अथ यो विजिगीषेत क्षत्रियः क्षत्रियं युधि ।
कस्तस्य विजये धर्मो ह्येतं पृष्टो ब्रवीहि मे
atha yo vijigīṣeta kṣatriyaḥ kṣatriyaṃ yudhi |
kastasya vijaye dharmo hyetaṃ pṛṣṭo bravīhi me
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि पञ्चनवतितमोऽध्यायः ॥
26 verses · 95 of 372
Yudhishthira asks what dharma a kshatriya keeps when he seeks to conquer another. Bhishma says the king should offer a land protection in return for tribute; if the people accept, all is well. Against a king, fight as he fights: armour against armour, army against army, deceit against deceit, dharma against dharma. A horseman should not attack a chariot-warrior, nor a foot-soldier an elephant. Never strike one in distress, one afraid or one already beaten. Poisoned and barbed arrows are the weapons of the wicked. A wounded foe with broken weapons should be healed in one's own land and sent home. Manu taught that death in dharma is better than victory by sin, for adharma sweeps its doer away like a tree from a riverbank.
युधिष्ठिर उवाच
अथ यो विजिगीषेत क्षत्रियः क्षत्रियं युधि ।
कस्तस्य विजये धर्मो ह्येतं पृष्टो ब्रवीहि मे
atha yo vijigīṣeta kṣatriyaḥ kṣatriyaṃ yudhi |
kastasya vijaye dharmo hyetaṃ pṛṣṭo bravīhi me
भीष्म उवाच
ससहायोऽसहायो वा राष्ट्रमागम्य भूमिपः ।
ब्रूयादहं यो राजेति रक्षिष्यामि च वः सदा
sasahāyo'sahāyo vā rāṣṭramāgamya bhūmipaḥ |
brūyādahaṃ yo rājeti rakṣiṣyāmi ca vaḥ sadā
मम धर्मबलिं दत्त किंवा मां प्रतिपत्स्यथ ।
ते चोक्तमागतं तत्र घृणीयुः कुशलं भवेत्
mama dharmabaliṃ datta kiṃvā māṃ pratipatsyatha |
te coktamāgataṃ tatra ghṛṇīyuḥ kuśalaṃ bhavet
ते चेदक्षत्रियाः सन्तो विरुध्येरन्कथंचन ।
सर्वोपायैर्नियन्तव्या विकर्मस्था नराधिप
te cedakṣatriyāḥ santo virudhyerankathaṃcana |
sarvopāyairniyantavyā vikarmasthā narādhipa
अशस्त्रं क्षत्रियं मत्वा शस्त्रं गृह्णात्यथापरः ।
त्राणायाप्यसमर्थं तं मन्यमानमतीव च
aśastraṃ kṣatriyaṃ matvā śastraṃ gṛhṇātyathāparaḥ |
trāṇāyāpyasamarthaṃ taṃ manyamānamatīva ca
युधिष्ठिर उवाच
अथः यः क्षत्रियो राजा क्षत्रियं प्रत्युपाव्रजेत् ।
कथं संप्रतियोद्धव्यस्तन्मे ब्रूहि पितामह
athaḥ yaḥ kṣatriyo rājā kṣatriyaṃ pratyupāvrajet |
kathaṃ saṃpratiyoddhavyastanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
नासन्नह्यो नाकवचो योद्धव्यः क्षत्रियो रणे ।
एक एकेन भाव्यश्च विसृजेति क्षिपामि च
nāsannahyo nākavaco yoddhavyaḥ kṣatriyo raṇe |
eka ekena bhāvyaśca visṛjeti kṣipāmi ca
स चेत्सन्नद्ध आगच्छेत्सन्नद्धव्यं ततो भवेत् ।
स चेत्ससैन्य आगच्छेत्ससैन्यस्तमथाह्वयेत्
sa cetsannaddha āgacchetsannaddhavyaṃ tato bhavet |
sa cetsasainya āgacchetsasainyastamathāhvayet
स चेन्निकृत्या युध्येत निकृत्या प्रतियोधयेत् ।
अथ चेद्धर्मतो युध्येद्धर्मेणैव निवारयेत्
sa cennikṛtyā yudhyeta nikṛtyā pratiyodhayet |
atha ceddharmato yudhyeddharmeṇaiva nivārayet
नाश्वेन रथिनं यायादुदियाद्रथिनं रथी ।
व्यसने न प्रहर्तव्यं न भीताय जिताय च
nāśvena rathinaṃ yāyādudiyādrathinaṃ rathī |
vyasane na prahartavyaṃ na bhītāya jitāya ca
नेषुर्लिप्तो न कर्णी स्यादसतामेतदायुधम् ।
यथार्थमेव योद्धव्यं न क्रुद्ध्येत जिघांसतः
