अध्याय 11: सुतीक्ष्ण की स्तुति और माँगा हुआ वर

कह मुनि प्रभु सुनु बिनती मोरी । अस्तुति करउँ कवन बिधि तोरी ॥
महिमा अमित मोरि मति थोरी । रबि सन्मुख खद्योत अँजोरी ॥

kaha muni prabhu sunu binatī morī | astuti karaum̐ kavana bidhi torī ||
mahimā amita mori mati thorī | rabi sanmukha khadyota am̐jorī ||

स्याम तामरस दाम सरीर । जटा मुकुट परिधन मुनिचीरं ॥
पानि चाप सर कटि तूनीरं । नौमि निरन्तर श्रीरघुवीरं ॥

syāma tāmarasa dāma sarīra | jaṭā mukuṭa paridhana municīraṃ ||
pāni cāpa sara kaṭi tūnīraṃ | naumi nirantara śrīraghuvīraṃ ||

मोह बिपिन घन गहन कृशानुः । सन्त सरोरुह-कानन-भानुः ॥
निसिचर करि वरूथ मृगराजः । त्रातु सदा नो भव-खग बाजः ॥

moha bipina ghana gahana kṛśānuḥ | santa saroruha-kānana-bhānuḥ ||
nisicara kari varūtha mṛgarājaḥ | trātu sadā no bhava-khaga bājaḥ ||

अरुन-नयन-राजीव सुबेसं । सीता नयन-चकोर निशेशं ॥
हर-ह्रदि-मानस बाल मरालं । नौमि राम उर-बाहु-बिसालं ॥

aruna-nayana-rājīva subesaṃ | sītā nayana-cakora niśeśaṃ ||
hara-hradi-mānasa bāla marālaṃ | naumi rāma ura-bāhu-bisālaṃ ||

संसय-सर्प ग्रसन उरगादः । समन सुकर्कस-तर्क-बिषादः ॥
भव भञ्जन रंजन-सुर-यूथः । त्रातु सदा नो कृपा-बरूथः ॥

saṃsaya-sarpa grasana uragādaḥ | samana sukarkasa-tarka-biṣādaḥ ||
bhava bhañjana raṃjana-sura-yūthaḥ | trātu sadā no kṛpā-barūthaḥ ||

निर्गुन-सगुन विषम-सम-रूपं । ज्ञान-गिरा-गोतीतमनूपं ॥
अमलमखिलमनवद्यमपारं । नौमि राम भञ्जन-महि-भारं ॥

nirguna-saguna viṣama-sama-rūpaṃ | jñāna-girā-gotītamanūpaṃ ||
amalamakhilamanavadyamapāraṃ | naumi rāma bhañjana-mahi-bhāraṃ ||

भक्त-कल्पपादप-आरामः । तर्जन क्रोध-लोभ-मद-कामः ॥
अति-नागर भव सागर सेतुः । त्रातु सदा दिनकर कुल केतुः ॥

bhakta-kalpapādapa-ārāmaḥ | tarjana krodha-lobha-mada-kāmaḥ ||
ati-nāgara bhava sāgara setuḥ | trātu sadā dinakara kula ketuḥ ||

अतुलित-भुज-प्रताप-बल-धामः । कलि मल बिपुल विभंजन नामः ॥
धर्म बर्म नर्मद गुन-ग्रामः । सन्तत शं तनोतु मम रामः ॥

atulita-bhuja-pratāpa-bala-dhāmaḥ | kali mala bipula vibhaṃjana nāmaḥ ||
dharma barma narmada guna-grāmaḥ | santata śaṃ tanotu mama rāmaḥ ||

जदपि बिरज व्यापक अबिनासी । सब के हृदयँ निरन्तर बासी ॥
तदपि अनुज श्री सहित खरारी । बसतु मनसि मम काननचारी ॥

jadapi biraja vyāpaka abināsī | saba ke hṛdayam̐ nirantara bāsī ||
tadapi anuja śrī sahita kharārī | basatu manasi mama kānanacārī ||

जे जानहिँ ते जानहु स्वामी । सगुन अगुन उर-अन्तरजामी ॥
जो कोसल पति राजिव-नयना । करउ से राम हृदय मम अयना ॥

je jānahim̐ te jānahu svāmī | saguna aguna ura-antarajāmī ||
jo kosala pati rājiva-nayanā | karau se rāma hṛdaya mama ayanā ||

अस अभिमान जाइ जनि भोरे । मैं सेवक रघुपति पति मोरे ॥
सुनि मुनि बचन राम मन भाये । बहुरि हरषि मुनिवर उर लाये ॥

asa abhimāna jāi jani bhore | maiṃ sevaka raghupati pati more ||
suni muni bacana rāma mana bhāye | bahuri haraṣi munivara ura lāye ||

परम-प्रसन्न जानु मुनि मोही । जो बर माँगहु देउ सो तोही ॥
मुनि कह मैं बर कबहुँ न जाचा । समुझि न परइ झूठ का साँचा ॥

parama-prasanna jānu muni mohī | jo bara mām̐gahu deu so tohī ||
muni kaha maiṃ bara kabahum̐ na jācā | samujhi na parai jhūṭha kā sām̐cā ||

तुम्हहिँ नीक लागइ रघुराई । सो मोहि देहु दास सुखदाई ॥
अबिरल भगति बिरति विज्ञाना । होहु सकल गुन-ज्ञान-निधाना ॥

tumhahim̐ nīka lāgai raghurāī | so mohi dehu dāsa sukhadāī ||
abirala bhagati birati vijñānā | hohu sakala guna-jñāna-nidhānā ||

प्रभु जो दीन्ह से बर मैं पावा । अब सो देहु मोहि जो भावा ॥

prabhu jo dīnha se bara maiṃ pāvā | aba so dehu mohi jo bhāvā ||