तेषां तु तुमुलं शब्दं वानराणां महौजसाम् ।
नर्दतां राक्षसैः सार्धं तदा शुश्राव रावणः
teṣāṃ tu tumulaṃ śabdaṃ vānarāṇāṃ mahaujasām |
nardatāṃ rākṣasaiḥ sārdhaṃ tadā śuśrāva rāvaṇaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे एकपञ्चाशः सर्गः ॥ ५१ ॥
36 verses · 51 of 128
Ravana hears the deep, joyful roar of the vanaras and asks his ministers why they rejoice at a time meant for grief. Rakshasas climb the walls and see Shri Rama and Lakshmana freed from the arrow-bonds, standing on the field like great elephants that have snapped their chains. Ravana turns pale with worry: the arrows given by boon, which never failed before, have failed. He orders Dhumraksha, terrible in valour, to go out at once with a large force and kill Rama and the vanaras. Dhumraksha bows and sets out riding a chariot yoked to donkeys, braying harshly. Ill omens crowd around him: a vulture settles on his banner, the earth shakes and blood rains down.
तेषां तु तुमुलं शब्दं वानराणां महौजसाम् ।
नर्दतां राक्षसैः सार्धं तदा शुश्राव रावणः
teṣāṃ tu tumulaṃ śabdaṃ vānarāṇāṃ mahaujasām |
nardatāṃ rākṣasaiḥ sārdhaṃ tadā śuśrāva rāvaṇaḥ
स्निग्धगम्भीरनिर्घोषं श्रुत्वा तं निनदं भृशम् ।
सचिवानां ततस्तेषां मध्ये वचनमब्रवीत्
snigdhagambhīranirghoṣaṃ śrutvā taṃ ninadaṃ bhṛśam |
sacivānāṃ tatasteṣāṃ madhye vacanamabravīt
यथासौ सम्प्रहृष्टानां वानराणामुपस्थितः ।
बहूनां सुमहान् नादो मेघानामिव गर्जताम्
yathāsau samprahṛṣṭānāṃ vānarāṇāmupasthitaḥ |
bahūnāṃ sumahān nādo meghānāmiva garjatām
सुव्यक्तं महती प्रीतिरेतेषां नात्र संशयः ।
तथाहि विपुलैर्नादैश्चुक्षुभे लवणार्णवः
suvyaktaṃ mahatī prītireteṣāṃ nātra saṃśayaḥ |
tathāhi vipulairnādaiścukṣubhe lavaṇārṇavaḥ
तौ तु बद्धौ शरैस्तीक्ष्णैर्भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
अयं च सुमहान् नादः शङ्कां जनयतीव मे
tau tu baddhau śaraistīkṣṇairbhrātarau rāmalakṣmaṇau |
ayaṃ ca sumahān nādaḥ śaṅkāṃ janayatīva me
एवं च वचनं चोक्त्वा मन्त्रिणो राक्षसेश्वरः ।
उवाच नैर्ऋतांस्तत्र समीपपरिवर्तिनः
evaṃ ca vacanaṃ coktvā mantriṇo rākṣaseśvaraḥ |
uvāca nairṛtāṃstatra samīpaparivartinaḥ
ज्ञायतां तूर्णमेतेषां सर्वेषां च वनौकसाम् ।
शोककाले समुत्पन्ने हर्षकारणमुत्थितम्
jñāyatāṃ tūrṇameteṣāṃ sarveṣāṃ ca vanaukasām |
śokakāle samutpanne harṣakāraṇamutthitam
तथोक्तास्ते सुसम्भ्रान्ताः प्राकारमधिरुह्य च ।
ददृशुः पालितां सेनां सुग्रीवेण महात्मना
tathoktāste susambhrāntāḥ prākāramadhiruhya ca |
dadṛśuḥ pālitāṃ senāṃ sugrīveṇa mahātmanā
तौ च मुक्तौ सुघोरेण शरबन्धेन राघवौ ।
समुत्थितौ महाभागौ विषेदुः सर्वराक्षसाः
tau ca muktau sughoreṇa śarabandhena rāghavau |
