तेषां तु तुमुलं शब्दं वानराणां महौजसाम् ।
नर्दतां राक्षसैः सार्धं तदा शुश्राव रावणः
teṣāṃ tu tumulaṃ śabdaṃ vānarāṇāṃ mahaujasām |
nardatāṃ rākṣasaiḥ sārdhaṃ tadā śuśrāva rāvaṇaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे एकपञ्चाशः सर्गः ॥ ५१ ॥
36 श्लोक · 51 में से 128
रावण वानरों की गहरी, हर्ष भरी गर्जना सुनकर मंत्रियों से पूछता है कि शोक के समय ये प्रसन्न क्यों हैं। राक्षस परकोटे पर चढ़कर देखते हैं कि श्रीराम और लक्ष्मण बाणबंधन से मुक्त होकर जंजीरें तोड़कर खड़े गजराजों की तरह रणभूमि में खड़े हैं। चिंता से रावण का मुख फीका पड़ जाता है: वर से मिले वे बाण, जो कभी विफल नहीं हुए, आज विफल हो गए। वह भयानक पराक्रमी धूम्राक्ष को बड़ी सेना लेकर तुरंत जाने और राम तथा वानरों को मारने की आज्ञा देता है। धूम्राक्ष प्रणाम करके गधों से जुते, कर्कश स्वर वाले रथ पर निकलता है। अपशकुन उसे घेर लेते हैं: ध्वज पर गिद्ध बैठता है, धरती काँपती है, रक्त बरसता है।
तेषां तु तुमुलं शब्दं वानराणां महौजसाम् ।
नर्दतां राक्षसैः सार्धं तदा शुश्राव रावणः
teṣāṃ tu tumulaṃ śabdaṃ vānarāṇāṃ mahaujasām |
nardatāṃ rākṣasaiḥ sārdhaṃ tadā śuśrāva rāvaṇaḥ
स्निग्धगम्भीरनिर्घोषं श्रुत्वा तं निनदं भृशम् ।
सचिवानां ततस्तेषां मध्ये वचनमब्रवीत्
snigdhagambhīranirghoṣaṃ śrutvā taṃ ninadaṃ bhṛśam |
sacivānāṃ tatasteṣāṃ madhye vacanamabravīt
यथासौ सम्प्रहृष्टानां वानराणामुपस्थितः ।
बहूनां सुमहान् नादो मेघानामिव गर्जताम्
yathāsau samprahṛṣṭānāṃ vānarāṇāmupasthitaḥ |
bahūnāṃ sumahān nādo meghānāmiva garjatām
सुव्यक्तं महती प्रीतिरेतेषां नात्र संशयः ।
तथाहि विपुलैर्नादैश्चुक्षुभे लवणार्णवः
suvyaktaṃ mahatī prītireteṣāṃ nātra saṃśayaḥ |
tathāhi vipulairnādaiścukṣubhe lavaṇārṇavaḥ
तौ तु बद्धौ शरैस्तीक्ष्णैर्भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
अयं च सुमहान् नादः शङ्कां जनयतीव मे
tau tu baddhau śaraistīkṣṇairbhrātarau rāmalakṣmaṇau |
ayaṃ ca sumahān nādaḥ śaṅkāṃ janayatīva me
एवं च वचनं चोक्त्वा मन्त्रिणो राक्षसेश्वरः ।
उवाच नैर्ऋतांस्तत्र समीपपरिवर्तिनः
evaṃ ca vacanaṃ coktvā mantriṇo rākṣaseśvaraḥ |
uvāca nairṛtāṃstatra samīpaparivartinaḥ
ज्ञायतां तूर्णमेतेषां सर्वेषां च वनौकसाम् ।
शोककाले समुत्पन्ने हर्षकारणमुत्थितम्
jñāyatāṃ tūrṇameteṣāṃ sarveṣāṃ ca vanaukasām |
śokakāle samutpanne harṣakāraṇamutthitam
तथोक्तास्ते सुसम्भ्रान्ताः प्राकारमधिरुह्य च ।
ददृशुः पालितां सेनां सुग्रीवेण महात्मना
tathoktāste susambhrāntāḥ prākāramadhiruhya ca |
dadṛśuḥ pālitāṃ senāṃ sugrīveṇa mahātmanā
तौ च मुक्तौ सुघोरेण शरबन्धेन राघवौ ।
समुत्थितौ महाभागौ विषेदुः सर्वराक्षसाः
tau ca muktau sughoreṇa śarabandhena rāghavau |
samutthitau mahābhāgau viṣeduḥ sarvarākṣasāḥ
संत्रस्तहृदयाः सर्वे प्राकारादवरुह्य ते ।
