अध्याय 202: जागती रात और गंगा पार

सखा बचन सुनि उर धरि धीरा । बास चले सुमिरत रघुबीरा ॥
यह सुधि पाइ नगर नर-नारी । चले बिलोकन आरत भारी ॥

sakhā bacana suni ura dhari dhīrā | bāsa cale sumirata raghubīrā ||
yaha sudhi pāi nagara nara-nārī | cale bilokana ārata bhārī ||

परदखिना करि करहिँ प्रनामा । देहिॅ कैकइहि खोरि निकामा ॥
भरि भरि बारि बिलोचन लेंहीं । बाम बिधाताहि दूषन देहीं ॥

paradakhinā kari karahim̐ pranāmā | dehiॅ kaikaihi khori nikāmā ||
bhari bhari bāri bilocana leṃhīṃ | bāma bidhātāhi dūṣana dehīṃ ||

एक सराहहिँ भरत सनेहू । कोउ कह नृपति निबाहेउ नेहू ॥
निन्दहिँ आपु सराहि निषादहि । को कहि सकइ बिमोह बिषादहि ॥

eka sarāhahim̐ bharata sanehū | kou kaha nṛpati nibāheu nehū ||
nindahim̐ āpu sarāhi niṣādahi | ko kahi sakai bimoha biṣādahi ||

एहि बिधि राति लोग सब जागा । भा भिनुसार गुदारा लागा ॥
गुरुहि सुनावँ चढ़ाइ सुहाईं । नईं नाव सब मातु चढ़ाईं ॥

ehi bidhi rāti loga saba jāgā | bhā bhinusāra gudārā lāgā ||
guruhi sunāvam̐ car̤hāi suhāīṃ | naīṃ nāva saba mātu car̤hāīṃ ||

दंड चारि महँ भा सबु पारा । उतरि भरत तब सबहि सँभारा ॥

daṃḍa cāri maham̐ bhā sabu pārā | utari bharata taba sabahi sam̐bhārā ||