अध्याय 2: जयन्त को राम-चरण के सिवा शरण नहीं

प्रेरित मन्त्र ब्रह्म-सर धावा । चला भाजि बायस भय पावा ॥
धरि निज-रूप गयउ पितु पाहीं । राम बिमुख राखा तेहि नाहीं ॥

prerita mantra brahma-sara dhāvā | calā bhāji bāyasa bhaya pāvā ||
dhari nija-rūpa gayau pitu pāhīṃ | rāma bimukha rākhā tehi nāhīṃ ||

भा निरास उपजी मन त्रासा । जथा चक्र-भय रिषि दुर्वासा ॥
ब्रह्मधाम सिवपुर सब लोका । फिरा अमित ब्याकुल भय सोका ॥

bhā nirāsa upajī mana trāsā | jathā cakra-bhaya riṣi durvāsā ||
brahmadhāma sivapura saba lokā | phirā amita byākula bhaya sokā ||

काहूँ बैठन कहा न ओही । राखि को सकइ राम कर द्रोही ॥
मातु मृत्यु पितु समन समाना । सुधा होइ बिष सुनु, हरिजाना ॥

kāhūm̐ baiṭhana kahā na ohī | rākhi ko sakai rāma kara drohī ||
mātu mṛtyu pitu samana samānā | sudhā hoi biṣa sunu, harijānā ||

मित्र करइ सत-रिपु कै करनी । ता कहँ बिबुधनदी-बैतरनी ॥
सब जग तेहि अनलहु ते ताता । जो रघुबीर बिमुख सुनु भ्राता ॥

mitra karai sata-ripu kai karanī | tā kaham̐ bibudhanadī-baitaranī ||
saba jaga tehi analahu te tātā | jo raghubīra bimukha sunu bhrātā ||

नारद देखा बिकल जयन्ता । लागि दया कोमल चित सन्ता ॥
पठवा तुरत राम पहिँ ताही । कहेसि पुकारि प्रनत-हित पाही ॥

nārada dekhā bikala jayantā | lāgi dayā komala cita santā ||
paṭhavā turata rāma pahim̐ tāhī | kahesi pukāri pranata-hita pāhī ||

आतुर सभय गहेसि पद जाई । त्राहि त्राहि दयाल रघुराई ॥
अतुलित-बल अतुलित-प्रभुताई । मैं मति-मन्द जानि नहिं पाई ॥

ātura sabhaya gahesi pada jāī | trāhi trāhi dayāla raghurāī ||
atulita-bala atulita-prabhutāī | maiṃ mati-manda jāni nahiṃ pāī ||

निज कृत करम जनित फल पायउँ । अब प्रभु पाहि सरन तकि आयउँ ॥
सुनि कृपाल अति-आरत-बानी । एक नयन करि तजा भवानी ॥

nija kṛta karama janita phala pāyaum̐ | aba prabhu pāhi sarana taki āyaum̐ ||
suni kṛpāla ati-ārata-bānī | eka nayana kari tajā bhavānī ||