अध्याय 362: युधिष्ठिर आश्रमों का श्रेष्ठ धर्म पूछते हैं

धर्माः पितामहेनोक्ता मोक्षधर्माश्रिताः शुभाः ।
धर्ममाश्रमिणां श्रेष्ठं वक्तुमर्हति मे भवान्

dharmāḥ pitāmahenoktā mokṣadharmāśritāḥ śubhāḥ |
dharmamāśramiṇāṃ śreṣṭhaṃ vaktumarhati me bhavān

सर्वत्र विहितो धर्मः सत्यः सत्यफलोदयः ।
बहुद्वारस्य धर्मस्य नेहास्ति विफला क्रिया

sarvatra vihito dharmaḥ satyaḥ satyaphalodayaḥ |
bahudvārasya dharmasya nehāsti viphalā kriyā

यस्मिन्यस्मिंश्च विषये यो यो याति विनिश्चयम् ।
स तमेवाभिजानाति नान्यं भरतसत्तम

yasminyasmiṃśca viṣaye yo yo yāti viniścayam |
sa tamevābhijānāti nānyaṃ bharatasattama

इमां च त्वं नरव्याघ्र श्रोतुमर्हसि मे कथाम् ।
पुरा शक्रस्य कथितां नारदेन महर्षिणा

imāṃ ca tvaṃ naravyāghra śrotumarhasi me kathām |
purā śakrasya kathitāṃ nāradena maharṣiṇā

महर्षिर्नारदो राजन्सिद्धस्त्रैलोक्यसंमतः ।
पर्येति क्रमशो लोकान्वायुरव्याहतो यथा

maharṣirnārado rājansiddhastrailokyasaṃmataḥ |
paryeti kramaśo lokānvāyuravyāhato yathā

स कदाचिन्महेष्वास देवराजालयं गतः ।
सत्कृतश्च महेन्द्रेण प्रत्यासन्नगतोऽभवत्

sa kadācinmaheṣvāsa devarājālayaṃ gataḥ |
satkṛtaśca mahendreṇa pratyāsannagato'bhavat

तं कृतक्षणमासीनं पर्यपृच्छच्छत्तीपतिः ।
महर्षे किंचिदाश्चर्यमस्ति दृष्टं त्वयाऽनघ

taṃ kṛtakṣaṇamāsīnaṃ paryapṛcchacchattīpatiḥ |
maharṣe kiṃcidāścaryamasti dṛṣṭaṃ tvayā'nagha

दृष्टमेव हि विप्रर्षे त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
जातकौतूहलो नित्यं सिद्धश्चरसि साक्षिवत्

dṛṣṭameva hi viprarṣe trailokyaṃ sacarācaram |
jātakautūhalo nityaṃ siddhaścarasi sākṣivat

न ह्यस्त्यविदितं लोके देवर्षे तव किंचन ।
श्रुतं वाऽप्यनुभूतं वा दृष्टं वा कथयस्व मे

na hyastyaviditaṃ loke devarṣe tava kiṃcana |
śrutaṃ vā'pyanubhūtaṃ vā dṛṣṭaṃ vā kathayasva me

तस्मै राजन्सुरेन्द्राय नारदो वदतांवरः ।
आसीनायोपपन्नाय प्रोक्तवान्विपुलां कथाम्

tasmai rājansurendrāya nārado vadatāṃvaraḥ |
āsīnāyopapannāya proktavānvipulāṃ kathām

यथा येन च कल्पेन स तस्मै द्विजसत्तमः ।
कथां कथितवान्पृष्टस्तथा त्वमपि मे शृणु

yathā yena ca kalpena sa tasmai dvijasattamaḥ |
kathāṃ kathitavānpṛṣṭastathā tvamapi me śṛṇu