नाधर्मेण महीं जेतुं लिप्सेत जगतीपतिः ।
अधर्मविजयं लब्ध्वा को नु मन्येत भूमिपः
nādharmeṇa mahīṃ jetuṃ lipseta jagatīpatiḥ |
adharmavijayaṃ labdhvā ko nu manyeta bhūmipaḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि जधर्मपर्वणि षण्णवतितमोऽध्यायः ॥
24 श्लोक · 96 में से 372
भीष्म युधिष्ठिर से कहते हैं कि अधर्म से पृथ्वी जीतने की इच्छा कभी न करो; ऐसी विजय अस्थिर है, स्वर्ग का द्वार बन्द करती है और राजा तथा देश दोनों को गिराती है। टूटे कवच वाला जो शत्रु हाथ जोड़कर कहे कि मैं आपका हूँ, उसे न मारे। बलपूर्वक लाई गई कन्या या धन पर एक वर्ष बीतने से पहले निर्णय न हो। राजा से राजा ही लड़े, और दो सेनाओं के बीच शान्ति चाहता ब्राह्मण आ जाए तो युद्ध रुक जाए। जीते हुए लोगों को मधुर वचन और भोग देकर शीघ्र प्रसन्न करो, नहीं तो वे तुम्हारी विपत्ति की प्रतीक्षा में शत्रु से मिल जाएँगे। शत्रु को इतना न कुचलो कि वह प्राण ही त्याग दे। प्रतर्दन, दिवोदास और नाभाग ने श्रोत्रियों और तपस्वियों का धन छोड़ दिया।
भीष्म उवाच
नाधर्मेण महीं जेतुं लिप्सेत जगतीपतिः ।
अधर्मविजयं लब्ध्वा को नु मन्येत भूमिपः
nādharmeṇa mahīṃ jetuṃ lipseta jagatīpatiḥ |
adharmavijayaṃ labdhvā ko nu manyeta bhūmipaḥ
अधर्मयुक्तो विजयो ह्यध्रुवोऽस्वर्ग्य एव च ।
पातयत्येव राजानं महीं च भरतर्षभ
adharmayukto vijayo hyadhruvo'svargya eva ca |
pātayatyeva rājānaṃ mahīṃ ca bharatarṣabha
विशीर्णकवचं चैव तवास्मीति च वादिनम् ।
कृताञ्जलिं न्यस्तशस्त्रं गृहीत्वा न विहिंसयेत्
viśīrṇakavacaṃ caiva tavāsmīti ca vādinam |
kṛtāñjaliṃ nyastaśastraṃ gṛhītvā na vihiṃsayet
बलेन विजितो यश्च न तं युध्येत भूमिपः ।
संवत्सरं विप्रणयेत्तस्माज्जातः पुनर्भवेत्
balena vijito yaśca na taṃ yudhyeta bhūmipaḥ |
saṃvatsaraṃ vipraṇayettasmājjātaḥ punarbhavet
नार्वाक्संवत्सरात्कन्या प्रष्टव्या विक्रमाहृता ।
एवमेव धनं सर्वं यच्चान्यत्सहसा हृतम्
nārvāksaṃvatsarātkanyā praṣṭavyā vikramāhṛtā |
evameva dhanaṃ sarvaṃ yaccānyatsahasā hṛtam
न तु वध्ये धनं तिष्ठेत्पिबेयुर्ब्राह्मणाः पयः ।
युञ्जीरन्नप्यनडुहः क्षन्तव्यं वा पुनर्भवेत्
na tu vadhye dhanaṃ tiṣṭhetpibeyurbrāhmaṇāḥ payaḥ |
yuñjīrannapyanaḍuhaḥ kṣantavyaṃ vā punarbhavet
राज्ञा राजैव योद्धव्यस्तथा धर्मो विधीयते ।
नान्यो राजानमभ्यस्येदराजन्यः कथंचन
rājñā rājaiva yoddhavyastathā dharmo vidhīyate |
nānyo rājānamabhyasyedarājanyaḥ kathaṃcana
अनीकयोः संहतयोर्यदीयाद्ब्राह्मणोऽन्तरा ।
शान्तिमिच्छन्नुभयतो न योद्धव्यं तदा भवेत्
anīkayoḥ saṃhatayoryadīyādbrāhmaṇo'ntarā |
śāntimicchannubhayato na yoddhavyaṃ tadā bhavet
मर्यादां शाश्वतीं भिन्द्याद्ब्राह्मणं योऽभिलङ्घयेत् ।
अथ चेल्लङ्घयेदेव मर्यादां क्षत्रियब्रुवः ।
असङ्ख्येपतदूर्ध्वं स्यादनादेयश्च संसदि
maryādāṃ śāśvatīṃ bhindyādbrāhmaṇaṃ yo'bhilaṅghayet |
atha cellaṅghayedeva maryādāṃ kṣatriyabruvaḥ |
