शान्ति पर्व

अध्याय 95: धर्मयुद्ध के नियम

इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि पञ्चनवतितमोऽध्यायः ॥

26 श्लोक · 95 में से 372

इस अध्याय में क्या होता है

धर्मयुद्ध के नियम

युधिष्ठिर पूछते हैं कि दूसरे क्षत्रिय को जीतना चाहने वाला क्षत्रिय किस धर्म का पालन करे। भीष्म कहते हैं कि राजा किसी देश को कर के बदले रक्षा का वचन दे; प्रजा मान ले तो कल्याण है। राजा से वैसे ही लड़े जैसे वह लड़े: कवच के सामने कवच, सेना के सामने सेना, छल के सामने छल, धर्म के सामने धर्म। घुड़सवार रथी पर और पैदल हाथी पर आक्रमण न करे। संकट में पड़े, भयभीत या पराजित पर प्रहार न करे। विषबुझे और काँटेदार बाण दुष्टों के शस्त्र हैं। टूटे शस्त्र वाले घायल शत्रु की अपने देश में चिकित्सा कराकर उसे घर भेजे। मनु ने कहा है कि धर्म से मरना पाप से जीतने से श्रेष्ठ है; अधर्म अपने कर्ता को नदीतट के वृक्ष की तरह बहा ले जाता है।

युधिष्ठिर उवाच

95.1

अथ यो विजिगीषेत क्षत्रियः क्षत्रियं युधि ।
कस्तस्य विजये धर्मो ह्येतं पृष्टो ब्रवीहि मे

atha yo vijigīṣeta kṣatriyaḥ kṣatriyaṃ yudhi |
kastasya vijaye dharmo hyetaṃ pṛṣṭo bravīhi me

भीष्म उवाच

95.2

ससहायोऽसहायो वा राष्ट्रमागम्य भूमिपः ।
ब्रूयादहं यो राजेति रक्षिष्यामि च वः सदा

sasahāyo'sahāyo vā rāṣṭramāgamya bhūmipaḥ |
brūyādahaṃ yo rājeti rakṣiṣyāmi ca vaḥ sadā

95.3

मम धर्मबलिं दत्त किंवा मां प्रतिपत्स्यथ ।
ते चोक्तमागतं तत्र घृणीयुः कुशलं भवेत्

mama dharmabaliṃ datta kiṃvā māṃ pratipatsyatha |
te coktamāgataṃ tatra ghṛṇīyuḥ kuśalaṃ bhavet

95.4

ते चेदक्षत्रियाः सन्तो विरुध्येरन्कथंचन ।
सर्वोपायैर्नियन्तव्या विकर्मस्था नराधिप

te cedakṣatriyāḥ santo virudhyerankathaṃcana |
sarvopāyairniyantavyā vikarmasthā narādhipa

95.5

अशस्त्रं क्षत्रियं मत्वा शस्त्रं गृह्णात्यथापरः ।
त्राणायाप्यसमर्थं तं मन्यमानमतीव च

aśastraṃ kṣatriyaṃ matvā śastraṃ gṛhṇātyathāparaḥ |
trāṇāyāpyasamarthaṃ taṃ manyamānamatīva ca

युधिष्ठिर उवाच

95.6

अथः यः क्षत्रियो राजा क्षत्रियं प्रत्युपाव्रजेत् ।
कथं संप्रतियोद्धव्यस्तन्मे ब्रूहि पितामह

athaḥ yaḥ kṣatriyo rājā kṣatriyaṃ pratyupāvrajet |
kathaṃ saṃpratiyoddhavyastanme brūhi pitāmaha

भीष्म उवाच

95.7

नासन्नह्यो नाकवचो योद्धव्यः क्षत्रियो रणे ।
एक एकेन भाव्यश्च विसृजेति क्षिपामि च

nāsannahyo nākavaco yoddhavyaḥ kṣatriyo raṇe |
eka ekena bhāvyaśca visṛjeti kṣipāmi ca

95.8

स चेत्सन्नद्ध आगच्छेत्सन्नद्धव्यं ततो भवेत् ।
स चेत्ससैन्य आगच्छेत्ससैन्यस्तमथाह्वयेत्

sa cetsannaddha āgacchetsannaddhavyaṃ tato bhavet |
sa cetsasainya āgacchetsasainyastamathāhvayet

95.9

स चेन्निकृत्या युध्येत निकृत्या प्रतियोधयेत् ।
अथ चेद्धर्मतो युध्येद्धर्मेणैव निवारयेत्

sa cennikṛtyā yudhyeta nikṛtyā pratiyodhayet |
atha ceddharmato yudhyeddharmeṇaiva nivārayet

95.10

नाश्वेन रथिनं यायादुदियाद्रथिनं रथी ।
व्यसने न प्रहर्तव्यं न भीताय जिताय च

nāśvena rathinaṃ yāyādudiyādrathinaṃ rathī |
vyasane na prahartavyaṃ na bhītāya jitāya ca

95.11

नेषुर्लिप्तो न कर्णी स्यादसतामेतदायुधम् ।
यथार्थमेव योद्धव्यं न क्रुद्ध्येत जिघांसतः

neṣurlipto na karṇī syādasatāmetadāyudham |
yathārthameva yoddhavyaṃ na kruddhyeta jighāṃsataḥ

