श्रुत्वा तु जामदग्न्यस्य वाक्यं दाशरथिस्तदा ।
गौरवाद्यन्त्रितकथः पितू राममथाब्रवीत्
śrutvā tu jāmadagnyasya vākyaṃ dāśarathistadā |
gauravādyantritakathaḥ pitū rāmamathābravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे षट्सप्ततितमः सर्गः ॥१-७६॥
24 श्लोक · 76 में से 77
पिता के गौरव से अब तक संयत राम उत्तर देते हैं: आप मुझे पराक्रमहीन समझते हैं, अब मेरा बल देखिए। वे परशुराम के हाथ से धनुष और बाण लेकर प्रत्यंचा चढ़ाते हैं और बाण चढ़ाते हैं। वे कहते हैं: आप ब्राह्मण हैं और विश्वामित्र के सम्बन्धी, इसलिए प्राण नहीं लूँगा। पर विष्णु का यह बाण व्यर्थ नहीं जा सकता। आपकी गति नष्ट करूँ या तप से जीते आपके लोक? तेजहीन हुए परशुराम कहते हैं: मैंने पृथ्वी कश्यप को दान दी है और रात में उस पर नहीं रह सकता; मेरी गति रहने दीजिए, मेरे लोक नष्ट कर दीजिए। मैं जानता हूँ कि आप अविनाशी मधुसूदन, देवेश्वर हैं। राम बाण छोड़ते हैं। परशुराम परिक्रमा करके महेन्द्र पर्वत चले जाते हैं।
श्रुत्वा तु जामदग्न्यस्य वाक्यं दाशरथिस्तदा ।
गौरवाद्यन्त्रितकथः पितू राममथाब्रवीत्
śrutvā tu jāmadagnyasya vākyaṃ dāśarathistadā |
gauravādyantritakathaḥ pitū rāmamathābravīt
कृतवानसि यत् कर्म श्रुतवानस्मि भार्गव ।
अनुरुध्यामहे ब्रह्मन् पितुरानृण्यमास्थितः
kṛtavānasi yat karma śrutavānasmi bhārgava |
anurudhyāmahe brahman piturānṛṇyamāsthitaḥ
वीर्यहीनमिवाशक्तं क्षत्रधर्मेण भार्गव ।
अवजानासि मे तेजः पश्य मेऽद्य पराक्रमम्
vīryahīnamivāśaktaṃ kṣatradharmeṇa bhārgava |
avajānāsi me tejaḥ paśya me'dya parākramam
इत्युक्त्वा राघवः क्रुद्धो भार्गवस्य वरायुधम् ।
शरं च प्रतिजग्राह हस्ताल्लघुपराक्रमः
ityuktvā rāghavaḥ kruddho bhārgavasya varāyudham |
śaraṃ ca pratijagrāha hastāllaghuparākramaḥ
आरोप्य स धनू रामः शरं सज्यं चकार ह ।
जामदग्न्यं ततो रामं रामः क्रुद्धोऽब्रवीदिदम्
āropya sa dhanū rāmaḥ śaraṃ sajyaṃ cakāra ha |
jāmadagnyaṃ tato rāmaṃ rāmaḥ kruddho'bravīdidam
ब्राह्मणोऽसीति पूज्यो मे विश्वामित्रकृतेन च ।
तस्माच्छक्तो न ते राम मोक्तुं प्राणहरं शरम्
brāhmaṇo'sīti pūjyo me viśvāmitrakṛtena ca |
tasmācchakto na te rāma moktuṃ prāṇaharaṃ śaram
इमां वा त्वद्गतिं राम तपोबलसमर्जितान् ।
लोकानप्रतिमान् वापि हनिष्यामीति मे मतिः
imāṃ vā tvadgatiṃ rāma tapobalasamarjitān |
lokānapratimān vāpi haniṣyāmīti me matiḥ
न ह्ययं वैष्णवो दिव्यः शरः परपुरंजयः ।
मोघः पतति वीर्येण बलदर्पविनाशनः
na hyayaṃ vaiṣṇavo divyaḥ śaraḥ parapuraṃjayaḥ |
moghaḥ patati vīryeṇa baladarpavināśanaḥ
वरायुधधरं रामं द्रष्टुं सर्षिगणाः सुराः ।
पितामहं पुरस्कृत्य समेतास्तत्र सर्वशः
varāyudhadharaṃ rāmaṃ draṣṭuṃ sarṣigaṇāḥ surāḥ |
pitāmahaṃ puraskṛtya sametāstatra sarvaśaḥ
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सिद्धचारणकिन्नराः ।
यक्षराक्षसनागाश्च तद् द्रष्टुं महदद्भुतम्
gandharvāpsarasaścaiva siddhacāraṇakinnarāḥ |
