अध्याय 366: ब्राह्मण नाग के पास जाने का निश्चय करता है

अतिभारोद्यतस्यैव भारावतरणं महत् ।
पराश्वासकरं वाक्यमिदं मे भवतः श्रुतम्

atibhārodyatasyaiva bhārāvataraṇaṃ mahat |
parāśvāsakaraṃ vākyamidaṃ me bhavataḥ śrutam

अध्यक्लान्तस्य शयनं स्थानक्लान्तस्य चासनम् ।
तृषितस्येव पानीयं क्षुधार्तस्येव भोजनम्

adhyaklāntasya śayanaṃ sthānaklāntasya cāsanam |
tṛṣitasyeva pānīyaṃ kṣudhārtasyeva bhojanam

ईप्सितस्येव संप्राप्तिरर्थस्य समयेऽतिथे ।
एपितस्यात्मनः काले बृद्धस्यैव सुता यथा

īpsitasyeva saṃprāptirarthasya samaye'tithe |
epitasyātmanaḥ kāle bṛddhasyaiva sutā yathā

मनसा चिन्तितस्येव प्रीतिस्निग्धस्य दर्शनम् ।
प्रह्लादयति मां वाक्यं भवता यदुदीरितम्

manasā cintitasyeva prītisnigdhasya darśanam |
prahlādayati māṃ vākyaṃ bhavatā yadudīritam

मनश्चक्षुरिवाकाशे पश्यामि विमृशामि च ।
प्रज्ञानवचनाद्योयमुपदेशो हि मे कृतः

manaścakṣurivākāśe paśyāmi vimṛśāmi ca |
prajñānavacanādyoyamupadeśo hi me kṛtaḥ

वाढमेवं करिष्यामि यथा मे भाषते भवान् ।
इमां हि रजनीं साधो निवसस्व मया सह

vāḍhamevaṃ kariṣyāmi yathā me bhāṣate bhavān |
imāṃ hi rajanīṃ sādho nivasasva mayā saha

प्रभाते यास्यति चवान्पर्याश्वस्तः सुखोपितः ।
असौ हि भगवान्सूर्यो मन्दरश्मिरवाङ्भुखः

prabhāte yāsyati cavānparyāśvastaḥ sukhopitaḥ |
asau hi bhagavānsūryo mandaraśmiravāṅbhukhaḥ

ततस्तेन कृतातिथ्यः सोऽनिथिः शत्रुसूदन ।
उवास किल तां रात्रिं सह तेन द्विजेन वै

tatastena kṛtātithyaḥ so'nithiḥ śatrusūdana |
uvāsa kila tāṃ rātriṃ saha tena dvijena vai

तत्वं च धर्मसंयुक्तं तयोः कथयतोस्तदा ।
व्यतीता सा निशा कृत्स्ना सुखेन दिवसोपमा

tatvaṃ ca dharmasaṃyuktaṃ tayoḥ kathayatostadā |
vyatītā sā niśā kṛtsnā sukhena divasopamā

ततः प्रभातसमये सोऽतिथिस्तेन पूजितः ।
ब्राह्मणेन यथाशक्त्या स्वकार्यमभिकाङ्क्षता

tataḥ prabhātasamaye so'tithistena pūjitaḥ |
brāhmaṇena yathāśaktyā svakāryamabhikāṅkṣatā

ततः स विप्रः कृतकर्मनिश्चयः
कृताभ्यनुज्ञः स्वजनेन धर्मकृत् ।
यथोपदिष्टं भुजगेन्द्रसंश्रयं
जगाम काले सुकृतैकनिश्चयः

tataḥ sa vipraḥ kṛtakarmaniścayaḥ
kṛtābhyanujñaḥ svajanena dharmakṛt |
yathopadiṣṭaṃ bhujagendrasaṃśrayaṃ
jagāma kāle sukṛtaikaniścayaḥ