हर्यश्वस्त्वब्रवीद्राजा विचिन्त्य बहुधा ततः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य प्रजाहेतोर्नृपोत्तमः
haryaśvastvabravīdrājā vicintya bahudhā tataḥ |
dīrghamuṣṇaṃ ca niḥśvasya prajāhetornṛpottamaḥ
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि षोडशाधिकशततमोऽध्यायः ॥
22 श्लोक · 116 में से 196
नारद बताते हैं, अयोध्या के राजा हर्यश्व पुत्रकामना से माधवी में सब शुभ लक्षण देखते हैं; वे चक्रवर्ती पुत्र को जन्म दे सकती हैं। गालव एक ओर श्याम कान वाले आठ सौ श्वेत घोड़े माँगते हैं। हर्यश्व के पास केवल दो सौ हैं, अतः वे एक पुत्र का प्रस्ताव रखते हैं। तब माधवी एक ब्रह्मवादी के वर की बात बताती हैं: हर प्रसव के बाद वे फिर कन्या हो जाएँगी। चार राजाओं को दो-दो सौ घोड़ों के बदले देने पर चार पुत्र होंगे। गालव की सहमति से हर्यश्व को समय पर वसुमना नाम का पुत्र मिलता है। गालव लौटते हैं तो राजा वचन निभाकर माधवी को लौटा देते हैं। फिर कुमारी होकर माधवी गालव के साथ राजा दिवोदास के पास जाती हैं; घोड़े हर्यश्व के पास रहते हैं।
नारद उवाच
हर्यश्वस्त्वब्रवीद्राजा विचिन्त्य बहुधा ततः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य प्रजाहेतोर्नृपोत्तमः
haryaśvastvabravīdrājā vicintya bahudhā tataḥ |
dīrghamuṣṇaṃ ca niḥśvasya prajāhetornṛpottamaḥ
उन्नतेषून्नता षट्सु सूक्ष्मा सूक्ष्मेषु सप्तसु ।
गम्भीरा त्रिषु गम्भीरेष्वियं रक्ता च पञ्चसु
unnateṣūnnatā ṣaṭsu sūkṣmā sūkṣmeṣu saptasu |
gambhīrā triṣu gambhīreṣviyaṃ raktā ca pañcasu
बहुदेवासुरालोका बहुगन्धर्वदर्शना ।
बहुलक्षणसम्पन्ना बहुप्रसवधारिणी
bahudevāsurālokā bahugandharvadarśanā |
bahulakṣaṇasampannā bahuprasavadhāriṇī
समर्थेयं जनयितुं चक्रवर्तिनमात्मजम् ।
ब्रूहि शुल्कं द्विजश्रेष्ठ समीक्ष्य विभवं मम
samartheyaṃ janayituṃ cakravartinamātmajam |
brūhi śulkaṃ dvijaśreṣṭha samīkṣya vibhavaṃ mama
गालव उवाच
एकतःश्यामकर्णानां शतान्यष्टौ ददस्व मे ।
हयानां चन्द्र शुभ्राणां देशजानां वपुष्मताम्
ekataḥśyāmakarṇānāṃ śatānyaṣṭau dadasva me |
hayānāṃ candra śubhrāṇāṃ deśajānāṃ vapuṣmatām
ततस्तव भवित्रीयं पुत्राणां जननी शुभा ।
अरणीव हुताशानां योनिरायतलोचना
tatastava bhavitrīyaṃ putrāṇāṃ jananī śubhā |
araṇīva hutāśānāṃ yonirāyatalocanā
नारद उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचो राजा हर्यश्वः काममोहितः ।
उवाच गालवं दीनो राजर्षिरृषिसत्तमम्
etacchrutvā vaco rājā haryaśvaḥ kāmamohitaḥ |
uvāca gālavaṃ dīno rājarṣirṛṣisattamam
द्वे मे शते संनिहिते हयानां यद्विधास्तव ।
एष्टव्याः शतशस्त्वन्ये चरन्ति मम वाजिनः
dve me śate saṃnihite hayānāṃ yadvidhāstava |
eṣṭavyāḥ śataśastvanye caranti mama vājinaḥ
सोऽहमेकमपत्यं वै जनयिष्यामि गालव ।
