ततः शक्रः स्तूयमानो गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
ऐरावतं समारुह्य द्विपेन्द्रं लक्षणैर्युतम्
tataḥ śakraḥ stūyamāno gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥ |
airāvataṃ samāruhya dvipendraṃ lakṣaṇairyutam
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि सेनोद्योगपर्वणि अष्टादशोऽध्यायः ॥
25 श्लोक · 18 में से 196
इन्द्र ऐरावत पर चढ़कर अग्नि, बृहस्पति, यम, वरुण और कुबेर के साथ स्वर्ग लौटते हैं और शची के साथ आनन्द से राज्य करते हैं। महर्षि अंगिरा प्रकट होकर अथर्ववेद के मन्त्रों से उनकी पूजा करते हैं; प्रसन्न इन्द्र वर देते हैं कि यह वेद अथर्वांगिरस नाम से जाना जाएगा और उन्हें यज्ञभाग मिलेगा। शल्य युधिष्ठिर से कहते हैं: इन्द्र ने भी पत्नी सहित दुःख सहा और शत्रुओं के वध की प्रतीक्षा में छिपकर रहे, इसलिए द्रौपदी के साथ वन में मिले कष्टों पर शोक न करें। कर्ण, दुर्योधन आदि शीघ्र नष्ट होंगे। जो इन्द्रविजय का यह आख्यान पढ़ता है, वह पापमुक्त होकर स्वर्ग पाता है। युधिष्ठिर कर्ण का तेज घटाने का वचन याद दिलाते हैं; शल्य मानकर दुर्योधन के पास चले जाते हैं।
शल्य उवाच
ततः शक्रः स्तूयमानो गन्धर्वाप्सरसां गणैः ।
ऐरावतं समारुह्य द्विपेन्द्रं लक्षणैर्युतम्
tataḥ śakraḥ stūyamāno gandharvāpsarasāṃ gaṇaiḥ |
airāvataṃ samāruhya dvipendraṃ lakṣaṇairyutam
पावकः सुमहातेजा महर्षिश्च बृहस्पतिः ।
यमश्च वरुणश्चैव कुबेरश्च धनेश्वरः
pāvakaḥ sumahātejā maharṣiśca bṛhaspatiḥ |
yamaśca varuṇaścaiva kuberaśca dhaneśvaraḥ
सर्वैर्देवैः परिवृतः शक्रो वृत्रनिषूदनः ।
गन्धर्वैरप्सरोभिश्च यातस्त्रिभुवनं प्रभुः
sarvairdevaiḥ parivṛtaḥ śakro vṛtraniṣūdanaḥ |
gandharvairapsarobhiśca yātastribhuvanaṃ prabhuḥ
स समेत्य महेन्द्राण्या देवराजः शतक्रतुः ।
मुदा परमया युक्तः पालयामास देवराट्
sa sametya mahendrāṇyā devarājaḥ śatakratuḥ |
mudā paramayā yuktaḥ pālayāmāsa devarāṭ
ततः स भगवांस्तत्र अङ्गिराः समदृश्यत ।
अथर्ववेदमन्त्रैश्च देवेन्द्रं समपूजयत्
tataḥ sa bhagavāṃstatra aṅgirāḥ samadṛśyata |
atharvavedamantraiśca devendraṃ samapūjayat
ततस्तु भगवानिन्द्रः संहृष्टः समपद्यत ।
वरं च प्रददौ तस्मै अथर्वाङ्गिरसे तदा
tatastu bhagavānindraḥ saṃhṛṣṭaḥ samapadyata |
varaṃ ca pradadau tasmai atharvāṅgirase tadā
अथर्वाङ्गिरसं नाम वेदेऽस्मिन्वै भविष्यति ।
उदाहरणमेतद्धि यज्ञभागं च लप्स्यसे ।
atharvāṅgirasaṃ nāma vede'sminvai bhaviṣyati |
udāharaṇametaddhi yajñabhāgaṃ ca lapsyase |
एवं संपूज्य भगवानथर्वाङ्गिरसं तदा ।
व्यसर्जयन्महाराज देवराजः शतक्रतुः
evaṃ saṃpūjya bhagavānatharvāṅgirasaṃ tadā |
vyasarjayanmahārāja devarājaḥ śatakratuḥ
संपूज्य सर्वांस्त्रिदशानृषींश्चापि तपोधनान् ।
इन्द्रः प्रमुदितो राजन्धर्मेणापालयत्प्रजाः
saṃpūjya sarvāṃstridaśānṛṣīṃścāpi tapodhanān |
indraḥ pramudito rājandharmeṇāpālayatprajāḥ
एवं दुःखमनुप्राप्तमिन्द्रेण सह भार्यया ।
अज्ञातवासश्च कृतः शत्रूणां वधकाङ्क्षया
evaṃ duḥkhamanuprāptamindreṇa saha bhāryayā |
ajñātavāsaśca kṛtaḥ śatrūṇāṃ vadhakāṅkṣayā
नात्र मन्युस्त्वया कार्यो यत्क्लिष्टोऽसि महावने ।
द्रौपद्या सह राजेन्द्र भ्रातृभिश्च महात्मभिः
