अध्याय 170: महाराज दशरथ का अन्तिम संस्कार

नृप-तनु बेद-बिदित अन्हवावा । परम विचित्र विमान बनावा ॥
गहि पद भरत मातु सब राखी । रहीं राम-दरसन अभिलाषी ॥

nṛpa-tanu beda-bidita anhavāvā | parama vicitra vimāna banāvā ||
gahi pada bharata mātu saba rākhī | rahīṃ rāma-darasana abhilāṣī ||

चन्दन अगर भार बहु आये । अमित अनेक सुगन्ध सुहाये ॥
सरजु-तीर रचि चिता बनाई । जनु सुर-पुर-सोपान सुहाई ॥

candana agara bhāra bahu āye | amita aneka sugandha suhāye ||
saraju-tīra raci citā banāī | janu sura-pura-sopāna suhāī ||

एहि बिधि दाह क्रिया सब कीन्ही । बिधिवत न्हाइ तिलांजुलि दीन्ही ॥
सोधि सुमृति सब बेद पुराना । कीन्ह भरत दसगात विधाना ॥

ehi bidhi dāha kriyā saba kīnhī | bidhivata nhāi tilāṃjuli dīnhī ||
sodhi sumṛti saba beda purānā | kīnha bharata dasagāta vidhānā ||

जहँ जस मुनिबर आयसु दीन्हा । तहँ तस सहस भाँति सब कीन्हा ॥
भये बिसुद्ध दिये सब दाना । धेनु बाजि गज बाहन नाना ॥

jaham̐ jasa munibara āyasu dīnhā | taham̐ tasa sahasa bhām̐ti saba kīnhā ||
bhaye bisuddha diye saba dānā | dhenu bāji gaja bāhana nānā ||