Aranya Kanda

Sarga 39: Maricha's second escape from Rama

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे एकोनचत्वारिंशः सर्गः ॥३-३९॥

25 verses · 39 of 75

What happens in this chapter

Maricha's second escape from Rama

Maricha continues. Not humbled even then, he entered the Dandaka with two other rakshasas, all three in the form of huge flesh-eating deer with blazing tongues and sharp horns, and roamed tormenting the ascetics. He saw Rama living as an ascetic with Sita and Lakshmana and, remembering his old enmity, rushed at him. Rama loosed three sharp arrows; Maricha's two companions were killed, and he alone, knowing Rama's power, fled and escaped. Since then he has given up violence and lives as an ascetic. In every tree he sees Rama in bark garments with a noose in hand. Even words beginning with "ra", ratna and ratha, make him tremble. Rama could destroy the whole race of rakshasas, he says, so Ravana should not provoke him.

39.1

एवमस्मि तदा मुक्तः कथंचित् तेन संयुगे ।
इदानीमपि यद् वृत्तं तच्छृणुष्व यदुत्तरम्

evamasmi tadā muktaḥ kathaṃcit tena saṃyuge |
idānīmapi yad vṛttaṃ tacchṛṇuṣva yaduttaram

39.2

राक्षसाभ्यामहं द्वाभ्यामनिर्विण्णस्तथाकृतः ।
सहितो मृगरूपाभ्यां प्रविष्टो दण्डकावने

rākṣasābhyāmahaṃ dvābhyāmanirviṇṇastathākṛtaḥ |
sahito mṛgarūpābhyāṃ praviṣṭo daṇḍakāvane

39.3

दीप्तजिह्वो महादंष्ट्रस्तीक्ष्णशृङ्गो महाबलः ।
व्यचरन् दण्डकारण्यं मांसभक्षो महामृगः

dīptajihvo mahādaṃṣṭrastīkṣṇaśṛṅgo mahābalaḥ |
vyacaran daṇḍakāraṇyaṃ māṃsabhakṣo mahāmṛgaḥ

39.4

अग्निहोत्रेषु तीर्थेषु चैत्यवृक्षेषु रावण ।
अत्यन्तघोरो व्यचरंस्तापसांस्तान् प्रधर्षयन्

agnihotreṣu tīrtheṣu caityavṛkṣeṣu rāvaṇa |
atyantaghoro vyacaraṃstāpasāṃstān pradharṣayan

39.5

निहत्य दण्डकारण्ये तापसान् धर्मचारिणः ।
रुधिराणि पिबंस्तेषां तन्मांसानि च भक्षयन्

nihatya daṇḍakāraṇye tāpasān dharmacāriṇaḥ |
rudhirāṇi pibaṃsteṣāṃ tanmāṃsāni ca bhakṣayan

39.6

ऋषिमांसाशनः क्रूरस्त्रासयन् वनगोचरान् ।
तदा रुधिरमत्तोऽहं व्यचरं दण्डकावनम्

ṛṣimāṃsāśanaḥ krūrastrāsayan vanagocarān |
tadā rudhiramatto'haṃ vyacaraṃ daṇḍakāvanam

39.7

तदाहं दण्डकारण्ये विचरन् धर्मदूषकः ।
आसादयं तदा रामं तापसं धर्ममाश्रितम्

tadāhaṃ daṇḍakāraṇye vicaran dharmadūṣakaḥ |
āsādayaṃ tadā rāmaṃ tāpasaṃ dharmamāśritam

39.8

वैदेहीं च महाभागां लक्ष्मणं च महारथम् ।
तापसं नियताहारं सर्वभूतहिते रतम्

vaidehīṃ ca mahābhāgāṃ lakṣmaṇaṃ ca mahāratham |
tāpasaṃ niyatāhāraṃ sarvabhūtahite ratam

39.9

सोऽहं वनगतं रामं परिभूय महाबलम् ।
तापसोऽयमिति ज्ञात्वा पूर्ववैरमनुस्मरन्

so'haṃ vanagataṃ rāmaṃ paribhūya mahābalam |
tāpaso'yamiti jñātvā pūrvavairamanusmaran

39.10

अभ्यधावं सुसंक्रुद्धस्तीक्ष्णशृङ्गो मृगाकृतिः ।
जिघांसुरकृतप्रज्ञस्तं प्रहारमनुस्मरन्

abhyadhāvaṃ susaṃkruddhastīkṣṇaśṛṅgo mṛgākṛtiḥ |
jighāṃsurakṛtaprajñastaṃ prahāramanusmaran

39.11

तेन त्यक्तास्त्रयो बाणाः शिताः शत्रुनिबर्हणाः ।
विकृष्य सुमहच्चापं सुपर्णानिलतुल्यगाः

tena tyaktāstrayo bāṇāḥ śitāḥ śatrunibarhaṇāḥ |
vikṛṣya sumahaccāpaṃ suparṇānilatulyagāḥ

