अध्याय 161: भरत की माता को फटकार

बिकल बिलोकि सुतहि समुझावति । मनहुँ जरे पर लोनु लगावति ॥
तात राउ नहिँ सोचे-जोगू । बिढ़इ सुकृत जसु कीन्हेउ भोगू ॥

bikala biloki sutahi samujhāvati | manahum̐ jare para lonu lagāvati ||
tāta rāu nahim̐ soce-jogū | bir̤hai sukṛta jasu kīnheu bhogū ||

जीवत सकल जनम-फल पाये । अन्त अमरपति सदन सिधाये ॥
अस अनुमानि सोच परिहरहू । सहित समाज राज पुर करहू ॥

jīvata sakala janama-phala pāye | anta amarapati sadana sidhāye ||
asa anumāni soca pariharahū | sahita samāja rāja pura karahū ||

सुनि सुठि सहमेउ राजकुमारू । पाकें छत जनु लाग अँगारू ॥
धीरज धरि भरि लेहिँ उसासा । पापनि सबहि भाँति कुल नासा ॥

suni suṭhi sahameu rājakumārū | pākeṃ chata janu lāga am̐gārū ||
dhīraja dhari bhari lehim̐ usāsā | pāpani sabahi bhām̐ti kula nāsā ||

जौँ पै कुरुचि रही अति तोही । जनमत काहे न मारे मोही ॥
पेड़ काटि तैं पालउ सींचा । मीन जिअन निति बारि उलीचा ॥

jaum̐ pai kuruci rahī ati tohī | janamata kāhe na māre mohī ||
per̤a kāṭi taiṃ pālau sīṃcā | mīna jiana niti bāri ulīcā ||