अध्याय 233: भरत मन्दाकिनी में नहाकर आगे बढ़ते हैं

जौं न होत जग जनम भरत को । सकल धरम-धुर-धरनि धरत को ॥
कबि-कुल-अगम भरत-गुन गाथा । को जानइ तुम्ह बिनु रघुनाथा ॥

jauṃ na hota jaga janama bharata ko | sakala dharama-dhura-dharani dharata ko ||
kabi-kula-agama bharata-guna gāthā | ko jānai tumha binu raghunāthā ||

लखन-राम-सियँ सुनि सुर-बानी । अति सुख लहेउ न जाइ बखानी ॥
इहाँ भरत सब सहित सहाये । मंदाकिनीं पुनीत नहाये ॥

lakhana-rāma-siyam̐ suni sura-bānī | ati sukha laheu na jāi bakhānī ||
ihām̐ bharata saba sahita sahāye | maṃdākinīṃ punīta nahāye ||

सरित समीप राखि सब लोगा । माँगि मातु गुरु सचिव नियोगा ॥
चले भरत जहँ सिय-रघुराई । साथ निषादनाथ लघु भाई ॥

sarita samīpa rākhi saba logā | mām̐gi mātu guru saciva niyogā ||
cale bharata jaham̐ siya-raghurāī | sātha niṣādanātha laghu bhāī ||

समुझि मातु करतब सकुचाहीं । करत कुतरक कोटि मन माहीं ॥
राम-लखन-सिय सुनि मम नाऊँ । उठि जनि अनत जाहिँ तजि ठाऊँ ॥

samujhi mātu karataba sakucāhīṃ | karata kutaraka koṭi mana māhīṃ ||
rāma-lakhana-siya suni mama nāūm̐ | uṭhi jani anata jāhim̐ taji ṭhāūm̐ ||