अध्याय 174: अम्बा बताती है कि उसका मन शाल्व का है

ततोऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीमिदमब्रुवम्

tato'haṃ bharataśreṣṭha mātaraṃ vīramātaram |
abhigamyopasaṃgṛhya dāśeyīmidamabruvam

इमाः काशिपतेः कन्या मया निर्जित्य पार्थिवान् ।
विचित्रवीर्यस्य कृते वीर्यशुल्का हृता इति

imāḥ kāśipateḥ kanyā mayā nirjitya pārthivān |
vicitravīryasya kṛte vīryaśulkā hṛtā iti

ततो मूर्धन्युपाघ्राय पर्यश्रुनयना नृप ।
आह सत्यवती हृष्टा दिष्ट्या पुत्र जितं त्वया

tato mūrdhanyupāghrāya paryaśrunayanā nṛpa |
āha satyavatī hṛṣṭā diṣṭyā putra jitaṃ tvayā

सत्यवत्यास्त्वनुमते विवाहे समुपस्थिते ।
उवाच वाक्यं सव्रीडा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता

satyavatyāstvanumate vivāhe samupasthite |
uvāca vākyaṃ savrīḍā jyeṣṭhā kāśipateḥ sutā

भीष्म त्वमसि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रुत्वा च वचनं धर्म्यं मह्यं कर्तुमिहार्हसि

bhīṣma tvamasi dharmajñaḥ sarvaśāstraviśāradaḥ |
śrutvā ca vacanaṃ dharmyaṃ mahyaṃ kartumihārhasi

मया साल्वपत्तिः पूर्वं मनसाऽभिवृतो वरः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वं रहस्यविदिते पितुः

mayā sālvapattiḥ pūrvaṃ manasā'bhivṛto varaḥ |
tena cāsmi vṛtā pūrvaṃ rahasyavidite pituḥ

कथं मामन्यकामां त्वं राजधर्ममतीत्य वै ।
वासयेथा गृहे भीष्म कौरवः सन्विशेषतः

kathaṃ māmanyakāmāṃ tvaṃ rājadharmamatītya vai |
vāsayethā gṛhe bhīṣma kauravaḥ sanviśeṣataḥ

एतद्बुद्ध्या विनिश्चित्य मनसा भरतर्षभ ।
यत्क्षमं ते महाबाहो तदिहारब्धुमर्हसि

etadbuddhyā viniścitya manasā bharatarṣabha |
yatkṣamaṃ te mahābāho tadihārabdhumarhasi

स मां प्रतीक्षते व्यक्तं साल्वराजो विशांपते ।
तस्मान्मां त्वं कुरुश्रेष्ठ समनुज्ञातुमर्हसि

sa māṃ pratīkṣate vyaktaṃ sālvarājo viśāṃpate |
tasmānmāṃ tvaṃ kuruśreṣṭha samanujñātumarhasi

कृपां कुरु महाबाहो मयि धर्मभृतां वर ।
त्वं हि सत्यव्रतो वीर पृथिव्यामिति नः श्रुतम्

kṛpāṃ kuru mahābāho mayi dharmabhṛtāṃ vara |
tvaṃ hi satyavrato vīra pṛthivyāmiti naḥ śrutam