ततः स कदनं चक्रे रिपूणां द्रोणनन्दनः ।
युगान्ते सर्वभूतानां कालसृष्ट इवान्तकः
tataḥ sa kadanaṃ cakre ripūṇāṃ droṇanandanaḥ |
yugānte sarvabhūtānāṃ kālasṛṣṭa ivāntakaḥ
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि नारायणास्त्रमोक्षपर्वणि पञ्चदशदिवसयुद्धे द्विशततमोऽध्यायः ॥
71 श्लोक · 200 में से 203
अश्वत्थामा दुर्योधन से प्रतिज्ञा दोहराते हैं कि धर्म का कवच ओढ़े युधिष्ठिर ने छल से पिता के शस्त्र रखवाए, वे धृष्टद्युम्न को मारेंगे। कौरव लौटते हैं और अश्वत्थामा नारायणास्त्र छोड़ते हैं। जलते बाण, लोहे के गोले और छुरे जैसी धार वाले चक्र आकाश भर देते हैं, और पाण्डव जितना लड़ते हैं, अस्त्र उतना बढ़ता है। निराश युधिष्ठिर साथियों से भाग जाने को कहते हैं; वे स्वयं अग्नि में प्रवेश करेंगे, क्योंकि स्नेही गुरु की मृत्यु उनके कारण हुई। श्रीकृष्ण सेना को रोकते हैं: रथों से उतरो, शस्त्र भूमि पर रखो, तब अस्त्र नहीं मारेगा। भीम नहीं मानते और अकेले टूट पड़ते हैं। अर्जुन कहते हैं कि वे गाण्डीव केवल नारायणास्त्र, गौ और ब्राह्मण के सामने रखते हैं। सब उतर जाते हैं और अस्त्र का सारा तेज भीम पर गिरता है।
सञ्जय उवच
ततः स कदनं चक्रे रिपूणां द्रोणनन्दनः ।
युगान्ते सर्वभूतानां कालसृष्ट इवान्तकः
tataḥ sa kadanaṃ cakre ripūṇāṃ droṇanandanaḥ |
yugānte sarvabhūtānāṃ kālasṛṣṭa ivāntakaḥ
ध्वजद्रुमं शस्त्रशृङ्गं हतनागमहाशिलम् ।
अश्वकिम्पुरुषाकीर्णं शरासनलतावृतम्
dhvajadrumaṃ śastraśṛṅgaṃ hatanāgamahāśilam |
aśvakimpuruṣākīrṇaṃ śarāsanalatāvṛtam
क्रव्यादपक्षिसङ्घुष्टं भूतयक्षणाकुलम् ।
निहत्य शात्रवान्भल्लैः सोऽचिनोद्देहपर्वतम्
kravyādapakṣisaṅghuṣṭaṃ bhūtayakṣaṇākulam |
nihatya śātravānbhallaiḥ so'cinoddehaparvatam
ततो वेगेन महता विनद्य स नरर्षभः ।
प्रतिज्ञां श्रावयामास पुनरेव तवात्मजम्
tato vegena mahatā vinadya sa nararṣabhaḥ |
pratijñāṃ śrāvayāmāsa punareva tavātmajam
यदत्र च्छद्मनाऽऽचार्यं धर्मकञ्चुकमास्थितः ।
मुञ्च शस्त्रमिति प्राह कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
yadatra cchadmanā''cāryaṃ dharmakañcukamāsthitaḥ |
muñca śastramiti prāha kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ
तस्मात्सम्पश्यतस्तस्य द्रावयिष्यानि वाहिनीम् ।
विद्राव्यसर्वान्हन्ताऽस्मि जाल्मं पाञ्चाल्यमेव तु
tasmātsampaśyatastasya drāvayiṣyāni vāhinīm |
vidrāvyasarvānhantā'smi jālmaṃ pāñcālyameva tu
सर्वानेतान्हनिष्यामि यदि योत्स्यन्ति मां रणे ।
सत्यं ते प्रतिजानामि परिवर्तय वाहिनीम्
sarvānetānhaniṣyāmi yadi yotsyanti māṃ raṇe |
satyaṃ te pratijānāmi parivartaya vāhinīm
तच्छ्रुत्वा तव पुत्रस्तु वाहिनीं पर्यवर्तयत् ।
सिंहनादेन महता व्यपोह्य सुमहद्भयम्
tacchrutvā tava putrastu vāhinīṃ paryavartayat |
siṃhanādena mahatā vyapohya sumahadbhayam
ततः समागमो राजन्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
पुनरेवाभवत्तीव्रः पूर्णसागरयोरिव
