श्रुत्वा तु जामदग्न्यस्य वाक्यं दाशरथिस्तदा ।
गौरवाद्यन्त्रितकथः पितू राममथाब्रवीत्
śrutvā tu jāmadagnyasya vākyaṃ dāśarathistadā |
gauravādyantritakathaḥ pitū rāmamathābravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे षट्सप्ततितमः सर्गः ॥१-७६॥
24 verses · 76 of 77
Rama, restrained so far by respect for his father, answers: You think me weak; now see my strength. He takes the bow and arrow from Parashurama's hand, strings it and fits the arrow. He says: you are a brahmana and kin to Vishvamitra, so I will not take your life. But this arrow of Vishnu cannot go in vain. Shall I destroy your power of movement, or the worlds you have won by tapas? Parashurama, his strength drained, says: I gave the earth to Kashyapa and may not stay in it at night; leave me my movement, and destroy my worlds. I know you are the imperishable Madhusudana, lord of the devas. Rama looses the arrow. Parashurama circles him and departs to Mahendra.
श्रुत्वा तु जामदग्न्यस्य वाक्यं दाशरथिस्तदा ।
गौरवाद्यन्त्रितकथः पितू राममथाब्रवीत्
śrutvā tu jāmadagnyasya vākyaṃ dāśarathistadā |
gauravādyantritakathaḥ pitū rāmamathābravīt
कृतवानसि यत् कर्म श्रुतवानस्मि भार्गव ।
अनुरुध्यामहे ब्रह्मन् पितुरानृण्यमास्थितः
kṛtavānasi yat karma śrutavānasmi bhārgava |
anurudhyāmahe brahman piturānṛṇyamāsthitaḥ
वीर्यहीनमिवाशक्तं क्षत्रधर्मेण भार्गव ।
अवजानासि मे तेजः पश्य मेऽद्य पराक्रमम्
vīryahīnamivāśaktaṃ kṣatradharmeṇa bhārgava |
avajānāsi me tejaḥ paśya me'dya parākramam
इत्युक्त्वा राघवः क्रुद्धो भार्गवस्य वरायुधम् ।
शरं च प्रतिजग्राह हस्ताल्लघुपराक्रमः
ityuktvā rāghavaḥ kruddho bhārgavasya varāyudham |
śaraṃ ca pratijagrāha hastāllaghuparākramaḥ
आरोप्य स धनू रामः शरं सज्यं चकार ह ।
जामदग्न्यं ततो रामं रामः क्रुद्धोऽब्रवीदिदम्
āropya sa dhanū rāmaḥ śaraṃ sajyaṃ cakāra ha |
jāmadagnyaṃ tato rāmaṃ rāmaḥ kruddho'bravīdidam
ब्राह्मणोऽसीति पूज्यो मे विश्वामित्रकृतेन च ।
तस्माच्छक्तो न ते राम मोक्तुं प्राणहरं शरम्
brāhmaṇo'sīti pūjyo me viśvāmitrakṛtena ca |
tasmācchakto na te rāma moktuṃ prāṇaharaṃ śaram
इमां वा त्वद्गतिं राम तपोबलसमर्जितान् ।
लोकानप्रतिमान् वापि हनिष्यामीति मे मतिः
imāṃ vā tvadgatiṃ rāma tapobalasamarjitān |
lokānapratimān vāpi haniṣyāmīti me matiḥ
न ह्ययं वैष्णवो दिव्यः शरः परपुरंजयः ।
मोघः पतति वीर्येण बलदर्पविनाशनः
na hyayaṃ vaiṣṇavo divyaḥ śaraḥ parapuraṃjayaḥ |
moghaḥ patati vīryeṇa baladarpavināśanaḥ
वरायुधधरं रामं द्रष्टुं सर्षिगणाः सुराः ।
पितामहं पुरस्कृत्य समेतास्तत्र सर्वशः
varāyudhadharaṃ rāmaṃ draṣṭuṃ sarṣigaṇāḥ surāḥ |
pitāmahaṃ puraskṛtya sametāstatra sarvaśaḥ
गन्धर्वाप्सरसश्चैव सिद्धचारणकिन्नराः ।
यक्षराक्षसनागाश्च तद् द्रष्टुं महदद्भुतम्
