रामसान्निध्यमागम्य पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
योद्धुकामो महाबाहुः समहृष्यत वीर्यवान्
rāmasānnidhyamāgamya putro duryodhanastava |
yoddhukāmo mahābāhuḥ samahṛṣyata vīryavān
इति श्रीमन्महाभारते शल्यपर्वणि गयादुद्धपर्वणि षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः ॥
48 श्लोक · 56 में से 67
बलराम को आया देख दुर्योधन युद्ध को उत्सुक होता है। युद्धभूमि के लिए समन्तपञ्चक प्रस्तावित होता है, प्रजापति की उत्तर वेदी, जहाँ युद्ध में मृत्यु निश्चित ही स्वर्ग देती है, और युधिष्ठिर उधर चल पड़ते हैं। कवच पहने दुर्योधन बड़ी गदा लिए पैदल ही पाण्डवों के बीच मतवाले हाथी की चाल से चलता है, और आकाश में देवता उसकी प्रशंसा करते हैं। ऊसररहित खुली भूमि पर भीम भी पत्थर जैसी कठोर लोहे की गदा उठाकर सिंह के समान ललकारते हैं। दोनों की उपमा मधु कैटभ, सुन्द उपसुन्द, राम रावण और वाली सुग्रीव से दी जाती है। नीले वस्त्र पहने बलराम राजाओं के बीच सम्मान से बैठे तारों में चन्द्रमा जैसे शोभित होते हैं। दोनों भाई कटु वचन कहते हैं।
सञ्जय उवाच
रामसान्निध्यमागम्य पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
योद्धुकामो महाबाहुः समहृष्यत वीर्यवान्
rāmasānnidhyamāgamya putro duryodhanastava |
yoddhukāmo mahābāhuḥ samahṛṣyata vīryavān
दृष्ट्वा लाङ्गलिनं राजा प्रत्युत्थाय च भारत ।
प्रीत्या* परमया युक्तो युधिष्ठिरमथाब्रवीत्
dṛṣṭvā lāṅgalinaṃ rājā pratyutthāya ca bhārata |
prītyā* paramayā yukto yudhiṣṭhiramathābravīt
दुर्योधन उवाच
समन्तपञ्चकं पुण्यमितो याम विशाम्पते ।
प्रथितोत्तरवेदी सा देवलोके प्रजापतेः
samantapañcakaṃ puṇyamito yāma viśāmpate |
prathitottaravedī sā devaloke prajāpateḥ
तस्मिन्महापुण्यतमे त्रैलोक्यस्य सनातने ।
सङ्ग्रामे निधनं प्राप्य ध्रुवं स्वर्गं गमिष्यसि
tasminmahāpuṇyatame trailokyasya sanātane |
saṅgrāme nidhanaṃ prāpya dhruvaṃ svargaṃ gamiṣyasi
तथेत्युक्त्वा महाराज कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
समन्तपञ्चकं वीरः प्रायादभिमुखः प्रभुः
tathetyuktvā mahārāja kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
samantapañcakaṃ vīraḥ prāyādabhimukhaḥ prabhuḥ
ततो दुर्योधनो राजा प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
पद्ध्याममर्षी द्युतिमानगच्छत्पाण्डवैः सह
tato duryodhano rājā pragṛhya mahatīṃ gadām |
paddhyāmamarṣī dyutimānagacchatpāṇḍavaiḥ saha
तथा यान्तं गदाहस्तं वर्मणा चापि दंशितम् ।
अन्तरिक्षचरा देवाः साधुसाध्वित्यपूजयन्
tathā yāntaṃ gadāhastaṃ varmaṇā cāpi daṃśitam |
antarikṣacarā devāḥ sādhusādhvityapūjayan