tataḥ samāgamo rājankurupāṇḍavasenayoḥ |
punarevābhavattīvraḥ pūrṇasāgarayoriva
संरब्धा हि स्थिरीभूता द्रोण पुत्रेण कौरवाः ।
उदग्राः पाण्डुपाञ्चाला द्रोणस्य निधनेन च
saṃrabdhā hi sthirībhūtā droṇa putreṇa kauravāḥ |
udagrāḥ pāṇḍupāñcālā droṇasya nidhanena ca
तेषां परमहृष्टानां जयमात्मनि पश्यताम् ।
संरब्धानां महावेगः प्रादुरासीद्विशाम्पते
teṣāṃ paramahṛṣṭānāṃ jayamātmani paśyatām |
saṃrabdhānāṃ mahāvegaḥ prādurāsīdviśāmpate
यथा शिलोच्चये शैलः सागरैः सागरो यथा ।
प्रतिहन्येत राजेन्द्र तथाऽसन्कुरुपाण्डवाः
yathā śiloccaye śailaḥ sāgaraiḥ sāgaro yathā |
pratihanyeta rājendra tathā'sankurupāṇḍavāḥ
चुक्षुभे पृथिवी सर्वा दिशश्च प्रतिसस्वनुः ।
सम्भ्रान्तान्यपि भूतानि जलजान्यपि मारिष ।
ते च सर्वे तदा योधाः सम्प्रहृष्टा युयुत्सवः
cukṣubhe pṛthivī sarvā diśaśca pratisasvanuḥ |
sambhrāntānyapi bhūtāni jalajānyapi māriṣa |
te ca sarve tadā yodhāḥ samprahṛṣṭā yuyutsavaḥ
ततः शङ्खसहस्राणि भेरीणामयुतानि च ।
अवादयन्त संहृष्टाः कुरुपाण्डवसैनिकाः
tataḥ śaṅkhasahasrāṇi bherīṇāmayutāni ca |
avādayanta saṃhṛṣṭāḥ kurupāṇḍavasainikāḥ
यथा निर्मथ्यमानस्य सागरस्य तु निःस्वनः ।
अभवत्तव सैन्यस्य सुमहानद्भुतोपमः
yathā nirmathyamānasya sāgarasya tu niḥsvanaḥ |
abhavattava sainyasya sumahānadbhutopamaḥ
वर्तमाने तथा शब्दे रौद्रे तस्मिन्भयानके ।
सम्पतत्सु रथौघेषु तव तेषां च भारत
vartamāne tathā śabde raudre tasminbhayānake |
sampatatsu rathaugheṣu tava teṣāṃ ca bhārata
प्रादुश्चक्रे ततो द्रौणिरस्त्रं नारायणं तदा ।
अभिसन्धाय पाण्डूनां पाञ्चालानां च वाहिनीं
prāduścakre tato drauṇirastraṃ nārāyaṇaṃ tadā |
abhisandhāya pāṇḍūnāṃ pāñcālānāṃ ca vāhinīṃ
प्रादुरासंस्ततो बाणा दीप्ताग्राः खे सहस्रशः ।
पाण्डवान्क्षपयिष्यन्तो दीप्तास्यः पन्नगा इव
prādurāsaṃstato bāṇā dīptāgrāḥ khe sahasraśaḥ |
pāṇḍavānkṣapayiṣyanto dīptāsyaḥ pannagā iva
ते दिशः खं च सैन्यं च समावृण्वन्महाहवे ।
मुहूर्ताद्भास्करस्येव लोके राजन्गभस्तयः
te diśaḥ khaṃ ca sainyaṃ ca samāvṛṇvanmahāhave |
muhūrtādbhāskarasyeva loke rājangabhastayaḥ
तथाऽपरे द्योतमाना ज्योतींषीवामलाम्बरे ।
प्रादुरासन्महाराज कार्ष्णायसमया गुडाः
tathā'pare dyotamānā jyotīṃṣīvāmalāmbare |
prādurāsanmahārāja kārṣṇāyasamayā guḍāḥ
चतुश्चक्रा द्विचक्राश्च शतघ्नो बहुला गदाः ।
चक्राणि च क्षुरान्तानि मण्डलानीव भास्वतः
catuścakrā dvicakrāśca śataghno bahulā gadāḥ |
cakrāṇi ca kṣurāntāni maṇḍalānīva bhāsvataḥ
शस्त्राकृतिभिराकीर्णमतीव पुरुषर्षभ ।
दृष्ट्वान्तरिक्षमाविग्नाः पाण्डुपाञ्चालसृञ्जयाः
śastrākṛtibhirākīrṇamatīva puruṣarṣabha |
dṛṣṭvāntarikṣamāvignāḥ pāṇḍupāñcālasṛñjayāḥ
यथायथा ह्ययुध्यन्त पाण्डवानां महारथाः ।
तथातथा तदस्त्रं वै व्यवर्धत जनाधिप
yathāyathā hyayudhyanta pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ |
