ततोऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीमिदमब्रुवम्
tato'haṃ bharataśreṣṭha mātaraṃ vīramātaram |
abhigamyopasaṃgṛhya dāśeyīmidamabruvam
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि अम्बोपाख्यनपर्वणि चतुःसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
10 verses · 174 of 196
Bhishma goes on. He told Satyavati he had won the Kashi princesses for Vichitravirya. Satyavati smelled his head, her eyes wet with joy, and blessed his victory. With her consent the wedding was prepared. Then the eldest princess, Amba, spoke with modesty. Bhishma knows dharma and all the shastras, she said, so let him hear her and act rightly. In her heart she had already chosen Shalva, king of Saubha, as her husband, and he had chosen her, in secret, without her father's knowledge. How could a Kuru keep in his house a maiden whose heart belongs to another? Shalva must be waiting for her. She begs Bhishma to show her mercy and let her go.
भीष्म उवाच
ततोऽहं भरतश्रेष्ठ मातरं वीरमातरम् ।
अभिगम्योपसंगृह्य दाशेयीमिदमब्रुवम्
tato'haṃ bharataśreṣṭha mātaraṃ vīramātaram |
abhigamyopasaṃgṛhya dāśeyīmidamabruvam
इमाः काशिपतेः कन्या मया निर्जित्य पार्थिवान् ।
विचित्रवीर्यस्य कृते वीर्यशुल्का हृता इति
imāḥ kāśipateḥ kanyā mayā nirjitya pārthivān |
vicitravīryasya kṛte vīryaśulkā hṛtā iti
ततो मूर्धन्युपाघ्राय पर्यश्रुनयना नृप ।
आह सत्यवती हृष्टा दिष्ट्या पुत्र जितं त्वया
tato mūrdhanyupāghrāya paryaśrunayanā nṛpa |
āha satyavatī hṛṣṭā diṣṭyā putra jitaṃ tvayā
सत्यवत्यास्त्वनुमते विवाहे समुपस्थिते ।
उवाच वाक्यं सव्रीडा ज्येष्ठा काशिपतेः सुता
satyavatyāstvanumate vivāhe samupasthite |
uvāca vākyaṃ savrīḍā jyeṣṭhā kāśipateḥ sutā
भीष्म त्वमसि धर्मज्ञः सर्वशास्त्रविशारदः ।
श्रुत्वा च वचनं धर्म्यं मह्यं कर्तुमिहार्हसि
bhīṣma tvamasi dharmajñaḥ sarvaśāstraviśāradaḥ |
śrutvā ca vacanaṃ dharmyaṃ mahyaṃ kartumihārhasi
मया साल्वपत्तिः पूर्वं मनसाऽभिवृतो वरः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वं रहस्यविदिते पितुः
mayā sālvapattiḥ pūrvaṃ manasā'bhivṛto varaḥ |
tena cāsmi vṛtā pūrvaṃ rahasyavidite pituḥ
कथं मामन्यकामां त्वं राजधर्ममतीत्य वै ।
वासयेथा गृहे भीष्म कौरवः सन्विशेषतः
kathaṃ māmanyakāmāṃ tvaṃ rājadharmamatītya vai |
vāsayethā gṛhe bhīṣma kauravaḥ sanviśeṣataḥ
एतद्बुद्ध्या विनिश्चित्य मनसा भरतर्षभ ।
यत्क्षमं ते महाबाहो तदिहारब्धुमर्हसि
etadbuddhyā viniścitya manasā bharatarṣabha |
yatkṣamaṃ te mahābāho tadihārabdhumarhasi
स मां प्रतीक्षते व्यक्तं साल्वराजो विशांपते ।
तस्मान्मां त्वं कुरुश्रेष्ठ समनुज्ञातुमर्हसि
sa māṃ pratīkṣate vyaktaṃ sālvarājo viśāṃpate |
tasmānmāṃ tvaṃ kuruśreṣṭha samanujñātumarhasi
कृपां कुरु महाबाहो मयि धर्मभृतां वर ।
त्वं हि सत्यव्रतो वीर पृथिव्यामिति नः श्रुतम्
kṛpāṃ kuru mahābāho mayi dharmabhṛtāṃ vara |
tvaṃ hi satyavrato vīra pṛthivyāmiti naḥ śrutam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)