वादकाश्च नरास्तत्र दृष्ट्वा ते हर्षमागताः
vādakāśca narāstatra dṛṣṭvā te harṣamāgatāḥ
स पाण्डवैः परिवृतः कुरुराजस्तवात्मजः ।
मत्तस्येव गजेन्द्रस्य गतिमास्थाय सोऽव्रजत्
sa pāṇḍavaiḥ parivṛtaḥ kururājastavātmajaḥ |
mattasyeva gajendrasya gatimāsthāya so'vrajat
ततः शङ्खनिनादैश्च भेरीणां च महास्वनैः ।
सिंहनादैश्च शूराणां दिशः सर्वाः प्रपूरिताः
tataḥ śaṅkhaninādaiśca bherīṇāṃ ca mahāsvanaiḥ |
siṃhanādaiśca śūrāṇāṃ diśaḥ sarvāḥ prapūritāḥ
ततस्ते तु कुरुक्षेत्रं प्राप्ता नरवरोत्तमाः ।
प्रतीच्यभिमुखं देशं यथोद्दिष्टं सुतेन ते ।
दक्षिणेन सरस्वत्याः स्वयनं तीर्थमुत्तमम्
tataste tu kurukṣetraṃ prāptā naravarottamāḥ |
pratīcyabhimukhaṃ deśaṃ yathoddiṣṭaṃ sutena te |
dakṣiṇena sarasvatyāḥ svayanaṃ tīrthamuttamam
तस्मिन्देशे त्वनिरिणे ते तु युद्धमरोचयन्
tasmindeśe tvaniriṇe te tu yuddhamarocayan
ततो भीमो महाकोटिं गदां गृह्याथ वर्मभृत् ।
बिभ्रद्रूपं महाराज सदृशं हि गरुत्मतः
tato bhīmo mahākoṭiṃ gadāṃ gṛhyātha varmabhṛt |
bibhradrūpaṃ mahārāja sadṛśaṃ hi garutmataḥ
अवबद्धशिरस्त्राणः शुद्धकाञ्चनवर्मभृत् ।
रराज राजन्पुत्रस्ते काञ्चनः शैलराडिव
avabaddhaśirastrāṇaḥ śuddhakāñcanavarmabhṛt |
rarāja rājanputraste kāñcanaḥ śailarāḍiva
तौ तथा सङ्गतौ वीरौ भीमदुर्योधनावुभौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेते संरब्धाविव कुञ्जरौ
tau tathā saṅgatau vīrau bhīmaduryodhanāvubhau |
saṃyuge samprakāśete saṃrabdhāviva kuñjarau
रथमण्डलमध्यस्थौ भ्रातरौ तौ नरर्षभौ ।
अशोभेतां महाराज चन्द्रसूर्याविवोदितौ
rathamaṇḍalamadhyasthau bhrātarau tau nararṣabhau |
aśobhetāṃ mahārāja candrasūryāvivoditau
तावन्योन्यं निरीक्षेतां क्रुद्धाविव महोरगौ ।
दहन्तौ लोचनै राजन्परस्परवधैषिणौ
tāvanyonyaṃ nirīkṣetāṃ kruddhāviva mahoragau |
dahantau locanai rājanparasparavadhaiṣiṇau
संप्रहृष्टमना राजन्गदामादाय कौरवः ।
सृक्विणी संलिहन्राजन्क्रोधरक्तेक्षणः श्वसन्
saṃprahṛṣṭamanā rājangadāmādāya kauravaḥ |
sṛkviṇī saṃlihanrājankrodharaktekṣaṇaḥ śvasan
ततो दुर्योधनो राजन्गदामादाय वीर्यवान् ।
भीमसेनमभिप्रेक्ष्य गजो गजमिवाह्वयत्
tato duryodhano rājangadāmādāya vīryavān |
bhīmasenamabhiprekṣya gajo gajamivāhvayat
अद्रिसारमयीं भीमस्तथैवादाय वीर्यवान् ।
आह्वयामास नृपतिं सिंहः सिंहं यथा वने
adrisāramayīṃ bhīmastathaivādāya vīryavān |
āhvayāmāsa nṛpatiṃ siṃhaḥ siṃhaṃ yathā vane
तावुद्यतगदापाणी दुर्योधनवृकोदरौ ।
संयुगे सम्प्रकाशेतां गिरी सशिखराविव
tāvudyatagadāpāṇī duryodhanavṛkodarau |
saṃyuge samprakāśetāṃ girī saśikharāviva
तावुभौ समतिक्रुद्धावुभौ भीमपराक्रमौ ।