samutthitau mahābhāgau viṣeduḥ sarvarākṣasāḥ
संत्रस्तहृदयाः सर्वे प्राकारादवरुह्य ते ।
विवर्णा राक्षसा घोरा राक्षसेन्द्रमुपस्थिताः
saṃtrastahṛdayāḥ sarve prākārādavaruhya te |
vivarṇā rākṣasā ghorā rākṣasendramupasthitāḥ
तदप्रियं दीनमुखा रावणस्य च राक्षसाः ।
कृत्स्नं निवेदयामासुर्यथावद् वाक्यकोविदाः
tadapriyaṃ dīnamukhā rāvaṇasya ca rākṣasāḥ |
kṛtsnaṃ nivedayāmāsuryathāvad vākyakovidāḥ
यौ ताविन्द्रजिता युद्धे भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ।
निबद्धौ शरबन्धेन निष्प्रकम्पभुजौ कृतौ
yau tāvindrajitā yuddhe bhrātarau rāmalakṣmaṇau |
nibaddhau śarabandhena niṣprakampabhujau kṛtau
विमुक्तौ शरबन्धेन दृश्येते तौ रणाजिरे ।
पाशानिव गजौ छित्त्वा गजेन्द्रसमविक्रमौ
vimuktau śarabandhena dṛśyete tau raṇājire |
pāśāniva gajau chittvā gajendrasamavikramau
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां राक्षसेन्द्रो महाबलः ।
चिन्ताशोकसमाक्रान्तो विवर्णवदनोऽभवत्
tacchrutvā vacanaṃ teṣāṃ rākṣasendro mahābalaḥ |
cintāśokasamākrānto vivarṇavadano'bhavat
घोरैर्दत्तवरैर्बद्धौ शरैराशीविषोपमैः ।
अमोघैः सूर्यसंकाशैः प्रमथ्येन्द्रजिता युधि
ghorairdattavarairbaddhau śarairāśīviṣopamaiḥ |
amoghaiḥ sūryasaṃkāśaiḥ pramathyendrajitā yudhi
तदस्त्रबन्धमासाद्य यदि मुक्तौ रिपू मम ।
संशयस्थमिदं सर्वमनुपश्याम्यहं बलम्
tadastrabandhamāsādya yadi muktau ripū mama |
saṃśayasthamidaṃ sarvamanupaśyāmyahaṃ balam
निष्फलाः खलु संवृत्ताः शराः पावकतेजसः ।
आदत्तं यैस्तु संग्रामे रिपूणां जीवितं मम
niṣphalāḥ khalu saṃvṛttāḥ śarāḥ pāvakatejasaḥ |
ādattaṃ yaistu saṃgrāme ripūṇāṃ jīvitaṃ mama
एवमुक्त्वा तु संक्रुद्धो निःश्वसन्नुरगो यथा ।
अब्रवीद् रक्षसां मध्ये धूम्राक्षं नाम राक्षसम्
evamuktvā tu saṃkruddho niḥśvasannurago yathā |
abravīd rakṣasāṃ madhye dhūmrākṣaṃ nāma rākṣasam
बलेन महता युक्तो रक्षसां भीमविक्रम ।
त्वं वधायाशु निर्याहि रामस्य सह वानरैः
balena mahatā yukto rakṣasāṃ bhīmavikrama |
tvaṃ vadhāyāśu niryāhi rāmasya saha vānaraiḥ
एवमुक्तस्तु धूम्राक्षो राक्षसेन्द्रेण धीमता ।
परिक्रम्य ततः शीघ्रं निर्जगाम नृपालयात्
evamuktastu dhūmrākṣo rākṣasendreṇa dhīmatā |
parikramya tataḥ śīghraṃ nirjagāma nṛpālayāt
अभिनिष्क्रम्य तद् द्वारं बलाध्यक्षमुवाच ह ।
त्वरयस्व बलं शीघ्रं किं चिरेण युयुत्सतः
abhiniṣkramya tad dvāraṃ balādhyakṣamuvāca ha |
tvarayasva balaṃ śīghraṃ kiṃ cireṇa yuyutsataḥ
धूम्राक्षवचनं श्रुत्वा बलाध्यक्षो बलानुगः ।
बलमुद्योजयामास रावणस्याज्ञया भृशम्
dhūmrākṣavacanaṃ śrutvā balādhyakṣo balānugaḥ |
balamudyojayāmāsa rāvaṇasyājñayā bhṛśam
ते बद्धघण्टा बलिनो घोररूपा निशाचराः ।
विनद्यमानाः संहृष्टा धूम्राक्षं पर्यवारयन्
te baddhaghaṇṭā balino ghorarūpā niśācarāḥ |
vinadyamānāḥ saṃhṛṣṭā dhūmrākṣaṃ paryavārayan