neṣurlipto na karṇī syādasatāmetadāyudham |
yathārthameva yoddhavyaṃ na kruddhyeta jighāṃsataḥ
नास्त्येकस्य गजो युद्धे गजश्चेकस्य विद्यते ।
न पदातिर्गजं युध्येन्न गतेन पदातिनम्
nāstyekasya gajo yuddhe gajaścekasya vidyate |
na padātirgajaṃ yudhyenna gatena padātinam
हस्तिना योधयेन्नागं कदाचिच्छिक्षितो हयः ।
दिव्यास्त्रबलसंपन्नः कामं युध्येत सर्वदा ।
नागे भूमौ समे चैव रथेनाश्वेन वा पुनः
hastinā yodhayennāgaṃ kadācicchikṣito hayaḥ |
divyāstrabalasaṃpannaḥ kāmaṃ yudhyeta sarvadā |
nāge bhūmau same caiva rathenāśvena vā punaḥ
रामरावणयोर्युद्धे हरयो वै पदातयः ।
लक्ष्मणश्च महाभागस्तथा राजन्विभीषणः
rāmarāvaṇayoryuddhe harayo vai padātayaḥ |
lakṣmaṇaśca mahābhāgastathā rājanvibhīṣaṇaḥ
रावणस्यान्तकाले च रथेनैन्द्रेण राधवः ।
निजघान दुराचारं रावणं पापकारिणम्
rāvaṇasyāntakāle ca rathenaindreṇa rādhavaḥ |
nijaghāna durācāraṃ rāvaṇaṃ pāpakāriṇam
दिव्यास्त्रबलसंपन्ने सर्वमेतद्विधीयते ।
देवासुरेषु सर्वेषु दृष्टमेतत्पुरातनैः
divyāstrabalasaṃpanne sarvametadvidhīyate |
devāsureṣu sarveṣu dṛṣṭametatpurātanaiḥ
[साधूनां तु यदा भेदात्साधुश्चेद्व्यसनी भवेत् ।]
निष्प्राणो नाभिहन्तव्यो नानपत्यः कथंचन ।
भग्नशस्त्रो विपन्नश्च कृत्तज्यो हतवाहनः ।
[sādhūnāṃ tu yadā bhedātsādhuścedvyasanī bhavet |]
niṣprāṇo nābhihantavyo nānapatyaḥ kathaṃcana |
bhagnaśastro vipannaśca kṛttajyo hatavāhanaḥ |
चिकित्स्यः स्यात्स्वविषये प्राप्यो वा स्वगृहे भवेत् ।
निर्व्रणश्च स भोक्तव्य एष धर्मः सनातनः
cikitsyaḥ syātsvaviṣaye prāpyo vā svagṛhe bhavet |
nirvraṇaśca sa bhoktavya eṣa dharmaḥ sanātanaḥ
तस्माद्धर्मेण योद्धव्यमिति स्वायंभुवोऽब्रवात् ।
सत्सु नित्यः सतां धर्मस्तमास्थाय न नाशयेत्
tasmāddharmeṇa yoddhavyamiti svāyaṃbhuvo'bravāt |
satsu nityaḥ satāṃ dharmastamāsthāya na nāśayet
यो वै जयत्यधर्मेण क्षत्रियो धर्मसंगरः ।
आत्मानमात्मना हन्ति पापो निकृतिजीवनः
yo vai jayatyadharmeṇa kṣatriyo dharmasaṃgaraḥ |
ātmānamātmanā hanti pāpo nikṛtijīvanaḥ
कर्म चैतदसाधूनां साधून्योऽसाधुना जयेत् ।
धर्मेण निधनं श्रेयो न जयः पापकर्मणा
karma caitadasādhūnāṃ sādhūnyo'sādhunā jayet |
dharmeṇa nidhanaṃ śreyo na jayaḥ pāpakarmaṇā
नाधर्मश्चरितो राजन्सद्यः फलति गौरिव ।
मूलानि च प्रशाखाश्च दहन्समधिगच्छते
nādharmaścarito rājansadyaḥ phalati gauriva |
mūlāni ca praśākhāśca dahansamadhigacchate
पापेन कर्मणा वित्तं लब्ध्वा पापः प्रहृष्यति ।
स वर्धमानस्तेनैव पापः पापे प्रसज्जति
pāpena karmaṇā vittaṃ labdhvā pāpaḥ prahṛṣyati |
sa vardhamānastenaiva pāpaḥ pāpe prasajjati
न धर्मोऽस्तीति मन्वानः शुचीनवहसन्निव ।
अश्रद्दधानश्च भवेद्विनाशमुपगच्छति
स बद्धो वारुणैः पाशैरमर्त्यैरवमन्यते ।
na dharmo'stīti manvānaḥ śucīnavahasanniva |
aśraddadhānaśca bhavedvināśamupagacchati
sa baddho vāruṇaiḥ pāśairamartyairavamanyate |
महादृतिरिवाध्मातः स्वकृतेनैव वर्धते ।
ततः समूलो ह्रियते नदीकूलादिव द्रुमा
mahādṛtirivādhmātaḥ svakṛtenaiva vardhate |
tataḥ samūlo hriyate nadīkūlādiva drumā
अथैनमभिनिन्दन्ति भिन्नं कुम्भमिवाश्यानि ।
तस्माद्धर्मेण विजयं कोशं लिप्सेत भूमिपः
athainamabhinindanti bhinnaṃ kumbhamivāśyāni |
tasmāddharmeṇa vijayaṃ kośaṃ lipseta bhūmipaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)