अध्याय 374: ब्राह्मण उञ्छवृत्ति व्रत चुनता है

आश्चर्यं नात्र संदेहः सुप्रीतोस्मि भुजङ्गम ।
अन्वर्थोपगतैर्वाक्यैः पन्थानं चास्मि दर्शितः

āścaryaṃ nātra saṃdehaḥ suprītosmi bhujaṅgama |
anvarthopagatairvākyaiḥ panthānaṃ cāsmi darśitaḥ

स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि साधो भुजगसत्तम ।
स्मरणीयोस्मि भवता संप्रेषणनियोजनैः

svasti te'stu gamiṣyāmi sādho bhujagasattama |
smaraṇīyosmi bhavatā saṃpreṣaṇaniyojanaiḥ

अनुक्त्वा हृद्गतं कार्यं क्वेदानीं प्रस्थितो भवान् ।
उच्यतां द्विज यत्कार्यं यदर्थं त्वमिहागतः

anuktvā hṛdgataṃ kāryaṃ kvedānīṃ prasthito bhavān |
ucyatāṃ dvija yatkāryaṃ yadarthaṃ tvamihāgataḥ

उक्तानुक्ते कृते कार्ये मामामन्त्र्य द्विजर्षभ ।
मया प्रत्यभ्यनुज्ञातस्ततो यास्यसि सुव्रत

uktānukte kṛte kārye māmāmantrya dvijarṣabha |
mayā pratyabhyanujñātastato yāsyasi suvrata

न हि मां केवलं दृष्ट्वा त्यक्त्वा प्रणयवानिह ।
गन्तुमर्हसि विप्रर्षे वृक्षमूलगतो यथा

na hi māṃ kevalaṃ dṛṣṭvā tyaktvā praṇayavāniha |
gantumarhasi viprarṣe vṛkṣamūlagato yathā

त्वयि चाहं द्विजश्रेष्ठ भवान्मयि न संशयः ।
लोकोऽयं भवतः सर्वः का चिन्ता मयि तेऽनघ

tvayi cāhaṃ dvijaśreṣṭha bhavānmayi na saṃśayaḥ |
loko'yaṃ bhavataḥ sarvaḥ kā cintā mayi te'nagha

एवमेतन्महाप्राज्ञ विदितात्मन्भुजङ्गम ।
नातिरिक्तास्त्वया देवाः सर्वथैव यथातथम्

evametanmahāprājña viditātmanbhujaṅgama |
nātiriktāstvayā devāḥ sarvathaiva yathātatham

स एव त्वं स एवाहं योऽहं स तु भवानपि ।
अहं भवांश्च भूतानि सर्वे यत्र गताः सदा

sa eva tvaṃ sa evāhaṃ yo'haṃ sa tu bhavānapi |
ahaṃ bhavāṃśca bhūtāni sarve yatra gatāḥ sadā

आसीत्तु मे भोगिपते संशयः पुण्यरसंचये ।
सोहमुञ्छव्रतं साधो चरिष्याम्यर्थसाधनम् ॥
a एष मे निश्चयः साधो कृतं कारणमुत्तमम् ।
b आमन्त्रयामि भद्रं ते कृतार्थोऽस्मि भुजङ्गम

āsīttu me bhogipate saṃśayaḥ puṇyarasaṃcaye |
sohamuñchavrataṃ sādho cariṣyāmyarthasādhanam ||
a eṣa me niścayaḥ sādho kṛtaṃ kāraṇamuttamam |
b āmantrayāmi bhadraṃ te kṛtārtho'smi bhujaṅgama