ॥

barabasa rāja sutahi nṛpa dīnhā | nāri sameta gavana bana kīnhā ||
tīratha bara naimiṣa bikhyātā | ati punīta sādhaka-sidhi-dātā ||

बसहिँ तहाँ मुनि-सिद्ध-समाजा । तहँ हियँ हरषि चलेउ मनु राजा ॥
पन्थ जात सोहहिं मति-धीरा । ज्ञान-भगति जनु धरें सरीरा ॥

basahim̐ tahām̐ muni-siddha-samājā | taham̐ hiyam̐ haraṣi caleu manu rājā ||
pantha jāta sohahiṃ mati-dhīrā | jñāna-bhagati janu dhareṃ sarīrā ||

पहुँचे जाइ धेनुमति-तीरा । हरषि नहाने निरमल नीरा ॥
आये मिलन सिद्धि मुनि ज्ञानी । धरम-धुरन्धर नृपरिषि जानी ॥

pahum̐ce jāi dhenumati-tīrā | haraṣi nahāne niramala nīrā ||
āye milana siddhi muni jñānī | dharama-dhurandhara nṛpariṣi jānī ||

जहँ जहँ तीरथ रहे सुहाये । मुनिन्ह सकल सादर करवाये ॥
कृस-सरीर मुनि-पट परिधाना । सत-समाज नित सुनहिँ पुराना ॥

jaham̐ jaham̐ tīratha rahe suhāye | muninha sakala sādara karavāye ||
kṛsa-sarīra muni-paṭa paridhānā | sata-samāja nita sunahim̐ purānā ||