राघवस्त्वथ यातेषु तपस्विषु विचिन्तयन् ।
न तत्रारोचयद्वासं कारणैर्बहुभिस्तदा
rāghavastvatha yāteṣu tapasviṣu vicintayan |
na tatrārocayadvāsaṃ kāraṇairbahubhistadā
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे सप्तदशोत्तरशततम: सर्ग: ॥ ११७ ॥
27 श्लोक · 117 में से 119
तपस्वियों के जाने के बाद राम का मन चित्रकूट में नहीं लगता। यहाँ भरत, माताओं और पुरवासियों की याद बार-बार आती है; सेना के डेरे से यह स्थान अपवित्र भी हुआ है। अतः वे सीता और लक्ष्मण के साथ चलकर अत्रि मुनि के आश्रम पहुँचते हैं। मुनि उनका पुत्र की तरह स्वागत करते हैं और अपनी वृद्धा पत्नी अनसूया का परिचय देते हैं। दस हजार वर्षों की उग्र तपस्या से इन्होंने दस वर्ष के अनावृष्टि-काल में फल-मूल उपजाए और यहाँ गंगा को प्रवाहित किया। देवताओं के लिए इन्होंने दस रातों को एक रात बना दिया था। सीता श्वेत केशों वाली वृद्ध तपस्विनी को प्रणाम करती हैं। अनसूया उन्हें गले लगाती हैं, सौभाग्य से तुम धर्म पर चलती हो और पति के साथ वन आई हो।
राघवस्त्वथ यातेषु तपस्विषु विचिन्तयन् ।
न तत्रारोचयद्वासं कारणैर्बहुभिस्तदा
rāghavastvatha yāteṣu tapasviṣu vicintayan |
na tatrārocayadvāsaṃ kāraṇairbahubhistadā
इह मे भरतो दृष्टो मातरश्च सनागरा: ।
सा च मे स्मृतिरन्वेति तान्नित्यमनुशोचत:
iha me bharato dṛṣṭo mātaraśca sanāgarā: |
sā ca me smṛtiranveti tānnityamanuśocata:
स्कन्धावारनिवेशेन तेन तस्य महात्मन: ।
हयहस्तिकरीषैश्च उपमर्द्द: कृतो भृशम्
skandhāvāraniveśena tena tasya mahātmana: |
hayahastikarīṣaiśca upamardda: kṛto bhṛśam
तस्मादन्यत्र गच्छाम इति सञ्चिन्त्य राघव: ।
प्रातिष्ठत स वैदेह्या लक्ष्मणेन च सङ्गत:
tasmādanyatra gacchāma iti sañcintya rāghava: |
prātiṣṭhata sa vaidehyā lakṣmaṇena ca saṅgata:
सो ऽत्रेराश्रममासाद्य तं ववन्दे महायशा: ।
तं चापि भगवानत्रि: पुत्रवत् प्रत्यपद्यत
so 'trerāśramamāsādya taṃ vavande mahāyaśā: |
taṃ cāpi bhagavānatri: putravat pratyapadyata
स्वयमातिथ्यमादिश्य सर्वमस्य सुसत्कृतम् ।
सौमित्रिं च महाभागां सीतां च समसान्त्वयत्
svayamātithyamādiśya sarvamasya susatkṛtam |
saumitriṃ ca mahābhāgāṃ sītāṃ ca samasāntvayat
पत्नीं च समनुप्राप्तां वृद्धामामन्त्र्य सत्कृताम् ।
सान्त्वयामास धर्मज्ञ: सर्वभूतहिते रत:
patnīṃ ca samanuprāptāṃ vṛddhāmāmantrya satkṛtām |
sāntvayāmāsa dharmajña: sarvabhūtahite rata:
अनसूयां महाभागां तापसीं धर्मचारिणीम् ।
प्रतिगृह्णीष्व वैदेहीमब्रवीदृषिसत्तम: ।
रामाय चाचचक्षे तां तापसीं धर्मचारिणीम्
anasūyāṃ mahābhāgāṃ tāpasīṃ dharmacāriṇīm |
pratigṛhṇīṣva vaidehīmabravīdṛṣisattama: |
rāmāya cācacakṣe tāṃ tāpasīṃ dharmacāriṇīm
दशवर्षाण्यनावृष्ट्या दग्धे लोके निरन्तरम् ।
यया मूलफले सृष्टे जाह्नवी च प्रवर्त्तिता
daśavarṣāṇyanāvṛṣṭyā dagdhe loke nirantaram |
yayā mūlaphale sṛṣṭe jāhnavī ca pravarttitā
उग्रेण तपसा युक्ता नियमैश्चाप्यलङ्कृता ।
दशवर्षसहस्राणि यया तप्तं महत्तप:
ugreṇa tapasā yuktā niyamaiścāpyalaṅkṛtā |
daśavarṣasahasrāṇi yayā taptaṃ mahattapa:
अनसूया व्रतै: स्नाता प्रत्यूहाश्च निवर्त्तिता: ।
देवकार्यनिमित्तं च यया संत्वरमाणया ।
दशरात्रं कृता रात्रि: सेयं मातेव ते ऽनघ
anasūyā vratai: snātā pratyūhāśca nivarttitā: |
devakāryanimittaṃ ca yayā saṃtvaramāṇayā |
daśarātraṃ kṛtā rātri: seyaṃ māteva te 'nagha
तामिमां सर्वभूतानां नमस्कार्य्यां यशस्विनीम् ।
