अध्याय 33: श्रीराम बिना जीवन नहीं, कैकेयी अडिग

जिऐ मीन बरू बारि बिहीना । मनि बिनु फनिकु जिऐ दुख दीना ॥
कहउँ सुभाउ न छलु मन माहीँ । जीवन मोर राम बिनु नाहीं ॥

jiai mīna barū bāri bihīnā | mani binu phaniku jiai dukha dīnā ||
kahaum̐ subhāu na chalu mana māhīm̐ | jīvana mora rāma binu nāhīṃ ||

समुझि देखु जियँ प्रिया प्रबीना । जीवन राम-दरस आधीना ॥
सुनि म्रदु बचन कुमति अति जरई । मनहुँ अनल आहुति घृत परई ॥

samujhi dekhu jiyam̐ priyā prabīnā | jīvana rāma-darasa ādhīnā ||
suni mradu bacana kumati ati jaraī | manahum̐ anala āhuti ghṛta paraī ||

कहइ करहु किन कोटि उपाया । इहाँ न लागिहि राउरि माया ॥
देहु कि लेहु अजस करि नाहीँ । मोहि न बहुत प्रपञ्च सोहाहीं ॥

kahai karahu kina koṭi upāyā | ihām̐ na lāgihi rāuri māyā ||
dehu ki lehu ajasa kari nāhīm̐ | mohi na bahuta prapañca sohāhīṃ ||

राम-साधु तुम्ह साधु सयाने । राम-मातु भलि सब पहिचाने ॥
जस कौसिलाँ मोर भल ताका । तस फल उन्हहि देउँ करि साका ॥

rāma-sādhu tumha sādhu sayāne | rāma-mātu bhali saba pahicāne ||
jasa kausilām̐ mora bhala tākā | tasa phala unhahi deum̐ kari sākā ||