अध्याय 122: जय और विजय को मिला शाप

सोइ जस गाइ भगत भव तरहीँ । कृपासिन्धु जन-हित तनु धरहीँ ॥
राम-जनम के हेतु अनेका । परम बिचित्र एक तेँ एका ॥

soi jasa gāi bhagata bhava tarahīm̐ | kṛpāsindhu jana-hita tanu dharahīm̐ ||
rāma-janama ke hetu anekā | parama bicitra eka tem̐ ekā ||

जनम एक दुइ कहउँ बखानी । सावधान सुनु सुमति भवानी ॥
द्वारपाल हरि के प्रिय दोऊ । जय अरु बिजय जान सब कोऊ ॥

janama eka dui kahaum̐ bakhānī | sāvadhāna sunu sumati bhavānī ||
dvārapāla hari ke priya doū | jaya aru bijaya jāna saba koū ||

बिन साप तेँ दूनउँ भाई । तामस असुर देह तिन्ह पाई ॥
कनककसिपु अरु हाटक लोचन । जगत बिदित सुरपति मद-मोचन ॥

bina sāpa tem̐ dūnaum̐ bhāī | tāmasa asura deha tinha pāī ||
kanakakasipu aru hāṭaka locana | jagata bidita surapati mada-mocana ||

बिजई समर बीर बिख्याता । धरि बराह बपु एक निपाता ॥
होइ नरहरि दूसर पुनि मारा । जन प्रहलाद सुजस विस्तारा ॥

bijaī samara bīra bikhyātā | dhari barāha bapu eka nipātā ||
hoi narahari dūsara puni mārā | jana prahalāda sujasa vistārā ||