gandharvāpsarasaścaiva siddhacāraṇakinnarāḥ |
yakṣarākṣasanāgāśca tad draṣṭuṃ mahadadbhutam
जडीकृते तदा लोके रामे वरधनुर्धरे ।
निर्वीर्यो जामदग्न्योऽसौ रामो राममुदैक्षत
jaḍīkṛte tadā loke rāme varadhanurdhare |
nirvīryo jāmadagnyo'sau rāmo rāmamudaikṣata
तेजोभिर्गतवीर्यत्वाज्जामदग्न्यो जडीकृतः ।
रामं कमलपत्राक्षं मन्दं मन्दमुवाच ह
tejobhirgatavīryatvājjāmadagnyo jaḍīkṛtaḥ |
rāmaṃ kamalapatrākṣaṃ mandaṃ mandamuvāca ha
काश्यपाय मया दत्ता यदा पूर्वं वसुंधरा ।
विषये मे न वस्तव्यमिति मां काश्यपोऽब्रवीत्
kāśyapāya mayā dattā yadā pūrvaṃ vasuṃdharā |
viṣaye me na vastavyamiti māṃ kāśyapo'bravīt
सोऽहं गुरुवचः कुर्वन् पृथिव्यां न वसे निशाम् ।
तदाप्रभृति काकुत्स्थ कृता मे काश्यपस्य ह
so'haṃ guruvacaḥ kurvan pṛthivyāṃ na vase niśām |
tadāprabhṛti kākutstha kṛtā me kāśyapasya ha
तामिमां मद्गतिं वीर हन्तुं नार्हसि राघव ।
मनोजवं गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम्
tāmimāṃ madgatiṃ vīra hantuṃ nārhasi rāghava |
manojavaṃ gamiṣyāmi mahendraṃ parvatottamam
लोकास्त्वप्रतिमा राम निर्जितास्तपसा मया ।
जहि ताञ्छरमुख्येन मा भूत् कालस्य पर्ययः
lokāstvapratimā rāma nirjitāstapasā mayā |
jahi tāñcharamukhyena mā bhūt kālasya paryayaḥ
अक्षय्यं मधुहन्तारं जानामि त्वां सुरेश्वरम् ।
धनुषोऽस्य परामर्शात् स्वस्ति तेऽस्तु परंतप
akṣayyaṃ madhuhantāraṃ jānāmi tvāṃ sureśvaram |
dhanuṣo'sya parāmarśāt svasti te'stu paraṃtapa
एते सुरगणाः सर्वे निरीक्षन्ते समागताः ।
त्वामप्रतिमकर्माणमप्रतिद्वन्द्वमाहवे
ete suragaṇāḥ sarve nirīkṣante samāgatāḥ |
tvāmapratimakarmāṇamapratidvandvamāhave
न चेयं मम काकुत्स्थ व्रीडा भवितुमर्हति ।
त्वया त्रैलोक्यनाथेन यदहं विमुखीकृतः
na ceyaṃ mama kākutstha vrīḍā bhavitumarhati |
tvayā trailokyanāthena yadahaṃ vimukhīkṛtaḥ
शरमप्रतिमं राम मोक्तुमर्हसि सुव्रत ।
शरमोक्षे गमिष्यामि महेन्द्रं पर्वतोत्तमम्
śaramapratimaṃ rāma moktumarhasi suvrata |
śaramokṣe gamiṣyāmi mahendraṃ parvatottamam
तथा ब्रुवति रामे तु जामदग्न्ये प्रतापवान् ।
रामो दाशरथिः श्रीमांश्चिक्षेप शरमुत्तमम्
tathā bruvati rāme tu jāmadagnye pratāpavān |
rāmo dāśarathiḥ śrīmāṃścikṣepa śaramuttamam
स हतान् दृश्य रामेण स्वाँल्लोकांस्तपसार्जितान् ।
जामदग्न्यो जगामाशु महेन्द्रं पर्वतोत्तमम्
sa hatān dṛśya rāmeṇa svām̐llokāṃstapasārjitān |
jāmadagnyo jagāmāśu mahendraṃ parvatottamam
ततो वितिमिराः सर्वा दिशश्चोपदिशस्तथा ।
सुराः सर्षिगणा रामं प्रशशंसुरुदायुधम्
tato vitimirāḥ sarvā diśaścopadiśastathā |
surāḥ sarṣigaṇā rāmaṃ praśaśaṃsurudāyudham
रामं दाशरथिं रामो जामदग्न्यः प्रपूजितः ।
ततः प्रदक्षिणीकृत्य जगामात्मगतिं प्रभुः
rāmaṃ dāśarathiṃ rāmo jāmadagnyaḥ prapūjitaḥ |
tataḥ pradakṣiṇīkṛtya jagāmātmagatiṃ prabhuḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)