अध्याय 148: सुमन्त्र ने दशरथ को भूमि पर पाया

अति आरति सब पूँछहिं रानी । उतरु न आव बिकल भइ बानी ॥
सुनइ न श्रवन नयन नहिँ सूझा । कहहु कहाँ नृप जेहि तेहि बूझा ॥

ati ārati saba pūm̐chahiṃ rānī | utaru na āva bikala bhai bānī ||
sunai na śravana nayana nahim̐ sūjhā | kahahu kahām̐ nṛpa jehi tehi būjhā ||

दासिन्ह दीख सचिव बिकलाई । कौसल्या-गृहँ गईं लवाई ॥
जाइ सुमन्त्र दीख कस राजा । अमिय रहित जनु चन्द बिराजा ॥

dāsinha dīkha saciva bikalāī | kausalyā-gṛham̐ gaīṃ lavāī ||
jāi sumantra dīkha kasa rājā | amiya rahita janu canda birājā ||

आसन सयन बिभूषन हीना । परेउ भूमितल निपट मलीना ॥
लेइ उसास सोच एहि भाँती । सुरपुर-तेँ जनु खँसेउ जजाती ॥

āsana sayana bibhūṣana hīnā | pareu bhūmitala nipaṭa malīnā ||
lei usāsa soca ehi bhām̐tī | surapura-tem̐ janu kham̐seu jajātī ||

लेत सोच भरि छिन छिन छाती । जनु जरि पंख परेउ सम्पाती ॥
राम राम-कह राम सनेही । पुनि कह राम-लखन-बैदेही ॥

leta soca bhari china china chātī | janu jari paṃkha pareu sampātī ||
rāma rāma-kaha rāma sanehī | puni kaha rāma-lakhana-baidehī ||