उभौ शिष्यौ गदायुद्धे रौहिणेयस्य धीमतः
tāvubhau samatikruddhāvubhau bhīmaparākramau |
ubhau śiṣyau gadāyuddhe rauhiṇeyasya dhīmataḥ
उभौ सदृशकर्माणौ वरुणस्य महाबलौ ।
वासुदेवस्य रामस्य तथा वैश्रवणस्य च
ubhau sadṛśakarmāṇau varuṇasya mahābalau |
vāsudevasya rāmasya tathā vaiśravaṇasya ca
सदृशौ तौ महाराज मधुकैटभयोरपि ।
उभौ सदृशकर्माणौ तथा सुन्दोपसुन्दयोः
sadṛśau tau mahārāja madhukaiṭabhayorapi |
ubhau sadṛśakarmāṇau tathā sundopasundayoḥ
[रामरावणयोश्चैव वालिसुग्रीवयोस्तथा] ।
तथैव कालस्य समौ मृत्योश्चैव परन्तपौ
[rāmarāvaṇayoścaiva vālisugrīvayostathā] |
tathaiva kālasya samau mṛtyoścaiva parantapau
अन्योन्यमभिधावन्तौ मत्ताविव महाद्विपौ ।
वासितासङ्गमे दृप्तौ शरदीव मदोत्कटौ
anyonyamabhidhāvantau mattāviva mahādvipau |
vāsitāsaṅgame dṛptau śaradīva madotkaṭau
उभौ क्रोधविषं दीप्तं वमन्तावुरगाविव ।
अन्योन्यमभिसंरब्धौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ
ubhau krodhaviṣaṃ dīptaṃ vamantāvuragāviva |
anyonyamabhisaṃrabdhau prekṣamāṇāvarindamau
उभौ भरतशार्दूलौ विक्रमेण समन्वितौ ।
सिंहाविव दुराधर्षौ गदायुद्धविशारदौ
ubhau bharataśārdūlau vikrameṇa samanvitau |
siṃhāviva durādharṣau gadāyuddhaviśāradau
नखदंष्ट्रायुधौ वीरौ व्याघ्राविव दुरुत्सहौ ।
प्रजासंहरणे क्षुब्धौ समुद्राविव दुस्तरौ
nakhadaṃṣṭrāyudhau vīrau vyāghrāviva durutsahau |
prajāsaṃharaṇe kṣubdhau samudrāviva dustarau
लोहिताङ्गाविव क्रुद्धौ प्रतपन्तौ महारथौ ।
[पूर्वपश्चिमजौ मेघौ प्रेक्षमाणावरिन्दमौ
lohitāṅgāviva kruddhau pratapantau mahārathau |
[pūrvapaścimajau meghau prekṣamāṇāvarindamau
गर्जमानौ सुविषमं क्षरन्तौ प्रावृषीव हि ।
रश्मियुक्तौ महात्मानौ दीप्तिमन्तौ महाबलौ
garjamānau suviṣamaṃ kṣarantau prāvṛṣīva hi |
raśmiyuktau mahātmānau dīptimantau mahābalau
ददृशाते कुरुश्रेष्ठौ कालसूर्याविवोदितौ ।
व्याघ्राविव सुसंरब्धौ गर्जन्ताविवतोयदौ
dadṛśāte kuruśreṣṭhau kālasūryāvivoditau |
vyāghrāviva susaṃrabdhau garjantāvivatoyadau
जहृषाते महाबाहु सिंहकेसरिणाविव ।
गजाविव सुसंरब्धौ ज्वलिताविव पावकौ
jahṛṣāte mahābāhu siṃhakesariṇāviva |
gajāviva susaṃrabdhau jvalitāviva pāvakau
ददृशाते महात्मानौ सशृङ्गाविव पर्वतौ ।
रोषात्प्रस्फुरमाणोष्ठौ निरीक्षन्तौ परस्परम्
dadṛśāte mahātmānau saśṛṅgāviva parvatau |
roṣātprasphuramāṇoṣṭhau nirīkṣantau parasparam
तौ समेतौ महात्मानौ गदाहस्तौ नरोत्तमौ ।]
उभौ परमसंहृष्टावुभौ परमसम्मतौ
tau sametau mahātmānau gadāhastau narottamau |]
ubhau paramasaṃhṛṣṭāvubhau paramasammatau
सदश्वाविव हेषन्तौ बृंहन्ताविव कुञ्जरौ ।
