अध्याय 118: इन्द्रियातीत प्रभु ही दशरथनन्दन

एहि बिधि जग हरि आश्रित रहई । जदपि असत्य देत दुख अहई ॥
जौँ सपनें सिर काटै कोई । बिनु जागें न दूरि दुख होई ॥

ehi bidhi jaga hari āśrita rahaī | jadapi asatya deta dukha ahaī ||
jaum̐ sapaneṃ sira kāṭai koī | binu jāgeṃ na dūri dukha hoī ||

जासु कृपाँ अस भ्रम मिटि जाई । गिरिजा सोइ कृपालु रघुराई ॥
आदि अन्त कोउ जासु न पावा । मति अनुमानि निगम अस गावा ॥

jāsu kṛpām̐ asa bhrama miṭi jāī | girijā soi kṛpālu raghurāī ||
ādi anta kou jāsu na pāvā | mati anumāni nigama asa gāvā ||

बिनु पद चलइ सुनइ बिनु काना । कर बिनु करम करइ विधि नाना ॥
आनन रहित सकल-रस-भोगी । बिनु बानी बकता बड़ जोगी ॥

binu pada calai sunai binu kānā | kara binu karama karai vidhi nānā ||
ānana rahita sakala-rasa-bhogī | binu bānī bakatā bar̤a jogī ||

तन बिनु परस नयन बिनु देखा । ग्रहइ घ्रान बिनु बास असेखा ॥
असि सब भाँति अलौकिक करनी । महिमा जासु जाइ नहिँ बरनी ॥

tana binu parasa nayana binu dekhā | grahai ghrāna binu bāsa asekhā ||
asi saba bhām̐ti alaukika karanī | mahimā jāsu jāi nahim̐ baranī ||