पुनः शिवान्महोदर्कानहिंस्रांल्लोकसंमतान् ।
ब्रूहि धर्मान्सुखोपायान्मद्विधानां सुखावहान्
punaḥ śivānmahodarkānahiṃsrāṃllokasaṃmatān |
brūhi dharmānsukhopāyānmadvidhānāṃ sukhāvahān
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि एकषष्टितमोऽध्यायः ॥
11 श्लोक · 61 में से 372
युधिष्ठिर फिर ऐसे कल्याणकारी और सुखद धर्म पूछते हैं जो उनके जैसे लोगों को सुख दें। भीष्म कहते हैं कि ब्राह्मण के लिए चारों आश्रम विहित हैं, अन्य वर्ण सब आश्रमों का पालन नहीं करते। राजाओं के लिए स्वर्ग देने वाले बहुत से कर्म कहे गए हैं, और सम्पूर्ण शास्त्र का विधान क्षात्र धर्म में मिलता है। जो ब्राह्मण क्षत्रिय, वैश्य या शूद्र का कर्म अपनाता है, वह इस लोक में निन्दित होता है और परलोक में नरक जाता है। अपने कर्म से गिरे ऐसे ब्राह्मण से वैसा ही व्यवहार करें जैसा दास या कुत्ते से। पर अपने छः कर्मों में लगा, तपस्वी, उदार और निष्काम शुद्ध ब्राह्मण अक्षय लोक पाता है। प्रत्येक मनुष्य काल से प्रेरित होकर अपने कर्म के अनुरूप ही फल पाता है।
युधिष्ठिर उवाच
पुनः शिवान्महोदर्कानहिंस्रांल्लोकसंमतान् ।
ब्रूहि धर्मान्सुखोपायान्मद्विधानां सुखावहान्
punaḥ śivānmahodarkānahiṃsrāṃllokasaṃmatān |
brūhi dharmānsukhopāyānmadvidhānāṃ sukhāvahān
भीष्म उवाच
ब्राह्मणस्य तु चत्वारस्त्वाश्रमा विहिताः प्रभो ।
वर्णास्तान्नानुवर्तन्ते त्रयो भारतसत्तम
brāhmaṇasya tu catvārastvāśramā vihitāḥ prabho |
varṇāstānnānuvartante trayo bhāratasattama
उक्तानि कर्माणि बहूनि राज
न्स्वर्ग्याणि राजन्यपरायणानि ।
शास्त्रस्य सर्वस्य विधौ स्मृतानि
क्षात्रे हि सर्वं विहितं यथावत्
uktāni karmāṇi bahūni rāja
nsvargyāṇi rājanyaparāyaṇāni |
śāstrasya sarvasya vidhau smṛtāni
kṣātre hi sarvaṃ vihitaṃ yathāvat
क्षात्राणि वैश्यानि च सेवमानः
शौद्राणि कर्माणि च ब्राह्मणः सत् ।
अस्मिँल्लोके निन्दितो मन्दचेताः ।
परे च लोके निरयं प्रयाति
kṣātrāṇi vaiśyāni ca sevamānaḥ
śaudrāṇi karmāṇi ca brāhmaṇaḥ sat |
asmim̐lloke nindito mandacetāḥ |
pare ca loke nirayaṃ prayāti
या संज्ञा विहिता लोके दासे शुनि वृके पशौ ।
विकर्मणि स्थिते विप्रे तां संज्ञां कुरु पाण्डव
yā saṃjñā vihitā loke dāse śuni vṛke paśau |
vikarmaṇi sthite vipre tāṃ saṃjñāṃ kuru pāṇḍava
षट्कर्मसंप्रवृत्तस्य आश्रमेषु चतुर्ष्वपि ।
सर्वधर्मोपपन्नस्य तद्भूतस्य कृतात्मनः
ṣaṭkarmasaṃpravṛttasya āśrameṣu caturṣvapi |
sarvadharmopapannasya tadbhūtasya kṛtātmanaḥ
ब्राह्मणस्य विशुद्धस्य तपस्यभिरतस्य च ।
निराशिषो वदान्यस्य लोका ह्यक्षरसंज्ञिताः
brāhmaṇasya viśuddhasya tapasyabhiratasya ca |
nirāśiṣo vadānyasya lokā hyakṣarasaṃjñitāḥ
यो यस्मिन्कुरुते कर्म यादृशं येन यत्र च ।
तादृशं तादृशेनैव सगुणं प्रतिपद्यते
yo yasminkurute karma yādṛśaṃ yena yatra ca |
tādṛśaṃ tādṛśenaiva saguṇaṃ pratipadyate
वृद्ध्या कृषिवणिक्त्वेन जीवसंजीवनेन च ।
वेत्तुमर्हसि राजेन्द्र स्वाध्यात्मगुणितेन च
vṛddhyā kṛṣivaṇiktvena jīvasaṃjīvanena ca |
vettumarhasi rājendra svādhyātmaguṇitena ca
कालसंचोदितः काले कालपर्यायनिश्चितः ।
उत्तमाधममध्यानि कर्माणि कुरुतेऽवशः
kālasaṃcoditaḥ kāle kālaparyāyaniścitaḥ |
uttamādhamamadhyāni karmāṇi kurute'vaśaḥ
अन्तवन्ति प्रदानानि परं श्रेयस्कराणि च ।
स्वकर्मविहितो लोको ह्यक्षरः सर्वतोमुखः
antavanti pradānāni paraṃ śreyaskarāṇi ca |
svakarmavihito loko hyakṣaraḥ sarvatomukhaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)