एवमस्मि तदा मुक्तः कथंचित् तेन संयुगे ।
इदानीमपि यद् वृत्तं तच्छृणुष्व यदुत्तरम्
evamasmi tadā muktaḥ kathaṃcit tena saṃyuge |
idānīmapi yad vṛttaṃ tacchṛṇuṣva yaduttaram
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे एकोनचत्वारिंशः सर्गः ॥३-३९॥
25 श्लोक · 39 में से 75
मारीच आगे कहता है: तब भी मैं नहीं सुधरा। दो अन्य राक्षसों के साथ मांसाहारी, जलती जीभ और तीखे सींगों वाले विशाल मृगों का रूप धरकर दण्डकवन में घुसा और तपस्वियों को सताता रहा। मैंने सीता और लक्ष्मण के साथ तपस्वी वेश में राम को देखा और पुराने वैर को याद करके उन पर झपटा। राम ने तीन तीखे बाण छोड़े; मेरे दोनों साथी मारे गए और मैं राम का पराक्रम जानकर किसी तरह भाग निकला। तब से मैं हिंसा छोड़कर तपस्वी बन गया हूँ। हर वृक्ष में मुझे वल्कलधारी, पाश लिए राम दिखते हैं। 'र' से आरम्भ होने वाले शब्द, रत्न और रथ भी मुझे कँपा देते हैं। राम सारी राक्षस जाति का अन्त कर सकते हैं, इसलिए उन्हें मत छेड़ो।
एवमस्मि तदा मुक्तः कथंचित् तेन संयुगे ।
इदानीमपि यद् वृत्तं तच्छृणुष्व यदुत्तरम्
evamasmi tadā muktaḥ kathaṃcit tena saṃyuge |
idānīmapi yad vṛttaṃ tacchṛṇuṣva yaduttaram
राक्षसाभ्यामहं द्वाभ्यामनिर्विण्णस्तथाकृतः ।
सहितो मृगरूपाभ्यां प्रविष्टो दण्डकावने
rākṣasābhyāmahaṃ dvābhyāmanirviṇṇastathākṛtaḥ |
sahito mṛgarūpābhyāṃ praviṣṭo daṇḍakāvane
दीप्तजिह्वो महादंष्ट्रस्तीक्ष्णशृङ्गो महाबलः ।
व्यचरन् दण्डकारण्यं मांसभक्षो महामृगः
dīptajihvo mahādaṃṣṭrastīkṣṇaśṛṅgo mahābalaḥ |
vyacaran daṇḍakāraṇyaṃ māṃsabhakṣo mahāmṛgaḥ
अग्निहोत्रेषु तीर्थेषु चैत्यवृक्षेषु रावण ।
अत्यन्तघोरो व्यचरंस्तापसांस्तान् प्रधर्षयन्
agnihotreṣu tīrtheṣu caityavṛkṣeṣu rāvaṇa |
atyantaghoro vyacaraṃstāpasāṃstān pradharṣayan
निहत्य दण्डकारण्ये तापसान् धर्मचारिणः ।
रुधिराणि पिबंस्तेषां तन्मांसानि च भक्षयन्
nihatya daṇḍakāraṇye tāpasān dharmacāriṇaḥ |
rudhirāṇi pibaṃsteṣāṃ tanmāṃsāni ca bhakṣayan
ऋषिमांसाशनः क्रूरस्त्रासयन् वनगोचरान् ।
तदा रुधिरमत्तोऽहं व्यचरं दण्डकावनम्
ṛṣimāṃsāśanaḥ krūrastrāsayan vanagocarān |
tadā rudhiramatto'haṃ vyacaraṃ daṇḍakāvanam
तदाहं दण्डकारण्ये विचरन् धर्मदूषकः ।
आसादयं तदा रामं तापसं धर्ममाश्रितम्
tadāhaṃ daṇḍakāraṇye vicaran dharmadūṣakaḥ |
āsādayaṃ tadā rāmaṃ tāpasaṃ dharmamāśritam
वैदेहीं च महाभागां लक्ष्मणं च महारथम् ।
तापसं नियताहारं सर्वभूतहिते रतम्
vaidehīṃ ca mahābhāgāṃ lakṣmaṇaṃ ca mahāratham |
tāpasaṃ niyatāhāraṃ sarvabhūtahite ratam
सोऽहं वनगतं रामं परिभूय महाबलम् ।
तापसोऽयमिति ज्ञात्वा पूर्ववैरमनुस्मरन्
so'haṃ vanagataṃ rāmaṃ paribhūya mahābalam |
tāpaso'yamiti jñātvā pūrvavairamanusmaran
अभ्यधावं सुसंक्रुद्धस्तीक्ष्णशृङ्गो मृगाकृतिः ।
जिघांसुरकृतप्रज्ञस्तं प्रहारमनुस्मरन्
abhyadhāvaṃ susaṃkruddhastīkṣṇaśṛṅgo mṛgākṛtiḥ |
jighāṃsurakṛtaprajñastaṃ prahāramanusmaran
तेन त्यक्तास्त्रयो बाणाः शिताः शत्रुनिबर्हणाः ।
विकृष्य सुमहच्चापं सुपर्णानिलतुल्यगाः
tena tyaktāstrayo bāṇāḥ śitāḥ śatrunibarhaṇāḥ |
