ततो नीलाम्बुदप्रख्यः प्रहस्तो नाम राक्षसः ।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं शूरः सेनापतिस्तदा
tato nīlāmbudaprakhyaḥ prahasto nāma rākṣasaḥ |
abravīt prāñjalirvākyaṃ śūraḥ senāpatistadā
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टमः सर्गः ॥६-८॥
24 verses · 8 of 128
Prahasta, the commander, dark as a rain cloud, speaks first. Devas, danavas, gandharvas and nagas can all be beaten, so why fear two men? Hanuman fooled us only because we were careless; while I live he would not have escaped. Order me, and I will rid the earth of vanaras. Durmukha swears to go out alone at once and slay them wherever they hide. Vajradamshtra, holding a bloodied iron club, offers a ruse: let rakshasas take human forms, go to Rama and say Bharata has sent them, then fall on the vanaras from the sky with a rain of stones and weapons. Nikumbha boasts he alone will kill Rama, Lakshmana and Sugriva. Vajrahanu, huge as a hill, says he will devour the whole vanara host himself.
ततो नीलाम्बुदप्रख्यः प्रहस्तो नाम राक्षसः ।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं शूरः सेनापतिस्तदा
tato nīlāmbudaprakhyaḥ prahasto nāma rākṣasaḥ |
abravīt prāñjalirvākyaṃ śūraḥ senāpatistadā
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचपतगोरगाः ।
सर्वे धर्षयितुं शक्याः किं पुनर्मानवौ रणे
devadānavagandharvāḥ piśācapatagoragāḥ |
sarve dharṣayituṃ śakyāḥ kiṃ punarmānavau raṇe
सर्वे प्रमत्ता विश्वस्ता वञ्चिताः स्म हनूमता ।
नहि मे जीवतो गच्छेज्जीवन् स वनगोचरः
sarve pramattā viśvastā vañcitāḥ sma hanūmatā |
nahi me jīvato gacchejjīvan sa vanagocaraḥ
सर्वां सागरपर्यन्तां सशैलवनकाननाम् ।
करोम्यवानरां भूमिमाज्ञापयतु मां भवान्
sarvāṃ sāgaraparyantāṃ saśailavanakānanām |
karomyavānarāṃ bhūmimājñāpayatu māṃ bhavān
रक्षां चैव विधास्यामि वानराद् रजनीचर ।
नागमिष्यति ते दुःखं किंचिदात्मापराधजम्
rakṣāṃ caiva vidhāsyāmi vānarād rajanīcara |
nāgamiṣyati te duḥkhaṃ kiṃcidātmāparādhajam
अब्रवीत् तु सुसंक्रुद्धो दुर्मुखो नाम राक्षसः ।
इदं न क्षमणीयं हि सर्वेषां नः प्रधर्षणम्
abravīt tu susaṃkruddho durmukho nāma rākṣasaḥ |
idaṃ na kṣamaṇīyaṃ hi sarveṣāṃ naḥ pradharṣaṇam
अयं परिभवो भूयः पुरस्यान्तःपुरस्य च ।
श्रीमतो राक्षसेन्द्रस्य वानरेण प्रधर्षणम्
ayaṃ paribhavo bhūyaḥ purasyāntaḥpurasya ca |
śrīmato rākṣasendrasya vānareṇa pradharṣaṇam
अस्मिन् मुहूर्ते गत्वैको निवर्तिष्यामि वानरान् ।
प्रविष्टान् सागरं भीममम्बरं वा रसातलम्
asmin muhūrte gatvaiko nivartiṣyāmi vānarān |
praviṣṭān sāgaraṃ bhīmamambaraṃ vā rasātalam
ततोऽब्रवीत् सुसंक्रुद्धो वज्रदंष्ट्रो महाबलः ।
प्रगृह्य परिघं घोरं मांसशोणितरूषितम्
tato'bravīt susaṃkruddho vajradaṃṣṭro mahābalaḥ |
pragṛhya parighaṃ ghoraṃ māṃsaśoṇitarūṣitam
