कर्ण पर्व

अध्याय 20: युधिष्ठिर दुर्योधन को घायल कर छोड़ देते हैं

इति श्रीमन्महाभारते कर्णपर्वणि षोडशदिवसयुद्धे विंशोऽध्यायः ॥

37 श्लोक · 20 में से 101

इस अध्याय में क्या होता है

युधिष्ठिर दुर्योधन को घायल कर छोड़ देते हैं

धृतराष्ट्र पूछते हैं कि उस दोपहर युधिष्ठिर ने रथहीन दुर्योधन के साथ क्या किया। सञ्जय बताते हैं। दूसरे रथ पर चढ़कर, विषैले सर्प सा क्रुद्ध दुर्योधन सारथि को सीधे युधिष्ठिर की ओर ले चलने को कहता है। दोनों भाई एक दूसरे के धनुष और ध्वज काटते हैं। दुर्योधन शक्ति फेंकता है, युधिष्ठिर उसे तीन बाणों से काटकर एक बाण से उसे मूर्च्छित कर देते हैं। गदा उठाकर दौड़ते दुर्योधन पर युधिष्ठिर ज्वलित महाशक्ति छोड़ते हैं, जो कवच और छाती को बेध देती है। तब भीम स्मरण कराते हैं कि मेरी प्रतिज्ञा का पालन करो, यह तुम्हारे हाथ मरने योग्य नहीं। युधिष्ठिर लौट जाते हैं। कृतवर्मा दुर्योधन को बचाता है और भीम सोने से मढ़ी गदा लेकर उस पर टूट पड़ते हैं।

धृतराष्ट्र उवाच

20.1

अतितीव्राणि दुःखानि दुःसहानि बहूनि च ।
त्वत्तोऽहं सञ्जयाश्रौषं पुत्राणां चैव सङ्क्षयम्

atitīvrāṇi duḥkhāni duḥsahāni bahūni ca |
tvatto'haṃ sañjayāśrauṣaṃ putrāṇāṃ caiva saṅkṣayam

20.2

यथा त्वं मे कथयसे यथा युद्वमवर्तत ।
न सन्ति सूत कौरव्या इति मे निश्चिता मतिः

yathā tvaṃ me kathayase yathā yudvamavartata |
na santi sūta kauravyā iti me niścitā matiḥ

20.3

दुर्योधनश्च विरथः कृतस्तत्र महारथः ।
धर्मपुत्रः कथं चक्रे तस्य वा नृपतिः कथम्

duryodhanaśca virathaḥ kṛtastatra mahārathaḥ |
dharmaputraḥ kathaṃ cakre tasya vā nṛpatiḥ katham

20.4

अपराह्णे कथं युद्वमभवद्रोमहर्षणम् ।
तन्ममाचक्ष्व तत्त्वेन कुशलो ह्यसि सञ्जय

aparāhṇe kathaṃ yudvamabhavadromaharṣaṇam |
tanmamācakṣva tattvena kuśalo hyasi sañjaya

सञ्जय उवाच

20.5

संसक्तेषु तु सैन्येषु वध्यमानेषु भागशः ।
रथमन्यं समास्थाय पुत्रस्तव विशाम्पते

saṃsakteṣu tu sainyeṣu vadhyamāneṣu bhāgaśaḥ |
rathamanyaṃ samāsthāya putrastava viśāmpate

20.6

क्रोधेन महता युक्तः सविषो भुजगो यथा ।
दुर्योधनः समालक्ष्य धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
प्रोवाच सूतं त्वरितो याहियाहीति भारत

krodhena mahatā yuktaḥ saviṣo bhujago yathā |
duryodhanaḥ samālakṣya dharmarājaṃ yudhiṣṭhiram |
provāca sūtaṃ tvarito yāhiyāhīti bhārata

20.7

तत्र मां प्रापय क्षिप्रं सारथे यत्र पाण्डवः ।
ध्रियमाणातप्रतेण राजा राजति दंशितः

tatra māṃ prāpaya kṣipraṃ sārathe yatra pāṇḍavaḥ |
dhriyamāṇātaprateṇa rājā rājati daṃśitaḥ

20.8

स सूतश्चोदितो राज्ञा राज्ञः स्यन्दनमुत्तमम् ।
युधिष्ठिरस्याभिमुखं प्रेषयामास संयुगे

sa sūtaścodito rājñā rājñaḥ syandanamuttamam |
yudhiṣṭhirasyābhimukhaṃ preṣayāmāsa saṃyuge

20.9

ततो युधिष्ठिरः क्रुद्वः प्रभिन्न इव कुञ्जरः ।
सारथिं चोदयामास याहि यत्र सुयोधनः

tato yudhiṣṭhiraḥ krudvaḥ prabhinna iva kuñjaraḥ |
sārathiṃ codayāmāsa yāhi yatra suyodhanaḥ

