अध्याय 14: अर्जुन का प्रत्यस्त्र, नारद और व्यास बीच में

इङ्गितेनैव दाशार्हस्तस्याभिप्रायमादितः ।
द्रौणेर्बुद्धा महाबाहुरर्जुनं प्रत्यभाषत

iṅgitenaiva dāśārhastasyābhiprāyamāditaḥ |
drauṇerbuddhā mahābāhurarjunaṃ pratyabhāṣata

अर्जुनार्जुन यद्दिव्यमस्त्रं ते हृदि वर्तते ।
द्रोणोपदिष्टं तस्यायं कालः सम्प्रति पाण्डव

arjunārjuna yaddivyamastraṃ te hṛdi vartate |
droṇopadiṣṭaṃ tasyāyaṃ kālaḥ samprati pāṇḍava

भ्रातॄणामात्मनश्चैव परित्राणाय भारत ।
विसृजैतत्त्वमप्याजावस्त्रमस्त्रनिवारणम्

bhrātṝṇāmātmanaścaiva paritrāṇāya bhārata |
visṛjaitattvamapyājāvastramastranivāraṇam

केशवेनैवमुक्तोऽथ पाण्डवः परवीरहा ।
अवातरद्रथात्तूर्णं प्रगृह्य सशरं धनुः

keśavenaivamukto'tha pāṇḍavaḥ paravīrahā |
avātaradrathāttūrṇaṃ pragṛhya saśaraṃ dhanuḥ

पूर्वमाचार्यपुत्राय ततोऽनन्तरमात्मने ।
भ्रातृभ्यश्चैव सर्वेभ्यः स्वस्तीत्युक्त्वा परन्तपः

pūrvamācāryaputrāya tato'nantaramātmane |
bhrātṛbhyaścaiva sarvebhyaḥ svastītyuktvā parantapaḥ

देवताभ्यो नमस्कृत्य गुरुभ्यश्चैव सर्वशः ।
उत्ससर्ज शिवं ध्यायन्नस्त्रमस्त्रेण शाम्यताम्

devatābhyo namaskṛtya gurubhyaścaiva sarvaśaḥ |
utsasarja śivaṃ dhyāyannastramastreṇa śāmyatām

ततस्तदस्‌रं सहसा सृष्टं गाण्डीवधन्वना ।
प्रजज्वाल महार्चिष्मद्युगान्तानलसन्निभम्

tatastadas‌raṃ sahasā sṛṣṭaṃ gāṇḍīvadhanvanā |
prajajvāla mahārciṣmadyugāntānalasannibham

तथैव द्रोणपुत्रस्य तदस्त्रं तिग्मतेजसः ।
प्रजज्वाल महाज्वालं तेजोमण्डलसंवृतम्

tathaiva droṇaputrasya tadastraṃ tigmatejasaḥ |
prajajvāla mahājvālaṃ tejomaṇḍalasaṃvṛtam

निर्घाता बहवश्चासन्पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
महद्भयं च भूतानां सर्वेषां समजायत

nirghātā bahavaścāsanpeturulkāḥ sahasraśaḥ |
mahadbhayaṃ ca bhūtānāṃ sarveṣāṃ samajāyata

सशब्दमभवद्व्योम ज्वालामालाकुलं भृशम् ।
चचाल च मही कृत्स्ना सपर्वतवनद्रुमा

saśabdamabhavadvyoma jvālāmālākulaṃ bhṛśam |
cacāla ca mahī kṛtsnā saparvatavanadrumā

तावस्त्रतेजसा लोकांस्त्रासयन्तौ ततः स्थितौ ।
महर्षी सहितौ तत्र दर्शयामासतुस्तदा

tāvastratejasā lokāṃstrāsayantau tataḥ sthitau |
maharṣī sahitau tatra darśayāmāsatustadā

नारदः सर्वधर्मात्मा भरतानां पितामहः ।
उभौ शमयितुं वीरौ भारद्वाजधनञ्जयौ

nāradaḥ sarvadharmātmā bharatānāṃ pitāmahaḥ |
ubhau śamayituṃ vīrau bhāradvājadhanañjayau

तौ मुनी सर्वधर्मज्ञौ सर्वभूतहितैपिणौ ।
दीप्तयोरस्‌रयोर्मध्ये स्थितौ परमतेजसौ

tau munī sarvadharmajñau sarvabhūtahitaipiṇau |
dīptayoras‌rayormadhye sthitau paramatejasau

तदन्तरमनाधृष्यावुपगम्य यशस्विनौ ।
आस्तामृषिवरौ तत्र ज्वलिताविव पावकौ

tadantaramanādhṛṣyāvupagamya yaśasvinau |
āstāmṛṣivarau tatra jvalitāviva pāvakau

प्राणभृद्भिरनाधृष्यौ देवदानवसम्मतौ ।
अस्त्रतेजः शमयितुं लोकानां हितकाम्यया

prāṇabhṛdbhiranādhṛṣyau devadānavasammatau |
astratejaḥ śamayituṃ lokānāṃ hitakāmyayā

महास्त्रविदुषः पूर्वे येऽप्यतीता महारथाः ।
नैतदस्‌रं मनुष्येषु तैः प्रयुक्तं कथञ्चन ।
किमिदं साहसं वीरौ कृतवन्तौ महात्ययम्

mahāstraviduṣaḥ pūrve ye'pyatītā mahārathāḥ |
naitadas‌raṃ manuṣyeṣu taiḥ prayuktaṃ kathañcana |
kimidaṃ sāhasaṃ vīrau kṛtavantau mahātyayam