हर्यश्वस्त्वब्रवीद्राजा विचिन्त्य बहुधा ततः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य प्रजाहेतोर्नृपोत्तमः
haryaśvastvabravīdrājā vicintya bahudhā tataḥ |
dīrghamuṣṇaṃ ca niḥśvasya prajāhetornṛpottamaḥ
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि षोडशाधिकशततमोऽध्यायः ॥
22 verses · 116 of 196
Narada continues the account of Galava. King Haryashva of Ayodhya, longing for a son, looks Madhavi over and finds every auspicious mark on her; she could bear a chakravartin. Galava asks eight hundred moon-white horses with one black ear. Haryashva has only two hundred and offers to beget one son for that share. Madhavi then tells Galava of a boon from a brahmavadin: after each birth she becomes a maiden again. Let him give her to four kings for two hundred horses each, and four sons will be born. Galava agrees. Haryashva receives her and in time a son, Vasumanas. When Galava returns, the king keeps his word and gives Madhavi back. A maiden once more, she follows Galava to King Divodasa; the horses stay with Haryashva for now.
नारद उवाच
हर्यश्वस्त्वब्रवीद्राजा विचिन्त्य बहुधा ततः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्य प्रजाहेतोर्नृपोत्तमः
haryaśvastvabravīdrājā vicintya bahudhā tataḥ |
dīrghamuṣṇaṃ ca niḥśvasya prajāhetornṛpottamaḥ
उन्नतेषून्नता षट्सु सूक्ष्मा सूक्ष्मेषु सप्तसु ।
गम्भीरा त्रिषु गम्भीरेष्वियं रक्ता च पञ्चसु
unnateṣūnnatā ṣaṭsu sūkṣmā sūkṣmeṣu saptasu |
gambhīrā triṣu gambhīreṣviyaṃ raktā ca pañcasu
बहुदेवासुरालोका बहुगन्धर्वदर्शना ।
बहुलक्षणसम्पन्ना बहुप्रसवधारिणी
bahudevāsurālokā bahugandharvadarśanā |
bahulakṣaṇasampannā bahuprasavadhāriṇī
समर्थेयं जनयितुं चक्रवर्तिनमात्मजम् ।
ब्रूहि शुल्कं द्विजश्रेष्ठ समीक्ष्य विभवं मम
samartheyaṃ janayituṃ cakravartinamātmajam |
brūhi śulkaṃ dvijaśreṣṭha samīkṣya vibhavaṃ mama
गालव उवाच
एकतःश्यामकर्णानां शतान्यष्टौ ददस्व मे ।
हयानां चन्द्र शुभ्राणां देशजानां वपुष्मताम्
ekataḥśyāmakarṇānāṃ śatānyaṣṭau dadasva me |
hayānāṃ candra śubhrāṇāṃ deśajānāṃ vapuṣmatām
ततस्तव भवित्रीयं पुत्राणां जननी शुभा ।
अरणीव हुताशानां योनिरायतलोचना
tatastava bhavitrīyaṃ putrāṇāṃ jananī śubhā |
araṇīva hutāśānāṃ yonirāyatalocanā
नारद उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचो राजा हर्यश्वः काममोहितः ।
उवाच गालवं दीनो राजर्षिरृषिसत्तमम्
etacchrutvā vaco rājā haryaśvaḥ kāmamohitaḥ |
uvāca gālavaṃ dīno rājarṣirṛṣisattamam
द्वे मे शते संनिहिते हयानां यद्विधास्तव ।
एष्टव्याः शतशस्त्वन्ये चरन्ति मम वाजिनः
dve me śate saṃnihite hayānāṃ yadvidhāstava |
eṣṭavyāḥ śataśastvanye caranti mama vājinaḥ