vikṛṣya sumahaccāpaṃ suparṇānilatulyagāḥ
ते बाणा वज्रसंकाशाः सुघोरा रक्तभोजनाः ।
आजग्मुः सहिताः सर्वे त्रयः संनतपर्वणः
te bāṇā vajrasaṃkāśāḥ sughorā raktabhojanāḥ |
ājagmuḥ sahitāḥ sarve trayaḥ saṃnataparvaṇaḥ
पराक्रमज्ञो रामस्य शठो दृष्टभयः पुरा ।
समुत्क्रान्तस्ततो मुक्तस्तावुभौ राक्षसौ हतौ
parākramajño rāmasya śaṭho dṛṣṭabhayaḥ purā |
samutkrāntastato muktastāvubhau rākṣasau hatau
शरेण मुक्तो रामस्य कथंचित् प्राप्य जीवितम् ।
इह प्रव्राजितो युक्तस्तापसोऽहं समाहितः
śareṇa mukto rāmasya kathaṃcit prāpya jīvitam |
iha pravrājito yuktastāpaso'haṃ samāhitaḥ
वृक्षे वृक्षे हि पश्यामि चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ।
गृहीतधनुषं रामं पाशहस्तमिवान्तकम्
vṛkṣe vṛkṣe hi paśyāmi cīrakṛṣṇājināmbaram |
gṛhītadhanuṣaṃ rāmaṃ pāśahastamivāntakam
अपि रामसहस्राणि भीतः पश्यामि रावण ।
रामभूतमिदं सर्वमरण्यं प्रतिभाति मे
api rāmasahasrāṇi bhītaḥ paśyāmi rāvaṇa |
rāmabhūtamidaṃ sarvamaraṇyaṃ pratibhāti me
राममेव हि पश्यामि रहिते राक्षसेश्वर ।
दृष्ट्वा स्वप्नगतं राममुद्भ्रमामि विचेतनः
rāmameva hi paśyāmi rahite rākṣaseśvara |
dṛṣṭvā svapnagataṃ rāmamudbhramāmi vicetanaḥ
रकारादीनि नामानि रामत्रस्तस्य रावण ।
रत्नानि च रथाश्चैव वित्रासं जनयन्ति मे
rakārādīni nāmāni rāmatrastasya rāvaṇa |
ratnāni ca rathāścaiva vitrāsaṃ janayanti me
अहं तस्य प्रभावज्ञो न युद्धं तेन ते क्षमम् ।
बलिं वा नमुचिं वापि हन्याद्धि रघुनन्दनः
ahaṃ tasya prabhāvajño na yuddhaṃ tena te kṣamam |
baliṃ vā namuciṃ vāpi hanyāddhi raghunandanaḥ
रणे रामेण युद्धस्व क्षमां वा कुरु रावण ।
न ते रामकथा कार्या यदि मां द्रष्टुमिच्छसि
raṇe rāmeṇa yuddhasva kṣamāṃ vā kuru rāvaṇa |
na te rāmakathā kāryā yadi māṃ draṣṭumicchasi
बहवः साधवो लोके युक्ता धर्ममनुष्ठिताः ।
परेषामपराधेन विनष्टाः सपरिच्छदाः
bahavaḥ sādhavo loke yuktā dharmamanuṣṭhitāḥ |
pareṣāmaparādhena vinaṣṭāḥ saparicchadāḥ
सोऽहं परापराधेन विनशेयं निशाचर ।
कुरु यत् ते क्षमं तत्त्वमहं त्वां नानुयामि वै
so'haṃ parāparādhena vinaśeyaṃ niśācara |
kuru yat te kṣamaṃ tattvamahaṃ tvāṃ nānuyāmi vai
रामश्च हि महातेजा महासत्त्वो महाबलः ।
अपि राक्षसलोकस्य भवेदन्तकरोऽपि हि
rāmaśca hi mahātejā mahāsattvo mahābalaḥ |
api rākṣasalokasya bhavedantakaro'pi hi
यदि शूर्पणखाहेतोर्जनस्थानगतः खरः ।
अतिवृत्तो हतः पूर्वं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
अत्र ब्रूहि यथातत्त्वं को रामस्य व्यतिक्रमः
yadi śūrpaṇakhāhetorjanasthānagataḥ kharaḥ |
ativṛtto hataḥ pūrvaṃ rāmeṇākliṣṭakarmaṇā |
atra brūhi yathātattvaṃ ko rāmasya vyatikramaḥ
इदं वचो बन्धुहितार्थिना मया
यथोच्यमानं यदि नाभिपत्स्यसे ।
सबान्धवस्त्यक्ष्यसि जीवितं रणे
हतोऽद्य रामेण शरैरजिह्मगैः
idaṃ vaco bandhuhitārthinā mayā
yathocyamānaṃ yadi nābhipatsyase |
sabāndhavastyakṣyasi jīvitaṃ raṇe
hato'dya rāmeṇa śarairajihmagaiḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)