asaṅkhyepatadūrdhvaṃ syādanādeyaśca saṃsadi
यस्तु धर्मविलोपेन मर्यादाभेदनेन च ।
तां वृत्तिं नानुवर्तेत विजिगीषुर्महीपतिः
yastu dharmavilopena maryādābhedanena ca |
tāṃ vṛttiṃ nānuvarteta vijigīṣurmahīpatiḥ
धर्मलब्धाद्धि विजयाल्लाभः कोऽभ्यधिको भवेत्
dharmalabdhāddhi vijayāllābhaḥ ko'bhyadhiko bhavet
सहसा न्याय्यभूतानि क्षिप्रमेव प्रसादयेत् ।
सान्त्वेन भोगदानेन स राज्ञां परमो नयः
sahasā nyāyyabhūtāni kṣiprameva prasādayet |
sāntvena bhogadānena sa rājñāṃ paramo nayaḥ
भुज्यमाना ह्यभोगेन स्वराष्ट्रादभितापिताः ।
अमित्रान्पर्युपासीरन्व्यसनौघप्रतीक्षिणः
bhujyamānā hyabhogena svarāṣṭrādabhitāpitāḥ |
amitrānparyupāsīranvyasanaughapratīkṣiṇaḥ
अमित्रोपग्रहं चास्य ते कुर्युः क्षिप्रमापदि ।
संतुष्टाः सर्वतो राजन्राजव्यसनकाङ्क्षिणः
amitropagrahaṃ cāsya te kuryuḥ kṣipramāpadi |
saṃtuṣṭāḥ sarvato rājanrājavyasanakāṅkṣiṇaḥ
नामित्रो विनिकर्तव्यो नातिच्छेद्यः कथंचन ।
जीवितं ह्यप्यतिच्छिन्नः संत्यजेदेकदा नरः
nāmitro vinikartavyo nāticchedyaḥ kathaṃcana |
jīvitaṃ hyapyaticchinnaḥ saṃtyajedekadā naraḥ
अल्पेनापि च संयुक्तस्तुष्यते नापराधितः ।
शुद्धं जीवितमेवापि तादृशो बहुमन्यते
alpenāpi ca saṃyuktastuṣyate nāparādhitaḥ |
śuddhaṃ jīvitamevāpi tādṛśo bahumanyate
यस्य स्फीतो जनपदः संपन्नः प्रियराजकः ।
संतुष्टभृत्यसचिवो दृढमूलः स पार्थिवः
yasya sphīto janapadaḥ saṃpannaḥ priyarājakaḥ |
saṃtuṣṭabhṛtyasacivo dṛḍhamūlaḥ sa pārthivaḥ
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या ये चान्ये श्रुतसत्तमाः ।
पूजार्हाः पूजिता यस्य स वै लोकविदुच्यते
ṛtvikpurohitācāryā ye cānye śrutasattamāḥ |
pūjārhāḥ pūjitā yasya sa vai lokaviducyate
एतेनैव च वृत्तेन महीं प्राप सुरोत्तमः ।
अन्येऽपि चैव विजयं विजिगीषन्ति पार्थिवाः
etenaiva ca vṛttena mahīṃ prāpa surottamaḥ |
anye'pi caiva vijayaṃ vijigīṣanti pārthivāḥ
भूमिवर्जं धनं राजा जित्वा राजन्महाहवे ।
अपि चान्नोषधीः शश्वदाजहार प्रतर्दनः
bhūmivarjaṃ dhanaṃ rājā jitvā rājanmahāhave |
api cānnoṣadhīḥ śaśvadājahāra pratardanaḥ
अग्रिहोत्राग्निशेषं च हविर्भोजनमेव च ।
आजहार दिवोदासस्ततो विप्रकृतोऽभवत्
agrihotrāgniśeṣaṃ ca havirbhojanameva ca |
ājahāra divodāsastato viprakṛto'bhavat
सराजकानि राष्ट्राणि नाभागो दक्षिणां ददौ ।
अन्यत्र श्रोत्रियस्वाच्च तापसार्थाच्च भारत
sarājakāni rāṣṭrāṇi nābhāgo dakṣiṇāṃ dadau |
anyatra śrotriyasvācca tāpasārthācca bhārata
उच्चावचानि वित्तानि धर्मज्ञानां युधिष्ठिर ।
आसन्राज्ञां पुराणानां सर्वं तन्मम रोचते
uccāvacāni vittāni dharmajñānāṃ yudhiṣṭhira |
āsanrājñāṃ purāṇānāṃ sarvaṃ tanmama rocate
सर्वविद्यातिरेकेण जयमिच्छेन्महीपतिः ।
न मायया न दम्भेन य इच्छेद्भूतिमात्मनः
sarvavidyātirekeṇa jayamicchenmahīpatiḥ |
na māyayā na dambhena ya icchedbhūtimātmanaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)