सोऽहमेकमपत्यं वै जनयिष्यामि गालव ।
अस्यामेतं भवान्कामं सम्पादयतु मे वरम्
so'hamekamapatyaṃ vai janayiṣyāmi gālava |
asyāmetaṃ bhavānkāmaṃ sampādayatu me varam
एतच्छ्रुत्वा तु सा कन्या गालवं वाक्यमब्रवीत् ।
मम दत्तो वरः कश्चित्केनचिद्ब्रह्मवादिना
etacchrutvā tu sā kanyā gālavaṃ vākyamabravīt |
mama datto varaḥ kaścitkenacidbrahmavādinā
प्रसूत्यन्ते प्रसूत्यन्ते कन्यैव त्वं भविष्यसि ।
स त्वं ददस्व मां राज्ञे प्रतिगृह्य हयोत्तमान्
prasūtyante prasūtyante kanyaiva tvaṃ bhaviṣyasi |
sa tvaṃ dadasva māṃ rājñe pratigṛhya hayottamān
नृपेभ्यो हि चतुर्भ्यस्ते पूर्णान्यष्टौ शतानि वै ।
भविष्यन्ति तथा पुत्रा मम चत्वार एव च
nṛpebhyo hi caturbhyaste pūrṇānyaṣṭau śatāni vai |
bhaviṣyanti tathā putrā mama catvāra eva ca
क्रियतां मम संहारो गुर्वर्थं द्विजसत्तम ।
एषा तावन्मम प्रज्ञा यथा वा मन्यसे द्विज
kriyatāṃ mama saṃhāro gurvarthaṃ dvijasattama |
eṣā tāvanmama prajñā yathā vā manyase dvija
एवमुक्तस्तु स मुनिः कन्यया गालवस्तदा ।
हर्यश्वं पृथिवीपालमिदं वचनमब्रवीत्
evamuktastu sa muniḥ kanyayā gālavastadā |
haryaśvaṃ pṛthivīpālamidaṃ vacanamabravīt
इयं कन्या नरश्रेष्ठ हर्यश्व प्रतिगृह्यताम् ।
चतुर्भागेन शुल्कस्य जनयस्वैकमात्मजम्
iyaṃ kanyā naraśreṣṭha haryaśva pratigṛhyatām |
caturbhāgena śulkasya janayasvaikamātmajam
प्रतिगृह्य स तां कन्यां गालवं प्रतिनन्द्य च ।
समये देशकाले च लब्धवान्सुतमीप्सितम्
pratigṛhya sa tāṃ kanyāṃ gālavaṃ pratinandya ca |
samaye deśakāle ca labdhavānsutamīpsitam
ततो वसुमना नाम वसुभ्यो वसुमत्तरः ।
वसुप्रख्यो नरपतिः स बभूव वसुप्रदः
tato vasumanā nāma vasubhyo vasumattaraḥ |
vasuprakhyo narapatiḥ sa babhūva vasupradaḥ
अथ काले पुनर्धीमान्गालवः प्रत्युपस्थितः ।
उपसंगम्य चोवाच हर्यश्वं प्रीतमानसम्
atha kāle punardhīmāngālavaḥ pratyupasthitaḥ |
upasaṃgamya covāca haryaśvaṃ prītamānasam
जातो नृप सुतस्तेऽय बालभास्करसंनिभः ।
कालो गन्तुं नरश्रेष्ठ भिक्षार्थमपरं नृपम्
jāto nṛpa sutaste'ya bālabhāskarasaṃnibhaḥ |
kālo gantuṃ naraśreṣṭha bhikṣārthamaparaṃ nṛpam
हर्यश्वः सत्यवचने स्थितः स्थित्वा च पौरुषे ।
दुर्लभत्वाद्धयानां च प्रददौ माधवीं पुनः
haryaśvaḥ satyavacane sthitaḥ sthitvā ca pauruṣe |
durlabhatvāddhayānāṃ ca pradadau mādhavīṃ punaḥ
माधवी च पुनर्दीप्तां परित्यज्य नृपश्रियम् ।
कुमारी कामतो भूत्वा गालवं पृष्ठतोऽन्वगात्
mādhavī ca punardīptāṃ parityajya nṛpaśriyam |
kumārī kāmato bhūtvā gālavaṃ pṛṣṭhato'nvagāt
त्वय्येव तावत्तिष्ठन्तु हया इत्युक्तवान्द्विजः ।
प्रययौ कन्यया सार्धं दिवोदासं प्रजेश्वरम्
tvayyeva tāvattiṣṭhantu hayā ityuktavāndvijaḥ |
prayayau kanyayā sārdhaṃ divodāsaṃ prajeśvaram
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)