अस्यामेतं भवान्कामं सम्पादयतु मे वरम्
so'hamekamapatyaṃ vai janayiṣyāmi gālava |
asyāmetaṃ bhavānkāmaṃ sampādayatu me varam
एतच्छ्रुत्वा तु सा कन्या गालवं वाक्यमब्रवीत् ।
मम दत्तो वरः कश्चित्केनचिद्ब्रह्मवादिना
etacchrutvā tu sā kanyā gālavaṃ vākyamabravīt |
mama datto varaḥ kaścitkenacidbrahmavādinā
प्रसूत्यन्ते प्रसूत्यन्ते कन्यैव त्वं भविष्यसि ।
स त्वं ददस्व मां राज्ञे प्रतिगृह्य हयोत्तमान्
prasūtyante prasūtyante kanyaiva tvaṃ bhaviṣyasi |
sa tvaṃ dadasva māṃ rājñe pratigṛhya hayottamān
नृपेभ्यो हि चतुर्भ्यस्ते पूर्णान्यष्टौ शतानि वै ।
भविष्यन्ति तथा पुत्रा मम चत्वार एव च
nṛpebhyo hi caturbhyaste pūrṇānyaṣṭau śatāni vai |
bhaviṣyanti tathā putrā mama catvāra eva ca
क्रियतां मम संहारो गुर्वर्थं द्विजसत्तम ।
एषा तावन्मम प्रज्ञा यथा वा मन्यसे द्विज
kriyatāṃ mama saṃhāro gurvarthaṃ dvijasattama |
eṣā tāvanmama prajñā yathā vā manyase dvija
एवमुक्तस्तु स मुनिः कन्यया गालवस्तदा ।
हर्यश्वं पृथिवीपालमिदं वचनमब्रवीत्
evamuktastu sa muniḥ kanyayā gālavastadā |
haryaśvaṃ pṛthivīpālamidaṃ vacanamabravīt
इयं कन्या नरश्रेष्ठ हर्यश्व प्रतिगृह्यताम् ।
चतुर्भागेन शुल्कस्य जनयस्वैकमात्मजम्
iyaṃ kanyā naraśreṣṭha haryaśva pratigṛhyatām |
caturbhāgena śulkasya janayasvaikamātmajam
प्रतिगृह्य स तां कन्यां गालवं प्रतिनन्द्य च ।
समये देशकाले च लब्धवान्सुतमीप्सितम्
pratigṛhya sa tāṃ kanyāṃ gālavaṃ pratinandya ca |
samaye deśakāle ca labdhavānsutamīpsitam
ततो वसुमना नाम वसुभ्यो वसुमत्तरः ।
वसुप्रख्यो नरपतिः स बभूव वसुप्रदः
tato vasumanā nāma vasubhyo vasumattaraḥ |
vasuprakhyo narapatiḥ sa babhūva vasupradaḥ
अथ काले पुनर्धीमान्गालवः प्रत्युपस्थितः ।
उपसंगम्य चोवाच हर्यश्वं प्रीतमानसम्
atha kāle punardhīmāngālavaḥ pratyupasthitaḥ |
upasaṃgamya covāca haryaśvaṃ prītamānasam
जातो नृप सुतस्तेऽय बालभास्करसंनिभः ।
कालो गन्तुं नरश्रेष्ठ भिक्षार्थमपरं नृपम्
jāto nṛpa sutaste'ya bālabhāskarasaṃnibhaḥ |
kālo gantuṃ naraśreṣṭha bhikṣārthamaparaṃ nṛpam
हर्यश्वः सत्यवचने स्थितः स्थित्वा च पौरुषे ।
दुर्लभत्वाद्धयानां च प्रददौ माधवीं पुनः
haryaśvaḥ satyavacane sthitaḥ sthitvā ca pauruṣe |
durlabhatvāddhayānāṃ ca pradadau mādhavīṃ punaḥ
माधवी च पुनर्दीप्तां परित्यज्य नृपश्रियम् ।
कुमारी कामतो भूत्वा गालवं पृष्ठतोऽन्वगात्
mādhavī ca punardīptāṃ parityajya nṛpaśriyam |
kumārī kāmato bhūtvā gālavaṃ pṛṣṭhato'nvagāt
त्वय्येव तावत्तिष्ठन्तु हया इत्युक्तवान्द्विजः ।
प्रययौ कन्यया सार्धं दिवोदासं प्रजेश्वरम्
tvayyeva tāvattiṣṭhantu hayā ityuktavāndvijaḥ |
prayayau kanyayā sārdhaṃ divodāsaṃ prajeśvaram
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)