ततो नीलाम्बुदप्रख्यः प्रहस्तो नाम राक्षसः ।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं शूरः सेनापतिस्तदा
tato nīlāmbudaprakhyaḥ prahasto nāma rākṣasaḥ |
abravīt prāñjalirvākyaṃ śūraḥ senāpatistadā
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टमः सर्गः ॥६-८॥
24 श्लोक · 8 में से 128
सेनापति प्रहस्त पहले बोलता है। देवता, दानव, गंधर्व और नाग सब जीते जा सकते हैं, फिर दो मनुष्यों से कैसा डर? हम असावधान थे इसलिए हनुमान ने हमें छला, मेरे रहते वह जीवित न जाता। आज्ञा दीजिए, मैं पृथ्वी को वानरों से रहित कर दूँगा। दुर्मुख प्रतिज्ञा करता है कि वह अकेला अभी जाकर वानरों को मार डालेगा, चाहे वे कहीं भी छिपें। रक्त से सना परिघ लिए वज्रदंष्ट्र एक छल सुझाता है: राक्षस मनुष्य का रूप धरकर राम के पास जाएँ, कहें कि भरत ने भेजा है, फिर आकाश से पत्थरों और शस्त्रों की वर्षा करके वानरों को मारें। निकुम्भ कहता है कि वह अकेला राम, लक्ष्मण और सुग्रीव को मारेगा। पर्वत जैसा वज्रहनु कहता है कि वह स्वयं सारी वानर सेना को खा जाएगा।
ततो नीलाम्बुदप्रख्यः प्रहस्तो नाम राक्षसः ।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं शूरः सेनापतिस्तदा
tato nīlāmbudaprakhyaḥ prahasto nāma rākṣasaḥ |
abravīt prāñjalirvākyaṃ śūraḥ senāpatistadā
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचपतगोरगाः ।
सर्वे धर्षयितुं शक्याः किं पुनर्मानवौ रणे
devadānavagandharvāḥ piśācapatagoragāḥ |
sarve dharṣayituṃ śakyāḥ kiṃ punarmānavau raṇe
सर्वे प्रमत्ता विश्वस्ता वञ्चिताः स्म हनूमता ।
नहि मे जीवतो गच्छेज्जीवन् स वनगोचरः
sarve pramattā viśvastā vañcitāḥ sma hanūmatā |
nahi me jīvato gacchejjīvan sa vanagocaraḥ
सर्वां सागरपर्यन्तां सशैलवनकाननाम् ।
करोम्यवानरां भूमिमाज्ञापयतु मां भवान्
sarvāṃ sāgaraparyantāṃ saśailavanakānanām |
karomyavānarāṃ bhūmimājñāpayatu māṃ bhavān
रक्षां चैव विधास्यामि वानराद् रजनीचर ।
नागमिष्यति ते दुःखं किंचिदात्मापराधजम्
rakṣāṃ caiva vidhāsyāmi vānarād rajanīcara |
nāgamiṣyati te duḥkhaṃ kiṃcidātmāparādhajam
अब्रवीत् तु सुसंक्रुद्धो दुर्मुखो नाम राक्षसः ।
इदं न क्षमणीयं हि सर्वेषां नः प्रधर्षणम्
abravīt tu susaṃkruddho durmukho nāma rākṣasaḥ |
idaṃ na kṣamaṇīyaṃ hi sarveṣāṃ naḥ pradharṣaṇam
अयं परिभवो भूयः पुरस्यान्तःपुरस्य च ।
श्रीमतो राक्षसेन्द्रस्य वानरेण प्रधर्षणम्
ayaṃ paribhavo bhūyaḥ purasyāntaḥpurasya ca |
śrīmato rākṣasendrasya vānareṇa pradharṣaṇam
अस्मिन् मुहूर्ते गत्वैको निवर्तिष्यामि वानरान् ।
प्रविष्टान् सागरं भीममम्बरं वा रसातलम्
asmin muhūrte gatvaiko nivartiṣyāmi vānarān |
praviṣṭān sāgaraṃ bhīmamambaraṃ vā rasātalam
ततोऽब्रवीत् सुसंक्रुद्धो वज्रदंष्ट्रो महाबलः ।
प्रगृह्य परिघं घोरं मांसशोणितरूषितम्
tato'bravīt susaṃkruddho vajradaṃṣṭro mahābalaḥ |
pragṛhya parighaṃ ghoraṃ māṃsaśoṇitarūṣitam
किं नो हनूमता कार्यं कृपणेन तपस्विना ।
