अध्याय 119: पार्वती का संशय मिटा

कासीं मरत जन्तु अवलोकी । जासु नाम बल करउँ बिसोकी ॥
सोइ प्रभु मोर चराचर स्वामी । रघुबर सब उर अन्तरजामी ॥

kāsīṃ marata jantu avalokī | jāsu nāma bala karaum̐ bisokī ||
soi prabhu mora carācara svāmī | raghubara saba ura antarajāmī ||

बिबसहुँ जासु नाम नर कहहीँ । जनम अनेक रचित अघ दहहीँ ॥
सादर सुमिरन जे नर करहीँ । भव-बारिधि गो-पद इव तरहीँ ॥

bibasahum̐ jāsu nāma nara kahahīm̐ | janama aneka racita agha dahahīm̐ ||
sādara sumirana je nara karahīm̐ | bhava-bāridhi go-pada iva tarahīm̐ ||

राम सो परमातमा भवानी । तहँ भ्रम अति अबिहित तब बानी ॥
अस संसय आनत उर माहीँ । ज्ञान विराग सकल गुन जाहीँ ॥

rāma so paramātamā bhavānī | taham̐ bhrama ati abihita taba bānī ||
asa saṃsaya ānata ura māhīm̐ | jñāna virāga sakala guna jāhīm̐ ||

सुनि सिव के सम-भञ्जन-बचना । मिटि गइ सब कुतरक कै रचना ॥
भइ रघुपति-पद प्रीति प्रतीती । दारुन असम्भावना बीती ॥

suni siva ke sama-bhañjana-bacanā | miṭi gai saba kutaraka kai racanā ||
bhai raghupati-pada prīti pratītī | dāruna asambhāvanā bītī ||