39.12

ते बाणा वज्रसंकाशाः सुघोरा रक्तभोजनाः ।
आजग्मुः सहिताः सर्वे त्रयः संनतपर्वणः

te bāṇā vajrasaṃkāśāḥ sughorā raktabhojanāḥ |
ājagmuḥ sahitāḥ sarve trayaḥ saṃnataparvaṇaḥ

39.13

पराक्रमज्ञो रामस्य शठो दृष्टभयः पुरा ।
समुत्क्रान्तस्ततो मुक्तस्तावुभौ राक्षसौ हतौ

parākramajño rāmasya śaṭho dṛṣṭabhayaḥ purā |
samutkrāntastato muktastāvubhau rākṣasau hatau

39.14

शरेण मुक्तो रामस्य कथंचित् प्राप्य जीवितम् ।
इह प्रव्राजितो युक्तस्तापसोऽहं समाहितः

śareṇa mukto rāmasya kathaṃcit prāpya jīvitam |
iha pravrājito yuktastāpaso'haṃ samāhitaḥ

39.15

वृक्षे वृक्षे हि पश्यामि चीरकृष्णाजिनाम्बरम् ।
गृहीतधनुषं रामं पाशहस्तमिवान्तकम्

vṛkṣe vṛkṣe hi paśyāmi cīrakṛṣṇājināmbaram |
gṛhītadhanuṣaṃ rāmaṃ pāśahastamivāntakam

39.16

अपि रामसहस्राणि भीतः पश्यामि रावण ।
रामभूतमिदं सर्वमरण्यं प्रतिभाति मे

api rāmasahasrāṇi bhītaḥ paśyāmi rāvaṇa |
rāmabhūtamidaṃ sarvamaraṇyaṃ pratibhāti me

39.17

राममेव हि पश्यामि रहिते राक्षसेश्वर ।
दृष्ट्वा स्वप्नगतं राममुद्भ्रमामि विचेतनः

rāmameva hi paśyāmi rahite rākṣaseśvara |
dṛṣṭvā svapnagataṃ rāmamudbhramāmi vicetanaḥ

39.18

रकारादीनि नामानि रामत्रस्तस्य रावण ।
रत्नानि च रथाश्चैव वित्रासं जनयन्ति मे

rakārādīni nāmāni rāmatrastasya rāvaṇa |
ratnāni ca rathāścaiva vitrāsaṃ janayanti me

39.19

अहं तस्य प्रभावज्ञो न युद्धं तेन ते क्षमम् ।
बलिं वा नमुचिं वापि हन्याद्धि रघुनन्दनः

ahaṃ tasya prabhāvajño na yuddhaṃ tena te kṣamam |
baliṃ vā namuciṃ vāpi hanyāddhi raghunandanaḥ

39.20

रणे रामेण युद्धस्व क्षमां वा कुरु रावण ।
न ते रामकथा कार्या यदि मां द्रष्टुमिच्छसि

raṇe rāmeṇa yuddhasva kṣamāṃ vā kuru rāvaṇa |
na te rāmakathā kāryā yadi māṃ draṣṭumicchasi

39.21

बहवः साधवो लोके युक्ता धर्ममनुष्ठिताः ।
परेषामपराधेन विनष्टाः सपरिच्छदाः

bahavaḥ sādhavo loke yuktā dharmamanuṣṭhitāḥ |
pareṣāmaparādhena vinaṣṭāḥ saparicchadāḥ

39.22

सोऽहं परापराधेन विनशेयं निशाचर ।
कुरु यत् ते क्षमं तत्त्वमहं त्वां नानुयामि वै

so'haṃ parāparādhena vinaśeyaṃ niśācara |
kuru yat te kṣamaṃ tattvamahaṃ tvāṃ nānuyāmi vai

39.23

रामश्च हि महातेजा महासत्त्वो महाबलः ।
अपि राक्षसलोकस्य भवेदन्तकरोऽपि हि

rāmaśca hi mahātejā mahāsattvo mahābalaḥ |
api rākṣasalokasya bhavedantakaro'pi hi

39.24

यदि शूर्पणखाहेतोर्जनस्थानगतः खरः ।
अतिवृत्तो हतः पूर्वं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
अत्र ब्रूहि यथातत्त्वं को रामस्य व्यतिक्रमः

yadi śūrpaṇakhāhetorjanasthānagataḥ kharaḥ |
ativṛtto hataḥ pūrvaṃ rāmeṇākliṣṭakarmaṇā |
atra brūhi yathātattvaṃ ko rāmasya vyatikramaḥ

39.25

इदं वचो बन्धुहितार्थिना मया
यथोच्यमानं यदि नाभिपत्स्यसे ।
सबान्धवस्त्यक्ष्यसि जीवितं रणे
हतोऽद्य रामेण शरैरजिह्मगैः

idaṃ vaco bandhuhitārthinā mayā
yathocyamānaṃ yadi nābhipatsyase |
sabāndhavastyakṣyasi jīvitaṃ raṇe
hato'dya rāmeṇa śarairajihmagaiḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)