अध्याय 127: प्रभु को जानने पर वाल्मीकि के वचन

जग-पेखन तुम्ह देखनिहारे । बिधि हरि सम्भु नचावनिहारे ॥
तेउ न जानहिँ मरम तुम्हारा । अउर तुम्हहिं को जाननिहारा ॥

jaga-pekhana tumha dekhanihāre | bidhi hari sambhu nacāvanihāre ||
teu na jānahim̐ marama tumhārā | aura tumhahiṃ ko jānanihārā ||

सोइ जानइ जेहि देहु जनाई । जानत तुम्हहिँ तुम्हइ होइ जाई ॥
तुम्हरिहि कृपाँ तुम्हहिं रघुनन्दन । जानहिँ भगत भगत उर-चन्दन ॥

soi jānai jehi dehu janāī | jānata tumhahim̐ tumhai hoi jāī ||
tumharihi kṛpām̐ tumhahiṃ raghunandana | jānahim̐ bhagata bhagata ura-candana ||

चिदानन्द-मय देह तुम्हारी । बिगत-बिकार जान अधिकारी ॥
नर तनु धरेउ सन्त-सुर-काजा । कहहु करहु जस प्राकृत-राजा ॥

cidānanda-maya deha tumhārī | bigata-bikāra jāna adhikārī ||
nara tanu dhareu santa-sura-kājā | kahahu karahu jasa prākṛta-rājā ||

राम देखि सुनि चरित तुम्हारे । जड़ मोहहिँ बुध होहिं सुखारे ॥
तुम्ह जो कहहु करहु सब साँचा । जस काछिअ तस चाहिय नाचा ॥

rāma dekhi suni carita tumhāre | jar̤a mohahim̐ budha hohiṃ sukhāre ||
tumha jo kahahu karahu saba sām̐cā | jasa kāchia tasa cāhiya nācā ||