वृषभाविव गर्जन्तौ दुर्योधनवृकोदरौ ।
दैत्याविव बलोन्मत्तौ रेजतुस्तौ नरोत्तमौ
sadaśvāviva heṣantau bṛṃhantāviva kuñjarau |
vṛṣabhāviva garjantau duryodhanavṛkodarau |
daityāviva balonmattau rejatustau narottamau
ततो दुर्योधनो राजन्निदमाह युधिष्ठिरम् ।
सृञ्जयैः सह तिष्ठन्तं तपन्तमिव भास्करम्
tato duryodhano rājannidamāha yudhiṣṭhiram |
sṛñjayaiḥ saha tiṣṭhantaṃ tapantamiva bhāskaram
इदं व्यवसितं युद्धं मम भीमस्य चोभयोः ।
उपोपविष्टाः पश्यध्वं विमर्दं नृपसत्तमाः
idaṃ vyavasitaṃ yuddhaṃ mama bhīmasya cobhayoḥ |
upopaviṣṭāḥ paśyadhvaṃ vimardaṃ nṛpasattamāḥ
ततः समुपविष्टं तत्सुमहद्राजमण्डलम् ।
विराजमानं ददृशे दिवीवादित्यमण्डलम्
tataḥ samupaviṣṭaṃ tatsumahadrājamaṇḍalam |
virājamānaṃ dadṛśe divīvādityamaṇḍalam
तेषां मध्ये महाबाहुः श्रीमान्केशवपूर्वजः ।
उपविष्टो महाराज पूज्यमानः समन्ततः
teṣāṃ madhye mahābāhuḥ śrīmānkeśavapūrvajaḥ |
upaviṣṭo mahārāja pūjyamānaḥ samantataḥ
शुशुभे राजमध्यस्थो नीलवासाः सितप्रभः ।
नक्षत्रैरिव सम्पूर्णो वृतो निशि निशाकरः
śuśubhe rājamadhyastho nīlavāsāḥ sitaprabhaḥ |
nakṣatrairiva sampūrṇo vṛto niśi niśākaraḥ
तौ तथा तु महाराज गदाहस्तौ सुदुःसहौ ।
अन्योन्यं वाग्भिरुग्राभिस्तक्षमाणौ व्यवस्थितौ
tau tathā tu mahārāja gadāhastau suduḥsahau |
anyonyaṃ vāgbhirugrābhistakṣamāṇau vyavasthitau
अप्रियाणि ततोऽन्योन्यमुक्त्वा तौ कुरुसत्तमौ ।
उदीक्षन्तौ स्थितौ तत्र वृत्रशक्रौ यथाऽऽहवे
apriyāṇi tato'nyonyamuktvā tau kurusattamau |
udīkṣantau sthitau tatra vṛtraśakrau yathā''have
प्रीत्या परमया युक्ताः समभ्यर्च्य यथाविधि ।
आसनं च ददौ तस्मै पर्यपृच्छदनामयम्
prītyā paramayā yuktāḥ samabhyarcya yathāvidhi |
āsanaṃ ca dadau tasmai paryapṛcchadanāmayam
ततो युधिष्ठिरं रामो वाक्यमेतदुवाच ह ।
मधुरं धर्मसंयुक्तं शूराणां हितमेव च
tato yudhiṣṭhiraṃ rāmo vākyametaduvāca ha |
madhuraṃ dharmasaṃyuktaṃ śūrāṇāṃ hitameva ca
मया श्रुतं कथयतामृषीणां राजसत्तम ।
कुरुक्षेत्रं परं पुण्यं पावनं स्वर्ग्यमेव च
mayā śrutaṃ kathayatāmṛṣīṇāṃ rājasattama |
kurukṣetraṃ paraṃ puṇyaṃ pāvanaṃ svargyameva ca
देवतैर्ऋषिभिर्जुष्टं ब्राह्मणैश्च महात्मभिः ।
तत्र वै योत्स्यमाना ये देहं त्यक्ष्यन्ति मानवाः
devatairṛṣibhirjuṣṭaṃ brāhmaṇaiśca mahātmabhiḥ |
tatra vai yotsyamānā ye dehaṃ tyakṣyanti mānavāḥ
तेषां स्वर्गे ध्रुवो वासः शक्रेण सह मारिष ।
तस्मात्समन्तपञ्चकमितो याम द्रुतं नृप ॥
0
teṣāṃ svarge dhruvo vāsaḥ śakreṇa saha māriṣa |
tasmātsamantapañcakamito yāma drutaṃ nṛpa ||
0
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)