95.12

नास्त्येकस्य गजो युद्धे गजश्चेकस्य विद्यते ।
न पदातिर्गजं युध्येन्न गतेन पदातिनम्

nāstyekasya gajo yuddhe gajaścekasya vidyate |
na padātirgajaṃ yudhyenna gatena padātinam

95.13

हस्तिना योधयेन्नागं कदाचिच्छिक्षितो हयः ।
दिव्यास्त्रबलसंपन्नः कामं युध्येत सर्वदा ।
नागे भूमौ समे चैव रथेनाश्वेन वा पुनः

hastinā yodhayennāgaṃ kadācicchikṣito hayaḥ |
divyāstrabalasaṃpannaḥ kāmaṃ yudhyeta sarvadā |
nāge bhūmau same caiva rathenāśvena vā punaḥ

95.14

रामरावणयोर्युद्धे हरयो वै पदातयः ।
लक्ष्मणश्च महाभागस्तथा राजन्विभीषणः

rāmarāvaṇayoryuddhe harayo vai padātayaḥ |
lakṣmaṇaśca mahābhāgastathā rājanvibhīṣaṇaḥ

95.15

रावणस्यान्तकाले च रथेनैन्द्रेण राधवः ।
निजघान दुराचारं रावणं पापकारिणम्

rāvaṇasyāntakāle ca rathenaindreṇa rādhavaḥ |
nijaghāna durācāraṃ rāvaṇaṃ pāpakāriṇam

95.16

दिव्यास्त्रबलसंपन्ने सर्वमेतद्विधीयते ।
देवासुरेषु सर्वेषु दृष्टमेतत्पुरातनैः

divyāstrabalasaṃpanne sarvametadvidhīyate |
devāsureṣu sarveṣu dṛṣṭametatpurātanaiḥ

95.17

[साधूनां तु यदा भेदात्साधुश्चेद्व्यसनी भवेत् ।]
निष्प्राणो नाभिहन्तव्यो नानपत्यः कथंचन ।
भग्नशस्त्रो विपन्नश्च कृत्तज्यो हतवाहनः ।

[sādhūnāṃ tu yadā bhedātsādhuścedvyasanī bhavet |]
niṣprāṇo nābhihantavyo nānapatyaḥ kathaṃcana |
bhagnaśastro vipannaśca kṛttajyo hatavāhanaḥ |

95.18

चिकित्स्यः स्यात्स्वविषये प्राप्यो वा स्वगृहे भवेत् ।
निर्व्रणश्च स भोक्तव्य एष धर्मः सनातनः

cikitsyaḥ syātsvaviṣaye prāpyo vā svagṛhe bhavet |
nirvraṇaśca sa bhoktavya eṣa dharmaḥ sanātanaḥ

95.19

तस्माद्धर्मेण योद्धव्यमिति स्वायंभुवोऽब्रवात् ।
सत्सु नित्यः सतां धर्मस्तमास्थाय न नाशयेत्

tasmāddharmeṇa yoddhavyamiti svāyaṃbhuvo'bravāt |
satsu nityaḥ satāṃ dharmastamāsthāya na nāśayet

95.20

यो वै जयत्यधर्मेण क्षत्रियो धर्मसंगरः ।
आत्मानमात्मना हन्ति पापो निकृतिजीवनः

yo vai jayatyadharmeṇa kṣatriyo dharmasaṃgaraḥ |
ātmānamātmanā hanti pāpo nikṛtijīvanaḥ

95.21

कर्म चैतदसाधूनां साधून्योऽसाधुना जयेत् ।
धर्मेण निधनं श्रेयो न जयः पापकर्मणा

karma caitadasādhūnāṃ sādhūnyo'sādhunā jayet |
dharmeṇa nidhanaṃ śreyo na jayaḥ pāpakarmaṇā

95.22

नाधर्मश्चरितो राजन्सद्यः फलति गौरिव ।
मूलानि च प्रशाखाश्च दहन्समधिगच्छते

nādharmaścarito rājansadyaḥ phalati gauriva |
mūlāni ca praśākhāśca dahansamadhigacchate

95.23

पापेन कर्मणा वित्तं लब्ध्वा पापः प्रहृष्यति ।
स वर्धमानस्तेनैव पापः पापे प्रसज्जति

pāpena karmaṇā vittaṃ labdhvā pāpaḥ prahṛṣyati |
sa vardhamānastenaiva pāpaḥ pāpe prasajjati

95.24

न धर्मोऽस्तीति मन्वानः शुचीनवहसन्निव ।
अश्रद्दधानश्च भवेद्विनाशमुपगच्छति
स बद्धो वारुणैः पाशैरमर्त्यैरवमन्यते ।

na dharmo'stīti manvānaḥ śucīnavahasanniva |
aśraddadhānaśca bhavedvināśamupagacchati
sa baddho vāruṇaiḥ pāśairamartyairavamanyate |

95.25

महादृतिरिवाध्मातः स्वकृतेनैव वर्धते ।
ततः समूलो ह्रियते नदीकूलादिव द्रुमा

mahādṛtirivādhmātaḥ svakṛtenaiva vardhate |
tataḥ samūlo hriyate nadīkūlādiva drumā

95.26

अथैनमभिनिन्दन्ति भिन्नं कुम्भमिवाश्यानि ।
तस्माद्धर्मेण विजयं कोशं लिप्सेत भूमिपः

athainamabhinindanti bhinnaṃ kumbhamivāśyāni |
tasmāddharmeṇa vijayaṃ kośaṃ lipseta bhūmipaḥ

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)