अध्याय 231: आकाशवाणी और राम का भरत पर भरोसा

जगु भय मगन गगन भइ बानी । लखन बाहु-बल बिपुल बखानी ॥
तात प्रताप प्रभाउ तुम्हारा । को कहि सकइ को जान निहारा ॥

jagu bhaya magana gagana bhai bānī | lakhana bāhu-bala bipula bakhānī ||
tāta pratāpa prabhāu tumhārā | ko kahi sakai ko jāna nihārā ||

अनुचित उचित काज कछु होऊ । समुझि करिअ भल कह सब कोऊ ॥
सहसा करि पाछे पछिताहीँ । कहहिँ बेद-बुध ते बुध नाहीॅ ॥

anucita ucita kāja kachu hoū | samujhi karia bhala kaha saba koū ||
sahasā kari pāche pachitāhīm̐ | kahahim̐ beda-budha te budha nāhīॅ ||

सुनि सुर-बचन लखन सकुचाने । राम-सीयँ सादर सनमाने ॥
कही तात तुम्ह नीति सुहाई । सब तेँ कठिन राज मद भाई ॥

suni sura-bacana lakhana sakucāne | rāma-sīyam̐ sādara sanamāne ||
kahī tāta tumha nīti suhāī | saba tem̐ kaṭhina rāja mada bhāī ||

जो अचवँत नृप मातहिं तेई । नाहिँ न साधु-समा जेहिं सेई ॥
सुनहु लखन भल भरत सरीसा । बिधि प्रपञ्च महँ सुना न दीसा ॥

jo acavam̐ta nṛpa mātahiṃ teī | nāhim̐ na sādhu-samā jehiṃ seī ||
sunahu lakhana bhala bharata sarīsā | bidhi prapañca maham̐ sunā na dīsā ||