अध्याय 228: लक्ष्मण को भरत पर राज्य लोभ का संदेह

विषयी जीव पाइ प्रभुताई । मूढ़ मोह-बस होहिॅ जनाई ॥
भरत नीति-रत साधु सुजाना । प्रभु-पद-प्रेम सकल जग जाना ॥

viṣayī jīva pāi prabhutāī | mūr̤ha moha-basa hohiॅ janāī ||
bharata nīti-rata sādhu sujānā | prabhu-pada-prema sakala jaga jānā ||

तेऊ आज राज-पद पाई । चले धरम-मरजाद मेटाई ॥
कुटिल कुबन्धु कुअवसर ताकी । जानि राम बन-बास एकाकी ॥

teū āja rāja-pada pāī | cale dharama-marajāda meṭāī ||
kuṭila kubandhu kuavasara tākī | jāni rāma bana-bāsa ekākī ||

करि कुमन्त्र मन साजि समाजू । आये करइ अकंटक राजू ॥
कोटि प्रकार कलपि कुटिलाई । आये दल बटोरि दोउ भाई ॥

kari kumantra mana sāji samājū | āye karai akaṃṭaka rājū ||
koṭi prakāra kalapi kuṭilāī | āye dala baṭori dou bhāī ||

जौँ जियँ होति न कपट कुचाली । केहि सोहाति रथ-बाजि-गजाली ॥
भरतहि दोष देइ को जाये । जग बौराइ राज-पद पाये ॥

jaum̐ jiyam̐ hoti na kapaṭa kucālī | kehi sohāti ratha-bāji-gajālī ||
bharatahi doṣa dei ko jāye | jaga baurāi rāja-pada pāye ||