रामे तिष्ठति दुर्धर्षे सुग्रीवेऽपि सलक्ष्मणे
kiṃ no hanūmatā kāryaṃ kṛpaṇena tapasvinā |
rāme tiṣṭhati durdharṣe sugrīve'pi salakṣmaṇe
अद्य रामं ससुग्रीवं परिघेण सलक्ष्मणम् ।
आगमिष्यामि हत्वैको विक्षोभ्य हरिवाहिनीम्
adya rāmaṃ sasugrīvaṃ parigheṇa salakṣmaṇam |
āgamiṣyāmi hatvaiko vikṣobhya harivāhinīm
इदं ममापरं वाक्यं शृणु राजन् यदिच्छसि ।
उपायकुशलो ह्येव जयेच्छत्रूनतन्द्रितः
idaṃ mamāparaṃ vākyaṃ śṛṇu rājan yadicchasi |
upāyakuśalo hyeva jayecchatrūnatandritaḥ
कामरूपधराः शूराः सुभीमा भीमदर्शनाः ।
राक्षसा वा सहस्राणि राक्षसाधिप निश्चिताः
kāmarūpadharāḥ śūrāḥ subhīmā bhīmadarśanāḥ |
rākṣasā vā sahasrāṇi rākṣasādhipa niścitāḥ
काकुत्स्थमुपसंगम्य बिभ्रतो मानुषं वपुः ।
सर्वे ह्यसम्भ्रमा भूत्वा ब्रुवन्तु रघुसत्तमम्
kākutsthamupasaṃgamya bibhrato mānuṣaṃ vapuḥ |
sarve hyasambhramā bhūtvā bruvantu raghusattamam
प्रेषिता भरतेनैव भ्रात्रा तव यवीयसा ।
स हि सेनां समुत्थाप्य क्षिप्रमेवोपयास्यति
preṣitā bharatenaiva bhrātrā tava yavīyasā |
sa hi senāṃ samutthāpya kṣipramevopayāsyati
ततो वयमितस्तूर्णं शूलशक्तिगदाधराः ।
चापबाणासिहस्ताश्च त्वरितास्तत्र यामहे
tato vayamitastūrṇaṃ śūlaśaktigadādharāḥ |
cāpabāṇāsihastāśca tvaritāstatra yāmahe
आकाशे गणशः स्थित्वा हत्वा तां हरिवाहिनीम् ।
अश्मशस्त्रमहावृष्ट्या प्रापयाम यमक्षयम्
ākāśe gaṇaśaḥ sthitvā hatvā tāṃ harivāhinīm |
aśmaśastramahāvṛṣṭyā prāpayāma yamakṣayam
एवं चेदुपसर्पेतामनयं रामलक्ष्मणौ ।
अवश्यमपनीतेन जहतामेव जीवितम्
evaṃ cedupasarpetāmanayaṃ rāmalakṣmaṇau |
avaśyamapanītena jahatāmeva jīvitam
कौम्भकर्णिस्ततो वीरो निकुम्भो नाम वीर्यवान् ।
अब्रवीत् परमक्रुद्धो रावणं लोकरावणम्
kaumbhakarṇistato vīro nikumbho nāma vīryavān |
abravīt paramakruddho rāvaṇaṃ lokarāvaṇam
सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु महाराजेन संगताः ।
अहमेको हनिष्यामि राघवं सहलक्ष्मणम्
sarve bhavantastiṣṭhantu mahārājena saṃgatāḥ |
ahameko haniṣyāmi rāghavaṃ sahalakṣmaṇam
सुग्रीवं सहनूमन्तं सर्वांश्चैवात्र वानरान् ।
ततो वज्रहनुर्नाम राक्षसः पर्वतोपमः
sugrīvaṃ sahanūmantaṃ sarvāṃścaivātra vānarān |
tato vajrahanurnāma rākṣasaḥ parvatopamaḥ
क्रुद्धः परिलिहन् सृक्कां जिह्वया वाक्यमब्रवीत् ।
स्वैरं कुर्वन्तु कार्याणि भवन्तो विगतज्वराः
kruddhaḥ parilihan sṛkkāṃ jihvayā vākyamabravīt |
svairaṃ kurvantu kāryāṇi bhavanto vigatajvarāḥ
एकोऽहं भक्षयिष्यामि तां सर्वां हरिवाहिनीम् ।
स्वस्थाः क्रीडन्तु निश्चिन्ताः पिबन्तु मधु वारुणीम्
eko'haṃ bhakṣayiṣyāmi tāṃ sarvāṃ harivāhinīm |
svasthāḥ krīḍantu niścintāḥ pibantu madhu vāruṇīm
अहमेको वधिष्यामि सुग्रीवं सहलक्ष्मणम् ।
साङ्गदं च हनूमन्तं सर्वांश्चैवात्र वानरान्
ahameko vadhiṣyāmi sugrīvaṃ sahalakṣmaṇam |
sāṅgadaṃ ca hanūmantaṃ sarvāṃścaivātra vānarān
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)