विविधायुधहस्ताश्च शूलमुद्गरपाणयः ।
गदाभिः पट्टिशैर्दण्डैरायसैर्मुसलैरपि
vividhāyudhahastāśca śūlamudgarapāṇayaḥ |
gadābhiḥ paṭṭiśairdaṇḍairāyasairmusalairapi
परिघैर्भिन्दिपालैश्च भल्लैः पाशैः परश्वधैः ।
निर्ययू राक्षसा घोरा नर्दन्तो जलदा यथा
parighairbhindipālaiśca bhallaiḥ pāśaiḥ paraśvadhaiḥ |
niryayū rākṣasā ghorā nardanto jaladā yathā
रथैः कवचिनस्त्वन्ये ध्वजैश्च समलंकृतैः ।
सुवर्णजालविहितैः खरैश्च विविधाननैः
rathaiḥ kavacinastvanye dhvajaiśca samalaṃkṛtaiḥ |
suvarṇajālavihitaiḥ kharaiśca vividhānanaiḥ
हयैः परमशीघ्रैश्च गजैश्चैव मदोत्कटैः ।
निर्ययुर्नैर्ऋतव्याघ्रा व्याघ्रा इव दुरासदाः
hayaiḥ paramaśīghraiśca gajaiścaiva madotkaṭaiḥ |
niryayurnairṛtavyāghrā vyāghrā iva durāsadāḥ
वृकसिंहमुखैर्युक्तं खरैः कनकभूषितैः ।
आरुरोह रथं दिव्यं धूम्राक्षः खरनिःस्वनः
vṛkasiṃhamukhairyuktaṃ kharaiḥ kanakabhūṣitaiḥ |
āruroha rathaṃ divyaṃ dhūmrākṣaḥ kharaniḥsvanaḥ
स निर्यातो महावीर्यो धूम्राक्षो राक्षसैर्वृतः ।
हसन् वै पश्चिमद्वाराद्धनूमान् यत्र तिष्ठति
sa niryāto mahāvīryo dhūmrākṣo rākṣasairvṛtaḥ |
hasan vai paścimadvārāddhanūmān yatra tiṣṭhati
रथप्रवरमास्थाय खरयुक्तं खरस्वनम् ।
प्रयान्तं तु महाघोरं राक्षसं भीमदर्शनम्
rathapravaramāsthāya kharayuktaṃ kharasvanam |
prayāntaṃ tu mahāghoraṃ rākṣasaṃ bhīmadarśanam
अन्तरिक्षगताः क्रूराः शकुनाः प्रत्यषेधयन् ।
रथशीर्षे महाभीमो गृध्रश्च निपपात ह
antarikṣagatāḥ krūrāḥ śakunāḥ pratyaṣedhayan |
rathaśīrṣe mahābhīmo gṛdhraśca nipapāta ha
ध्वजाग्रे ग्रथिताश्चैव निपेतुः कुणपाशनाः ।
रुधिरार्द्रो महान् श्वेतः कबन्धः पतितो भुवि
dhvajāgre grathitāścaiva nipetuḥ kuṇapāśanāḥ |
rudhirārdro mahān śvetaḥ kabandhaḥ patito bhuvi
विस्वरं चोत्सृजन्नादान् धूम्राक्षस्य निपातितः ।
ववर्ष रुधिरं देवः संचचाल च मेदिनी
visvaraṃ cotsṛjannādān dhūmrākṣasya nipātitaḥ |
vavarṣa rudhiraṃ devaḥ saṃcacāla ca medinī
प्रतिलोमं ववौ वायुर्निर्घातसमनिःस्वनः ।
तिमिरौघावृतास्तत्र दिशश्च न चकाशिरे
pratilomaṃ vavau vāyurnirghātasamaniḥsvanaḥ |
timiraughāvṛtāstatra diśaśca na cakāśire
स तूत्पातांस्ततो दृष्ट्वा राक्षसानां भयावहान् ।
प्रादुर्भूतान् सुघोरांश्च धूम्राक्षो व्यथितोऽभवत् ।
मुमुहू राक्षसाः सर्वे धूम्राक्षस्य पुरःसराः
sa tūtpātāṃstato dṛṣṭvā rākṣasānāṃ bhayāvahān |
prādurbhūtān sughorāṃśca dhūmrākṣo vyathito'bhavat |
mumuhū rākṣasāḥ sarve dhūmrākṣasya puraḥsarāḥ
ततः सुभीमो बहुभिर्निशाचरै-
र्वृतोऽभिनिष्क्रम्य रणोत्सुको बली ।
ददर्श तां राघवबाहुपालितां
महौघकल्पां बहु वानरीं चमूम्
tataḥ subhīmo bahubhirniśācarai-
rvṛto'bhiniṣkramya raṇotsuko balī |
dadarśa tāṃ rāghavabāhupālitāṃ
mahaughakalpāṃ bahu vānarīṃ camūm
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)