20.10

तौ समाजग्मतुर्वीरौ भ्रातरौ रथसत्तमौ

tau samājagmaturvīrau bhrātarau rathasattamau

20.11

समेत्य च महावीरौ संरब्धौ युद्वदुर्मदौ ।
ववर्षतुर्महेष्वासौ शरैरन्योन्यमाहवे

sametya ca mahāvīrau saṃrabdhau yudvadurmadau |
vavarṣaturmaheṣvāsau śarairanyonyamāhave

20.12

ततो दुर्योधनो राजा धर्मशीलस्य मारिष ।
शिलाशितेन भल्लेन धनुश्चिच्छेद संयुगे

tato duryodhano rājā dharmaśīlasya māriṣa |
śilāśitena bhallena dhanuściccheda saṃyuge

20.13

तं नामृष्यत सङ्क्रुद्धो ह्यवमानं युधिष्ठिरः ।
अपविध्य धनुश्छिन्नं क्रोधसंरक्तलोचनः

taṃ nāmṛṣyata saṅkruddho hyavamānaṃ yudhiṣṭhiraḥ |
apavidhya dhanuśchinnaṃ krodhasaṃraktalocanaḥ

20.14

अन्यत्कार्मुकमादाय धर्मपुत्रश्चमूमुखे ।
दुर्योधनस्य चिच्छेद ध्वजं कार्मुकमेव च

anyatkārmukamādāya dharmaputraścamūmukhe |
duryodhanasya ciccheda dhvajaṃ kārmukameva ca

20.15

अथान्यद्वनुरादाय पुत्रस्ते भरतर्षभ ।
युधिष्ठिरस्य चिक्षेप शरान्कनकभूषणान् ।
रुक्मपुङ्खान्प्रसन्नाग्रान्सविषानिव पन्नगान्

athānyadvanurādāya putraste bharatarṣabha |
yudhiṣṭhirasya cikṣepa śarānkanakabhūṣaṇān |
rukmapuṅkhānprasannāgrānsaviṣāniva pannagān

20.16

तावन्योन्यं सुसङ्क्रुद्धौ शस्त्रवर्षाण्यमुञ्चताम् ।
सिंहाविव सुसंरब्धौ परस्परजिगीषया

tāvanyonyaṃ susaṅkruddhau śastravarṣāṇyamuñcatām |
siṃhāviva susaṃrabdhau parasparajigīṣayā

20.17

जघ्नतुस्तौ रणेऽन्योन्यं नर्दमानौ वृषाविव ।
अन्तरं मार्गमाणौ च चेरतुस्तौ महारथौ

jaghnatustau raṇe'nyonyaṃ nardamānau vṛṣāviva |
antaraṃ mārgamāṇau ca ceratustau mahārathau

20.18

ततः पूर्णायतोत्सृष्टैः शरैस्तौ तु कृतव्रणौ ।
विरेजतुर्महाराज किंशुकाविव पुष्पितौ

tataḥ pūrṇāyatotsṛṣṭaiḥ śaraistau tu kṛtavraṇau |
virejaturmahārāja kiṃśukāviva puṣpitau

20.19

ततो राजन्विमुञ्चन्तौ सिंहनादान्मुहुर्मुहुः ।
तलयोश्च तथा शब्दान्धनुषश्च महाहवे

tato rājanvimuñcantau siṃhanādānmuhurmuhuḥ |
talayośca tathā śabdāndhanuṣaśca mahāhave

20.20

शङ्खशब्दवरांश्चैव चक्रतुस्तौ नरेश्वरौ ।
अन्योन्यं तौ महाराज पीडयांचक्रतुर्भृशम्

śaṅkhaśabdavarāṃścaiva cakratustau nareśvarau |
anyonyaṃ tau mahārāja pīḍayāṃcakraturbhṛśam

20.21

ततो युधिष्ठिरो राजा पुत्रं तव शरैस्त्रिभिः ।
आजघानोरसि क्रुद्धो वज्रवेगैर्दुरासदैः

tato yudhiṣṭhiro rājā putraṃ tava śaraistribhiḥ |
ājaghānorasi kruddho vajravegairdurāsadaiḥ

20.22

प्रतिविव्याध तं तूर्णं तव पुत्रो महीपतिः ।
पञ्चभिर्निशितैर्बाणैः स्वर्णपुङ्खैः शिलाशितैः

prativivyādha taṃ tūrṇaṃ tava putro mahīpatiḥ |
pañcabhirniśitairbāṇaiḥ svarṇapuṅkhaiḥ śilāśitaiḥ

20.23

ततो दुर्योधनो राजा शक्तिं चिक्षेप भारत ।
सर्वपारशवीं तीक्ष्णां महोल्काप्रतिमां तदा

tato duryodhano rājā śaktiṃ cikṣepa bhārata |
sarvapāraśavīṃ tīkṣṇāṃ maholkāpratimāṃ tadā