किं नो हनूमता कार्यं कृपणेन तपस्विना ।
रामे तिष्ठति दुर्धर्षे सुग्रीवेऽपि सलक्ष्मणे
kiṃ no hanūmatā kāryaṃ kṛpaṇena tapasvinā |
rāme tiṣṭhati durdharṣe sugrīve'pi salakṣmaṇe
अद्य रामं ससुग्रीवं परिघेण सलक्ष्मणम् ।
आगमिष्यामि हत्वैको विक्षोभ्य हरिवाहिनीम्
adya rāmaṃ sasugrīvaṃ parigheṇa salakṣmaṇam |
āgamiṣyāmi hatvaiko vikṣobhya harivāhinīm
इदं ममापरं वाक्यं शृणु राजन् यदिच्छसि ।
उपायकुशलो ह्येव जयेच्छत्रूनतन्द्रितः
idaṃ mamāparaṃ vākyaṃ śṛṇu rājan yadicchasi |
upāyakuśalo hyeva jayecchatrūnatandritaḥ
कामरूपधराः शूराः सुभीमा भीमदर्शनाः ।
राक्षसा वा सहस्राणि राक्षसाधिप निश्चिताः
kāmarūpadharāḥ śūrāḥ subhīmā bhīmadarśanāḥ |
rākṣasā vā sahasrāṇi rākṣasādhipa niścitāḥ
काकुत्स्थमुपसंगम्य बिभ्रतो मानुषं वपुः ।
सर्वे ह्यसम्भ्रमा भूत्वा ब्रुवन्तु रघुसत्तमम्
kākutsthamupasaṃgamya bibhrato mānuṣaṃ vapuḥ |
sarve hyasambhramā bhūtvā bruvantu raghusattamam
प्रेषिता भरतेनैव भ्रात्रा तव यवीयसा ।
स हि सेनां समुत्थाप्य क्षिप्रमेवोपयास्यति
preṣitā bharatenaiva bhrātrā tava yavīyasā |
sa hi senāṃ samutthāpya kṣipramevopayāsyati
ततो वयमितस्तूर्णं शूलशक्तिगदाधराः ।
चापबाणासिहस्ताश्च त्वरितास्तत्र यामहे
tato vayamitastūrṇaṃ śūlaśaktigadādharāḥ |
cāpabāṇāsihastāśca tvaritāstatra yāmahe
आकाशे गणशः स्थित्वा हत्वा तां हरिवाहिनीम् ।
अश्मशस्त्रमहावृष्ट्या प्रापयाम यमक्षयम्
ākāśe gaṇaśaḥ sthitvā hatvā tāṃ harivāhinīm |
aśmaśastramahāvṛṣṭyā prāpayāma yamakṣayam
एवं चेदुपसर्पेतामनयं रामलक्ष्मणौ ।
अवश्यमपनीतेन जहतामेव जीवितम्
evaṃ cedupasarpetāmanayaṃ rāmalakṣmaṇau |
avaśyamapanītena jahatāmeva jīvitam
कौम्भकर्णिस्ततो वीरो निकुम्भो नाम वीर्यवान् ।
अब्रवीत् परमक्रुद्धो रावणं लोकरावणम्
kaumbhakarṇistato vīro nikumbho nāma vīryavān |
abravīt paramakruddho rāvaṇaṃ lokarāvaṇam
सर्वे भवन्तस्तिष्ठन्तु महाराजेन संगताः ।
अहमेको हनिष्यामि राघवं सहलक्ष्मणम्
sarve bhavantastiṣṭhantu mahārājena saṃgatāḥ |
ahameko haniṣyāmi rāghavaṃ sahalakṣmaṇam
सुग्रीवं सहनूमन्तं सर्वांश्चैवात्र वानरान् ।
ततो वज्रहनुर्नाम राक्षसः पर्वतोपमः
sugrīvaṃ sahanūmantaṃ sarvāṃścaivātra vānarān |
tato vajrahanurnāma rākṣasaḥ parvatopamaḥ
क्रुद्धः परिलिहन् सृक्कां जिह्वया वाक्यमब्रवीत् ।
स्वैरं कुर्वन्तु कार्याणि भवन्तो विगतज्वराः
kruddhaḥ parilihan sṛkkāṃ jihvayā vākyamabravīt |
svairaṃ kurvantu kāryāṇi bhavanto vigatajvarāḥ
एकोऽहं भक्षयिष्यामि तां सर्वां हरिवाहिनीम् ।
स्वस्थाः क्रीडन्तु निश्चिन्ताः पिबन्तु मधु वारुणीम्
eko'haṃ bhakṣayiṣyāmi tāṃ sarvāṃ harivāhinīm |
svasthāḥ krīḍantu niścintāḥ pibantu madhu vāruṇīm
अहमेको वधिष्यामि सुग्रीवं सहलक्ष्मणम् ।
साङ्गदं च हनूमन्तं सर्वांश्चैवात्र वानरान्
ahameko vadhiṣyāmi sugrīvaṃ sahalakṣmaṇam |
sāṅgadaṃ ca hanūmantaṃ sarvāṃścaivātra vānarān
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)