विवर्णा राक्षसा घोरा राक्षसेन्द्रमुपस्थिताः
saṃtrastahṛdayāḥ sarve prākārādavaruhya te |
vivarṇā rākṣasā ghorā rākṣasendramupasthitāḥ
तदप्रियं दीनमुखा रावणस्य च राक्षसाः ।
कृत्स्नं निवेदयामासुर्यथावद् वाक्यकोविदाः
tadapriyaṃ dīnamukhā rāvaṇasya ca rākṣasāḥ |
kṛtsnaṃ nivedayāmāsuryathāvad vākyakovidāḥ
यौ ताविन्द्रजिता युद्धे भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
निबद्धौ शरबन्धेन निष्प्रकम्पभुजौ कृतौ
yau tāvindrajitā yuddhe bhrātarau rāmalakṣmaṇau |
nibaddhau śarabandhena niṣprakampabhujau kṛtau
विमुक्तौ शरबन्धेन दृश्येते तौ रणाजिरे ।
पाशानिव गजौ छित्त्वा गजेन्द्रसमविक्रमौ
vimuktau śarabandhena dṛśyete tau raṇājire |
pāśāniva gajau chittvā gajendrasamavikramau
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां राक्षसेन्द्रो महाबलः ।
चिन्ताशोकसमाक्रान्तो विवर्णवदनोऽभवत्
tacchrutvā vacanaṃ teṣāṃ rākṣasendro mahābalaḥ |
cintāśokasamākrānto vivarṇavadano'bhavat
घोरैर्दत्तवरैर्बद्धौ शरैराशीविषोपमैः ।
अमोघैः सूर्यसंकाशैः प्रमथ्येन्द्रजिता युधि
ghorairdattavarairbaddhau śarairāśīviṣopamaiḥ |
amoghaiḥ sūryasaṃkāśaiḥ pramathyendrajitā yudhi
तदस्त्रबन्धमासाद्य यदि मुक्तौ रिपू मम ।
संशयस्थमिदं सर्वमनुपश्याम्यहं बलम्
tadastrabandhamāsādya yadi muktau ripū mama |
saṃśayasthamidaṃ sarvamanupaśyāmyahaṃ balam
निष्फलाः खलु संवृत्ताः शराः पावकतेजसः ।
आदत्तं यैस्तु संग्रामे रिपूणां जीवितं मम
niṣphalāḥ khalu saṃvṛttāḥ śarāḥ pāvakatejasaḥ |
ādattaṃ yaistu saṃgrāme ripūṇāṃ jīvitaṃ mama
एवमुक्त्वा तु संक्रुद्धो निःश्वसन्नुरगो यथा ।
अब्रवीद् रक्षसां मध्ये धूम्राक्षं नाम राक्षसम्
evamuktvā tu saṃkruddho niḥśvasannurago yathā |
abravīd rakṣasāṃ madhye dhūmrākṣaṃ nāma rākṣasam
बलेन महता युक्तो रक्षसां भीमविक्रम ।
त्वं वधायाशु निर्याहि रामस्य सह वानरैः
balena mahatā yukto rakṣasāṃ bhīmavikrama |
tvaṃ vadhāyāśu niryāhi rāmasya saha vānaraiḥ
एवमुक्तस्तु धूम्राक्षो राक्षसेन्द्रेण धीमता ।
परिक्रम्य ततः शीघ्रं निर्जगाम नृपालयात्
evamuktastu dhūmrākṣo rākṣasendreṇa dhīmatā |
parikramya tataḥ śīghraṃ nirjagāma nṛpālayāt
अभिनिष्क्रम्य तद् द्वारं बलाध्यक्षमुवाच ह ।
त्वरयस्व बलं शीघ्रं किं चिरेण युयुत्सतः
abhiniṣkramya tad dvāraṃ balādhyakṣamuvāca ha |
tvarayasva balaṃ śīghraṃ kiṃ cireṇa yuyutsataḥ
धूम्राक्षवचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो बलानुगः ।
बलमुद्योजयामास रावणस्याज्ञया भृशम्
dhūmrākṣavacanaṃ śrutvā balādhyakṣo balānugaḥ |
balamudyojayāmāsa rāvaṇasyājñayā bhṛśam
ते बद्धघण्टा बलिनो घोररूपा निशाचराः ।
विनद्यमानाः संहृष्टा धूम्राक्षं पर्यवारयन्
te baddhaghaṇṭā balino ghorarūpā niśācarāḥ |
vinadyamānāḥ saṃhṛṣṭā dhūmrākṣaṃ paryavārayan