20.24

तामापतन्तीं सहसा धर्मराजः शितैः शरैः ।
त्रिभिश्चिच्छेद सहसा तं च विव्याध पञ्चभिः

tāmāpatantīṃ sahasā dharmarājaḥ śitaiḥ śaraiḥ |
tribhiściccheda sahasā taṃ ca vivyādha pañcabhiḥ

20.25

निपपात ततः साऽथ स्वर्णदण्डा महास्वना ।
निपतन्ती महोल्केव व्यराजच्छिखिसन्निभा

nipapāta tataḥ sā'tha svarṇadaṇḍā mahāsvanā |
nipatantī maholkeva vyarājacchikhisannibhā

20.26

शक्तिं विनिहतां दृष्ट्वा पुत्रस्तव विशाम्पते ।
नवभिर्निशितैर्भल्लैर्निजघान युधिष्ठिरम्

śaktiṃ vinihatāṃ dṛṣṭvā putrastava viśāmpate |
navabhirniśitairbhallairnijaghāna yudhiṣṭhiram

20.27

सोऽतिविद्वो बलवता शत्रुणआ शत्रुतापनः ।
दुर्योधनं समुद्दिश्य बाणं जग्राह सत्वरः

so'tividvo balavatā śatruṇaā śatrutāpanaḥ |
duryodhanaṃ samuddiśya bāṇaṃ jagrāha satvaraḥ

20.28

समाधत्त च तं बाणं धनुर्मध्ये महाबलः ।
चिक्षेप च महाराज ततः क्रुद्वः पराक्रमी

samādhatta ca taṃ bāṇaṃ dhanurmadhye mahābalaḥ |
cikṣepa ca mahārāja tataḥ krudvaḥ parākramī

20.29

स तु बाणः समासाद्य तव पुत्रं महारथम् ।
व्यामोहयत राजानं धरणीं च ददार ह

sa tu bāṇaḥ samāsādya tava putraṃ mahāratham |
vyāmohayata rājānaṃ dharaṇīṃ ca dadāra ha

20.30

ततो दुर्योधनः क्रुद्धो गदामुद्यम्य वेगितः ।
विधित्सुः कलहस्यान्तं धर्मराजमुपाद्रवत्

tato duryodhanaḥ kruddho gadāmudyamya vegitaḥ |
vidhitsuḥ kalahasyāntaṃ dharmarājamupādravat

20.31

तमुद्यतगदं दृष्ट्वा दण्डहस्तमिवान्तकम् ।
धर्मराजो महाशक्तिं प्राहिणोत्तव सूनवे

tamudyatagadaṃ dṛṣṭvā daṇḍahastamivāntakam |
dharmarājo mahāśaktiṃ prāhiṇottava sūnave

20.32

दीप्यमानां महावेगां महोल्कां ज्वलितामिव ।
यमदण्डनिभां घोरां कालरात्रिमिवापराम्

dīpyamānāṃ mahāvegāṃ maholkāṃ jvalitāmiva |
yamadaṇḍanibhāṃ ghorāṃ kālarātrimivāparām

20.33

रथस्थः स तया विद्वो वर्म भित्त्वा स्तनान्तरे ।
भृशं संविग्नहृदयः पपात च मुमोह च

rathasthaḥ sa tayā vidvo varma bhittvā stanāntare |
bhṛśaṃ saṃvignahṛdayaḥ papāta ca mumoha ca

20.34

नभस्तमाह च ततः प्रतिज्ञामनुपालय ।
नायं वध्यस्तव नृप इत्युक्तः स न्यवर्तत

nabhastamāha ca tataḥ pratijñāmanupālaya |
nāyaṃ vadhyastava nṛpa ityuktaḥ sa nyavartata

20.35

ततस्त्वरितमागम्य कृतवर्मा तवात्मजम् ।
प्रत्यपद्यत राजानं निम्नं व्यसनार्णवे

tatastvaritamāgamya kṛtavarmā tavātmajam |
pratyapadyata rājānaṃ nimnaṃ vyasanārṇave

20.36

गदामादाय भीमोऽपि हेमपट्टपरिष्कृताम् ।
अभिदुद्राव वेगेन कृतवर्माणमाहवे

gadāmādāya bhīmo'pi hemapaṭṭapariṣkṛtām |
abhidudrāva vegena kṛtavarmāṇamāhave

20.37

एवं तदभवद्युद्धं त्वदीयानां परैः सह ।
अपराह्णे महाराज काङ्क्षतां विजयं युधि

evaṃ tadabhavadyuddhaṃ tvadīyānāṃ paraiḥ saha |
aparāhṇe mahārāja kāṅkṣatāṃ vijayaṃ yudhi

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)