अध्याय 133: लक्ष्मण ने स्थान चुना, कुटियाँ बनीं

रघुबर कहेउ लखन भल घाटू । करहु कतहुँ अब ठाहर ठाटू ॥
लखन दीख पय उतर करारा । चहुँ दिसि फिरेउ धनुष जिमि नारा ॥

raghubara kaheu lakhana bhala ghāṭū | karahu katahum̐ aba ṭhāhara ṭhāṭū ||
lakhana dīkha paya utara karārā | cahum̐ disi phireu dhanuṣa jimi nārā ||

नदी पनच सर सम दम दाना । सकल कलुष-कलि साउज नाना ॥
चित्रकूट जनु अचल अहेरी । चुकइ न घात मार मुठभेरी ॥

nadī panaca sara sama dama dānā | sakala kaluṣa-kali sāuja nānā ||
citrakūṭa janu acala aherī | cukai na ghāta māra muṭhabherī ||

अस कहि लखन ठाउँ देखरावा । थल बिलोकि रघुबर सुख पावा ॥
रमेउ राम मन देवन्ह जाना । चले सहित सुर थपति-प्रधाना ॥

asa kahi lakhana ṭhāum̐ dekharāvā | thala biloki raghubara sukha pāvā ||
rameu rāma mana devanha jānā | cale sahita sura thapati-pradhānā ||

कोल-किरात-बेष सब आये । रचे परन-तृन-सदन सुहाये ॥
बरनि न जाहिँ मज्जु दुइ साला । एक ललित लघु एक बिसाला ॥

kola-kirāta-beṣa saba āye | race parana-tṛna-sadana suhāye ||
barani na jāhim̐ majju dui sālā | eka lalita laghu eka bisālā ||