विविधायुधहस्ताश्च शूलमुद्गरपाणयः ।
गदाभिः पट्टिशैर्दण्डैरायसैर्मुसलैरपि
vividhāyudhahastāśca śūlamudgarapāṇayaḥ |
gadābhiḥ paṭṭiśairdaṇḍairāyasairmusalairapi
परिघैर्भिन्दिपालैश्च भल्लैः पाशैः परश्वधैः ।
निर्ययू राक्षसा घोरा नर्दन्तो जलदा यथा
parighairbhindipālaiśca bhallaiḥ pāśaiḥ paraśvadhaiḥ |
niryayū rākṣasā ghorā nardanto jaladā yathā
रथैः कवचिनस्त्वन्ये ध्वजैश्च समलंकृतैः ।
सुवर्णजालविहितैः खरैश्च विविधाननैः
rathaiḥ kavacinastvanye dhvajaiśca samalaṃkṛtaiḥ |
suvarṇajālavihitaiḥ kharaiśca vividhānanaiḥ
हयैः परमशीघ्रैश्च गजैश्चैव मदोत्कटैः ।
निर्ययुर्नैर्ऋतव्याघ्रा व्याघ्रा इव दुरासदाः
hayaiḥ paramaśīghraiśca gajaiścaiva madotkaṭaiḥ |
niryayurnairṛtavyāghrā vyāghrā iva durāsadāḥ
वृकसिंहमुखैर्युक्तं खरैः कनकभूषितैः ।
आरुरोह रथं दिव्यं धूम्राक्षः खरनिःस्वनः
vṛkasiṃhamukhairyuktaṃ kharaiḥ kanakabhūṣitaiḥ |
āruroha rathaṃ divyaṃ dhūmrākṣaḥ kharaniḥsvanaḥ
स निर्यातो महावीर्यो धूम्राक्षो राक्षसैर्वृतः ।
हसन् वै पश्चिमद्वाराद्धनूमान् यत्र तिष्ठति
sa niryāto mahāvīryo dhūmrākṣo rākṣasairvṛtaḥ |
hasan vai paścimadvārāddhanūmān yatra tiṣṭhati
रथप्रवरमास्थाय खरयुक्तं खरस्वनम् ।
प्रयान्तं तु महाघोरं राक्षसं भीमदर्शनम्
rathapravaramāsthāya kharayuktaṃ kharasvanam |
prayāntaṃ tu mahāghoraṃ rākṣasaṃ bhīmadarśanam
अन्तरिक्षगताः क्रूराः शकुनाः प्रत्यषेधयन् ।
रथशीर्षे महाभीमो गृध्रश्च निपपात ह
antarikṣagatāḥ krūrāḥ śakunāḥ pratyaṣedhayan |
rathaśīrṣe mahābhīmo gṛdhraśca nipapāta ha
ध्वजाग्रे ग्रथिताश्चैव निपेतुः कुणपाशनाः ।
रुधिरार्द्रो महान् श्वेतः कबन्धः पतितो भुवि
dhvajāgre grathitāścaiva nipetuḥ kuṇapāśanāḥ |
rudhirārdro mahān śvetaḥ kabandhaḥ patito bhuvi
विस्वरं चोत्सृजन्नादान् धूम्राक्षस्य निपातितः ।
ववर्ष रुधिरं देवः संचचाल च मेदिनी
visvaraṃ cotsṛjannādān dhūmrākṣasya nipātitaḥ |
vavarṣa rudhiraṃ devaḥ saṃcacāla ca medinī
प्रतिलोमं ववौ वायुर्निर्घातसमनिःस्वनः ।
तिमिरौघावृतास्तत्र दिशश्च न चकाशिरे
pratilomaṃ vavau vāyurnirghātasamaniḥsvanaḥ |
timiraughāvṛtāstatra diśaśca na cakāśire
स तूत्पातांस्ततो दृष्ट्वा राक्षसानां भयावहान् ।
प्रादुर्भूतान् सुघोरांश्च धूम्राक्षो व्यथितोऽभवत् ।
मुमुहू राक्षसाः सर्वे धूम्राक्षस्य पुरःसराः
sa tūtpātāṃstato dṛṣṭvā rākṣasānāṃ bhayāvahān |
prādurbhūtān sughorāṃśca dhūmrākṣo vyathito'bhavat |
mumuhū rākṣasāḥ sarve dhūmrākṣasya puraḥsarāḥ
ततः सुभीमो बहुभिर्निशाचरै-
र्वृतोऽभिनिष्क्रम्य रणोत्सुको बली ।
ददर्श तां राघवबाहुपालितां
महौघकल्पां बहु वानरीं चमूम्
tataḥ subhīmo bahubhirniśācarai-
rvṛto'bhiniṣkramya raṇotsuko balī |
dadarśa tāṃ rāghavabāhupālitāṃ
mahaughakalpāṃ bahu vānarīṃ camūm
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)