yakṣarākṣasanāgāśca tad draṣṭuṃ mahadadbhutam
जडीकृते तदा लोके रामे वरधनुर्धरे ।
निर्वीर्यो जामदग्न्योऽसौ रामो राममुदैक्षत
jaḍīkṛte tadā loke rāme varadhanurdhare |
nirvīryo jāmadagnyo'sau rāmo rāmamudaikṣata
तेजोभिर्गतवीर्यत्वाज्जामदग्न्यो जडीकृतः ।
रामं कमलपत्राक्षं मन्दं मन्दमुवाच ह
tejobhirgatavīryatvājjāmadagnyo jaḍīkṛtaḥ |
rāmaṃ kamalapatrākṣaṃ mandaṃ mandamuvāca ha
काश्यपाय मया दत्ता यदा पूर्वं वसुंधरा ।
विषये मे न वस्तव्यमिति मां काश्यपोऽब्रवीत्
kāśyapāya mayā dattā yadā pūrvaṃ vasuṃdharā |
viṣaye me na vastavyamiti māṃ kāśyapo'bravīt
सोऽहं गुरुवचः कुर्वन् पृथिव्यां न वसे निशाम् ।
तदाप्रभृति काकुत्स्थ कृता मे काश्यपस्य ह
so'haṃ guruvacaḥ kurvan pṛthivyāṃ na vase niśām |
tadāprabhṛti kākutstha kṛtā me kāśyapasya ha
तामिमां मद्गतिं वीर हन्तुं नार्हसि राघव ।
मनोजवं गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम्
tāmimāṃ madgatiṃ vīra hantuṃ nārhasi rāghava |
manojavaṃ gamiṣyāmi mahendraṃ parvatottamam
लोकास्त्वप्रतिमा राम निर्जितास्तपसा मया ।
जहि ताञ्छरमुख्येन मा भूत् कालस्य पर्ययः
lokāstvapratimā rāma nirjitāstapasā mayā |
jahi tāñcharamukhyena mā bhūt kālasya paryayaḥ
अक्षय्यं मधुहन्तारं जानामि त्वां सुरेश्वरम् ।
धनुषोऽस्य परामर्शात् स्वस्ति तेऽस्तु परंतप
akṣayyaṃ madhuhantāraṃ jānāmi tvāṃ sureśvaram |
dhanuṣo'sya parāmarśāt svasti te'stu paraṃtapa
एते सुरगणाः सर्वे निरीक्षन्ते समागताः ।
त्वामप्रतिमकर्माणमप्रतिद्वन्द्वमाहवे
ete suragaṇāḥ sarve nirīkṣante samāgatāḥ |
tvāmapratimakarmāṇamapratidvandvamāhave
न चेयं मम काकुत्स्थ व्रीडा भवितुमर्हति ।
त्वया त्रैलोक्यनाथेन यदहं विमुखीकृतः
na ceyaṃ mama kākutstha vrīḍā bhavitumarhati |
tvayā trailokyanāthena yadahaṃ vimukhīkṛtaḥ
शरमप्रतिमं राम मोक्तुमर्हसि सुव्रत ।
शरमोक्षे गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम्
śaramapratimaṃ rāma moktumarhasi suvrata |
śaramokṣe gamiṣyāmi mahendraṃ parvatottamam
तथा ब्रुवति रामे तु जामदग्न्ये प्रतापवान् ।
रामो दाशरथिः श्रीमांश्चिक्षेप शरमुत्तमम्
tathā bruvati rāme tu jāmadagnye pratāpavān |
rāmo dāśarathiḥ śrīmāṃścikṣepa śaramuttamam
स हतान् दृश्य रामेण स्वाँल्लोकांस्तपसार्जितान् ।
जामदग्न्यो जगामाशु महेन्द्रं पर्वतोत्तमम्
sa hatān dṛśya rāmeṇa svām̐llokāṃstapasārjitān |
jāmadagnyo jagāmāśu mahendraṃ parvatottamam
ततो वितिमिराः सर्वा दिशश्चोपदिशस्तथा ।
सुराः सर्षिगणा रामं प्रशशंसुरुदायुधम्
tato vitimirāḥ sarvā diśaścopadiśastathā |
surāḥ sarṣigaṇā rāmaṃ praśaśaṃsurudāyudham
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्यः प्रपूजितः ।
ततः प्रदक्षिणीकृत्य जगामात्मगतिं प्रभुः
rāmaṃ dāśarathiṃ rāmo jāmadagnyaḥ prapūjitaḥ |
tataḥ pradakṣiṇīkṛtya jagāmātmagatiṃ prabhuḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)