अध्याय 157: भरत के पास दूत, अपशकुन

तेल नाव भरि नृप-तनु राखा । दूत बोलाइ बहुरि अस भाखा ॥
धावहु बेगि भरत पहिँ जाहू । नृप सुधि कतहुँ कहहु जनि काहू ॥

tela nāva bhari nṛpa-tanu rākhā | dūta bolāi bahuri asa bhākhā ||
dhāvahu begi bharata pahim̐ jāhū | nṛpa sudhi katahum̐ kahahu jani kāhū ||

एतनेइ कहेउ भरत सन जाई । गुरु-बोलाइ पठयउ दोउ भाई ॥
सुनि मुनि आयसु धावन धाये । चले बेगि बर-बाजि लजाये ॥

etanei kaheu bharata sana jāī | guru-bolāi paṭhayau dou bhāī ||
suni muni āyasu dhāvana dhāye | cale begi bara-bāji lajāye ||

अनरथ अवध अरम्भेउ जब तैं । कुसगुन होहिँ भरत कहँ तब तैं ॥
देखहिँ राति भयानक सपना । जागि करहिँ कटु कोटि कलपना ॥

anaratha avadha arambheu jaba taiṃ | kusaguna hohim̐ bharata kaham̐ taba taiṃ ||
dekhahim̐ rāti bhayānaka sapanā | jāgi karahim̐ kaṭu koṭi kalapanā ||

बिप्र जेवाँइ देहिँ दिन दाना । सिव अभिषेक करहिं बिधि नाना ॥
मागहिं हृदयँ महेस मनाई । कुसल मातु पितु परिजन भाई ॥

bipra jevām̐i dehim̐ dina dānā | siva abhiṣeka karahiṃ bidhi nānā ||
māgahiṃ hṛdayam̐ mahesa manāī | kusala mātu pitu parijana bhāī ||