nātra manyustvayā kāryo yatkliṣṭo'si mahāvane |
draupadyā saha rājendra bhrātṛbhiśca mahātmabhiḥ
एवं त्वमपि राजेन्द्र राज्यं प्राप्स्यसि भारत ।
वृत्रं हत्वा यथा प्राप्तः शक्रः कौरवनन्दन
evaṃ tvamapi rājendra rājyaṃ prāpsyasi bhārata |
vṛtraṃ hatvā yathā prāptaḥ śakraḥ kauravanandana
दुराचारश्च नहुषो ब्रह्वद्विट् पापचेतनः ।
अगस्त्यशापाभिहतो विनष्टः शाश्वतीः समाः
durācāraśca nahuṣo brahvadviṭ pāpacetanaḥ |
agastyaśāpābhihato vinaṣṭaḥ śāśvatīḥ samāḥ
एवं तव दुरात्मानः शत्रवः शत्रुसूदन ।
क्षिप्रं नाशं गमिष्यन्ति कर्णदुर्योधनादयः
evaṃ tava durātmānaḥ śatravaḥ śatrusūdana |
kṣipraṃ nāśaṃ gamiṣyanti karṇaduryodhanādayaḥ
ततः सागरपर्यन्तां भोक्ष्यसे मेदिनीमिमाम् ।
भ्रातृभिः सहितो वीर द्रौपद्या च सहानया
tataḥ sāgaraparyantāṃ bhokṣyase medinīmimām |
bhrātṛbhiḥ sahito vīra draupadyā ca sahānayā
उपाख्यानमिदं शक्रविजयं वेदसंमितम् ।
राज्ञा व्यूढेष्वनीकेषु श्रोतव्यं जयमिच्छता ।
upākhyānamidaṃ śakravijayaṃ vedasaṃmitam |
rājñā vyūḍheṣvanīkeṣu śrotavyaṃ jayamicchatā |
तस्मात्संश्रावयामि त्वां विजयं जयतां वर ।
संस्तूयमाना वर्धन्ते महात्मानो युधिष्ठिर
tasmātsaṃśrāvayāmi tvāṃ vijayaṃ jayatāṃ vara |
saṃstūyamānā vardhante mahātmāno yudhiṣṭhira
क्षत्रियाणामभावोयं युधिष्ठिर महात्मनाम् ।
दुर्योधनापराधेन भीमार्जुनबलेन च ॥
सङ्ग्रामे संक्षयो घोरो भविष्यत्यचिरादिव
kṣatriyāṇāmabhāvoyaṃ yudhiṣṭhira mahātmanām |
duryodhanāparādhena bhīmārjunabalena ca ||
saṅgrāme saṃkṣayo ghoro bhaviṣyatyacirādiva
आख्यानमिन्द्रविजयं य इदं नियतः पठेत् ।
धूतपाप्मा जितस्वर्गः परत्रेह च मोदते
ākhyānamindravijayaṃ ya idaṃ niyataḥ paṭhet |
dhūtapāpmā jitasvargaḥ paratreha ca modate
न चारिजं भयं तस्य नापुत्रो वा भवेन्नरः ।
नापदं प्राप्नुयात्कांचिद्दीर्घमायुश्च विन्दति ।
सर्वत्र दयमाप्नोति न कदाचित्पराजयम्
na cārijaṃ bhayaṃ tasya nāputro vā bhavennaraḥ |
nāpadaṃ prāpnuyātkāṃciddīrghamāyuśca vindati |
sarvatra dayamāpnoti na kadācitparājayam
वैशंपायन उवाच
एवमाश्वासितो राजा शल्येन भरतर्षभ ।
पूजयामास विधिवच्छल्यं धर्मभृतां वरः
evamāśvāsito rājā śalyena bharatarṣabha |
pūjayāmāsa vidhivacchalyaṃ dharmabhṛtāṃ varaḥ
श्रुत्वा तु शल्यवचनं कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रत्युवाच महाबाहुर्मद्रराजमिदं वचः
śrutvā tu śalyavacanaṃ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
pratyuvāca mahābāhurmadrarājamidaṃ vacaḥ
भवान्कर्णस्य सारथ्यं करिष्यति न संशयः ।
तत्र तेजोवधः कार्यः कर्णस्यार्जुनसंस्तवैः
bhavānkarṇasya sārathyaṃ kariṣyati na saṃśayaḥ |
tatra tejovadhaḥ kāryaḥ karṇasyārjunasaṃstavaiḥ
शल्य उवाच
एवमेतत्करिष्यामि यथा मां संप्रभाषसे ।
यच्चान्यदपि शक्ष्यामि तत्करिष्याम्यहं तव
evametatkariṣyāmi yathā māṃ saṃprabhāṣase |
yaccānyadapi śakṣyāmi tatkariṣyāmyahaṃ tava
वैशंपायन उवाच
ततस्त्वामन्त्र्य कौन्तेयाञ्छल्यो मद्राधिपस्तदा ।
जगाम सबलः श्रीमान्दुर्योधनमरिन्दम
tatastvāmantrya kaunteyāñchalyo madrādhipastadā |
jagāma sabalaḥ śrīmānduryodhanamarindama
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)