अध्याय 67: संजय द्वारा श्रीकृष्ण की महिमा का वर्णन

अर्जुनो वासुदेवश्च धन्विनौ परमार्थितौ ।
कामादन्यत्र संभूतौ सर्वभावाय संमितौ

arjuno vāsudevaśca dhanvinau paramārthitau |
kāmādanyatra saṃbhūtau sarvabhāvāya saṃmitau

व्यामान्तरं समास्थय यथामुक्तं मनस्विनः ।
चक्रं तद्वासुदेवस्य मायया वर्तते विभो

vyāmāntaraṃ samāsthaya yathāmuktaṃ manasvinaḥ |
cakraṃ tadvāsudevasya māyayā vartate vibho

सापह्नवं कौरवेषु पाण्डवानां सुसंमतम् ।
सारासारबलं ज्ञातुं तेजःपुञ्जावभासितम्

sāpahnavaṃ kauraveṣu pāṇḍavānāṃ susaṃmatam |
sārāsārabalaṃ jñātuṃ tejaḥpuñjāvabhāsitam

नरकं शम्बरं चैव कंसं चैद्यं च माधवः ।
जितवान्घोरसङ्काशान्क्रीडन्निव महाबलः

narakaṃ śambaraṃ caiva kaṃsaṃ caidyaṃ ca mādhavaḥ |
jitavānghorasaṅkāśānkrīḍanniva mahābalaḥ

पृथिवीं चान्तरिक्षं च द्यां चैव पुरुषोत्तमः ।
मनसैव विशिष्टात्मा नयत्यात्मवशं वशी

pṛthivīṃ cāntarikṣaṃ ca dyāṃ caiva puruṣottamaḥ |
manasaiva viśiṣṭātmā nayatyātmavaśaṃ vaśī

भूयो भूयो हि यद्राजन्पृच्छसे पाण्डवान्प्रति ।
सारासारबलं ज्ञातुं तत्समासेन मे शृणु

bhūyo bhūyo hi yadrājanpṛcchase pāṇḍavānprati |
sārāsārabalaṃ jñātuṃ tatsamāsena me śṛṇu

एकतो वा जगत्कृत्स्नमेकतो वा जनार्दनः ।
सारतो जगतः कृत्स्नादतिरिक्तो जनार्दनः

ekato vā jagatkṛtsnamekato vā janārdanaḥ |
sārato jagataḥ kṛtsnādatirikto janārdanaḥ

भस्म कुर्याञ्जगदिदं मनसैव जनार्दनः ।
न तु कृत्स्नं जगच्छक्तं किञ्चित्कर्तुं जनार्दने

bhasma kuryāñjagadidaṃ manasaiva janārdanaḥ |
na tu kṛtsnaṃ jagacchaktaṃ kiñcitkartuṃ janārdane

यतः सत्यं यतो धर्मो यतो ह्रीरार्जवं यतः ।
ततो भवति गोविन्दो यतः कृष्णस्ततो जयः

yataḥ satyaṃ yato dharmo yato hrīrārjavaṃ yataḥ |
tato bhavati govindo yataḥ kṛṣṇastato jayaḥ

पृथिवीं चान्तरिक्षं च दिवं च पुरुषोत्तमः ।
विचेष्टयति भूतात्मा क्रीडन्निव जनार्दनः

pṛthivīṃ cāntarikṣaṃ ca divaṃ ca puruṣottamaḥ |
viceṣṭayati bhūtātmā krīḍanniva janārdanaḥ

स कृत्वा पाण्डवान्सत्रं लोकं संमोहयन्निव ।
अधर्मनिरतान्मूढान्दग्धुमिच्छति ते सुतान्

sa kṛtvā pāṇḍavānsatraṃ lokaṃ saṃmohayanniva |
adharmaniratānmūḍhāndagdhumicchati te sutān

कालचक्रं जगच्चक्रं युगचक्रं च केशवः ।
आत्मयोगेन भगवान्परिवर्तयतेऽनिशम्

kālacakraṃ jagaccakraṃ yugacakraṃ ca keśavaḥ |
ātmayogena bhagavānparivartayate'niśam

कालस्य च हि मृत्योश्च जङ्गमस्थावरस्य च ।
ईष्टे हि भगवानेकः सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

kālasya ca hi mṛtyośca jaṅgamasthāvarasya ca |
īṣṭe hi bhagavānekaḥ satyametadbravīmi te

ईशन्नपि महायोगी सर्वस्य जगतो हरिः ।
कर्माण्यारभते कर्तुं कीनाश इव दुर्बलः

īśannapi mahāyogī sarvasya jagato hariḥ |
karmāṇyārabhate kartuṃ kīnāśa iva durbalaḥ

तेन वञ्चयते लोकान्मायायोगेन केशवः ।
ये तमेव प्रपद्यन्ते न ते मुह्यन्ति मानवाः

tena vañcayate lokānmāyāyogena keśavaḥ |
ye tameva prapadyante na te muhyanti mānavāḥ