अध्याय 76: तीनों राजा के सामने पहुँचे

गये लखन जहँ जानकिनाथू । भे मन मुदित पाइ प्रिय साधू ॥
बन्दि राम-सिय-चरन सुहाये । चले सङ्ग नप-मन्दिर आये ॥

gaye lakhana jaham̐ jānakināthū | bhe mana mudita pāi priya sādhū ||
bandi rāma-siya-carana suhāye | cale saṅga napa-mandira āye ||

कहहिँ परसपर पुर-नर नारी । भलि बनाइ बिधि बात बिगारी ॥
तन मन-दुख बदन-मलीने । बिकल मनहुँ माखी मधु छीने ॥

kahahim̐ parasapara pura-nara nārī | bhali banāi bidhi bāta bigārī ||
tana mana-dukha badana-malīne | bikala manahum̐ mākhī madhu chīne ||

कर मीजहिँ सिर धुनि पछिताहीँ । जनु बिनु पङ्ख बिहँग अकुलाहीँ ॥
भइ बड़ि भीर भूप-दरबारा । बरनि न जाइ बिषाद अपारा ॥

kara mījahim̐ sira dhuni pachitāhīm̐ | janu binu paṅkha biham̐ga akulāhīm̐ ||
bhai bar̤i bhīra bhūpa-darabārā | barani na jāi biṣāda apārā ||

सचिवँ उठाइ राउ बैठारे । कहि प्रिय बचन राम पगु धारे ॥
सिय समेत दोउ तनय निहारी । ब्याकुल भयउ भूमिपति भारी ॥

sacivam̐ uṭhāi rāu baiṭhāre | kahi priya bacana rāma pagu dhāre ||
siya sameta dou tanaya nihārī | byākula bhayau bhūmipati bhārī ||