अभिगच्छतु वैदेही वृद्धामक्रोधनां सदा ।
अनसूयेति या लोके कर्मभि: ख्यातिमागता
tāmimāṃ sarvabhūtānāṃ namaskāryyāṃ yaśasvinīm |
abhigacchatu vaidehī vṛddhāmakrodhanāṃ sadā |
anasūyeti yā loke karmabhi: khyātimāgatā
एवं ब्रुवाणं तमृषिं तथेत्युक्त्वा स राघव: ।
सीतामुवाच धर्मज्ञामिदं वचनमुत्तमम्
evaṃ bruvāṇaṃ tamṛṣiṃ tathetyuktvā sa rāghava: |
sītāmuvāca dharmajñāmidaṃ vacanamuttamam
राजपुत्रि श्रुतं त्वेतन्मुनेरस्य समीरितम् ।
श्रेयोर्थमात्मन: श्रीघ्रमभिगच्छ तपस्विनीम्
rājaputri śrutaṃ tvetanmunerasya samīritam |
śreyorthamātmana: śrīghramabhigaccha tapasvinīm
सीता त्वेतद्वच: श्रुत्वा राघवस्य हितैषिण: ।
तामत्रिपत्नीं धर्मज्ञामभिचक्राम मैथिली
sītā tvetadvaca: śrutvā rāghavasya hitaiṣiṇa: |
tāmatripatnīṃ dharmajñāmabhicakrāma maithilī
शिथिलां वलितां वृद्धां जरापाण्डरमूर्द्धजाम् ।
सततं वेपमानाङ्गी प्रवाते कदली यथा
śithilāṃ valitāṃ vṛddhāṃ jarāpāṇḍaramūrddhajām |
satataṃ vepamānāṅgī pravāte kadalī yathā
तां तु सीता महाभागामनसूयां पतिव्रताम् ।
अभ्यवादयदव्यग्रा स्वनाम समुदाहरत्
tāṃ tu sītā mahābhāgāmanasūyāṃ pativratām |
abhyavādayadavyagrā svanāma samudāharat
अभिवाद्य च वैदेही तापसीं तामनिन्दिताम् ।
बद्धाञ्जलिपुटा हृष्टा पर्यपृच्छदनामयम्
abhivādya ca vaidehī tāpasīṃ tāmaninditām |
baddhāñjalipuṭā hṛṣṭā paryapṛcchadanāmayam
तत: सीतां महाभागां दृष्ट्वा तां धर्मचारिणीम् ।
सान्त्वयन्त्यब्रवीद्धृष्टा दिष्ट्या धर्ममवेक्षसे
tata: sītāṃ mahābhāgāṃ dṛṣṭvā tāṃ dharmacāriṇīm |
sāntvayantyabravīddhṛṣṭā diṣṭyā dharmamavekṣase
त्यक्त्वा ज्ञातिजनं सीते मानमृद्धिं च भामिनि ।
अवरुद्धं वने रामं दिष्ट्या त्वमनुगच्छसि
tyaktvā jñātijanaṃ sīte mānamṛddhiṃ ca bhāmini |
avaruddhaṃ vane rāmaṃ diṣṭyā tvamanugacchasi
नगरस्थो वनस्थो वा पापो वा यदि वा शुभ: ।
यासां स्त्रीणां प्रियो भर्ता तासां लोका महोदया:
nagarastho vanastho vā pāpo vā yadi vā śubha: |
yāsāṃ strīṇāṃ priyo bhartā tāsāṃ lokā mahodayā:
दु:शील: कामवृत्तो वा धनैवा परिवर्जित: ।
स्त्रीणामार्यस्वभावानां परमं दैवतं पति:
du:śīla: kāmavṛtto vā dhanaivā parivarjita: |
strīṇāmāryasvabhāvānāṃ paramaṃ daivataṃ pati:
नातो विशिष्टं पश्यामि बान्धवं विमृशन्त्यहम् ।
सर्वत्रयोग्यं वैदेहि तप:कृतमिवाव्ययम्
nāto viśiṣṭaṃ paśyāmi bāndhavaṃ vimṛśantyaham |
sarvatrayogyaṃ vaidehi tapa:kṛtamivāvyayam
न त्वेनमवगच्छन्ति गुणदोषमसत्स्त्रिय: ।
कामवक्तव्यहृदया भर्तृनाथा श्चरन्ति या:
na tvenamavagacchanti guṇadoṣamasatstriya: |
kāmavaktavyahṛdayā bhartṛnāthā ścaranti yā:
प्राप्नुवन्त्ययशश्चैव धर्मभ्रंशं च मैथिलि ।
अकार्यवशमापन्ना: स्त्रियो या: खलु तद्विधा:
prāpnuvantyayaśaścaiva dharmabhraṃśaṃ ca maithili |
akāryavaśamāpannā: striyo yā: khalu tadvidhā:
त्वद्विधास्तु गुणैर्युक्ता दृष्टलोकपरावरा: ।
स्त्रिय: स्वग चरिष्यन्ति यथा धर्मकृतस्तथा
tvadvidhāstu guṇairyuktā dṛṣṭalokaparāvarā: |
striya: svaga cariṣyanti yathā dharmakṛtastathā
तदेवमेनं त्वमनुव्रता सती पतिव्रतानां समयानुवर्तिनी ।
भवस्व भर्त्तु: सहधर्मचारिणी यशश्च धर्मं च तत: समाप्स्यसि
tadevamenaṃ tvamanuvratā satī pativratānāṃ samayānuvartinī |
bhavasva bharttu: sahadharmacāriṇī yaśaśca dharmaṃ ca tata: samāpsyasi
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)