tathātathā tadastraṃ vai vyavardhata janādhipa
वध्यमानास्तदाऽस्त्रेण तेन नारायणेन वै ।
दह्यमानाऽनलेनेव सर्वतोऽभ्यर्दिता रणे
vadhyamānāstadā'streṇa tena nārāyaṇena vai |
dahyamānā'naleneva sarvato'bhyarditā raṇe
यथा हि शिशिरापाये दहेत्कक्षं हुताशनः ।
तथा तदस्त्रं पाण्डूनां ददाह ध्वजिनीं प्रभो
yathā hi śiśirāpāye dahetkakṣaṃ hutāśanaḥ |
tathā tadastraṃ pāṇḍūnāṃ dadāha dhvajinīṃ prabho
आपूर्यमाणेनास्त्रेण सैन्ये क्षीयति च प्रभो ।
जगाम परमं त्रासं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः
āpūryamāṇenāstreṇa sainye kṣīyati ca prabho |
jagāma paramaṃ trāsaṃ dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ
द्रवमाणं तु तत्सैन्यं दृष्ट्वा विगतचेतनम् ।
मध्यस्थतां च पार्थस्य धर्मपुत्रोऽब्रवीदिदम्
dravamāṇaṃ tu tatsainyaṃ dṛṣṭvā vigatacetanam |
madhyasthatāṃ ca pārthasya dharmaputro'bravīdidam
धृष्टद्युम्न पलायस्व सह पाञ्चालसेनया ।
सात्यके त्वं च गच्छस्व वृष्ण्यन्धकवृतो महान्
dhṛṣṭadyumna palāyasva saha pāñcālasenayā |
sātyake tvaṃ ca gacchasva vṛṣṇyandhakavṛto mahān
वासुदेवोऽपि धर्मात्मा करिष्यत्यात्मनः क्षमम् ।
श्रेयो ह्युपदिशत्येष लोकस्य किमुतात्मनः
vāsudevo'pi dharmātmā kariṣyatyātmanaḥ kṣamam |
śreyo hyupadiśatyeṣa lokasya kimutātmanaḥ
सङ्ग्रामस्तु न कर्तव्यः सर्वसैन्यान्ब्रवीमि वः ।
अहं हि सह सोदर्यैः प्रवेक्ष्ये हव्यवाहनम्
saṅgrāmastu na kartavyaḥ sarvasainyānbravīmi vaḥ |
ahaṃ hi saha sodaryaiḥ pravekṣye havyavāhanam
भीष्मद्रोणार्णवं तीर्त्वा सङ्ग्रामे भीरुदुस्तरे ।
विमज्जिष्यामि सलिले सगणो द्रौणिगोष्पदे
bhīṣmadroṇārṇavaṃ tīrtvā saṅgrāme bhīrudustare |
vimajjiṣyāmi salile sagaṇo drauṇigoṣpade
कामः सम्पद्यतामस्य बीभत्सोराशु मां प्रति ।
कल्याणवृत्तिराचार्यो मया युधि निपातितः
kāmaḥ sampadyatāmasya bībhatsorāśu māṃ prati |
kalyāṇavṛttirācāryo mayā yudhi nipātitaḥ
येन बालः स सौभद्रो युद्धानामविशारदः ।
समर्थैर्बहुभिः क्रूरैर्घातितो नाभिपालितः
yena bālaḥ sa saubhadro yuddhānāmaviśāradaḥ |
samarthairbahubhiḥ krūrairghātito nābhipālitaḥ
येन विब्रुवती प्रश्नं तथा कृष्णा सभां गता ।
उपेक्षिता सपुत्रेण दासीभावं नियच्छती
yena vibruvatī praśnaṃ tathā kṛṣṇā sabhāṃ gatā |
upekṣitā saputreṇa dāsībhāvaṃ niyacchatī
रक्षणे च महान्यत्नः सैन्धवस्य कृतो युधि ।
अर्जुनस्य विघातार्थं प्रतिज्ञा येन रक्षिता
rakṣaṇe ca mahānyatnaḥ saindhavasya kṛto yudhi |
arjunasya vighātārthaṃ pratijñā yena rakṣitā
व्यूहद्वारि वयं चैव धृता येन जिगीषवः ।
वारितं च महत्सैन्यं प्रविशत्तद्यथाबलम्
vyūhadvāri vayaṃ caiva dhṛtā yena jigīṣavaḥ |
vāritaṃ ca mahatsainyaṃ praviśattadyathābalam
जिघांसुर्धार्तराष्ट्रश्च श्रान्तेष्वन्येषु फल्गुनम् ।
कवचेन तथा गुप्तो रक्षार्थं सैन्धवस्य च
jighāṃsurdhārtarāṣṭraśca śrānteṣvanyeṣu phalgunam |
kavacena tathā gupto rakṣārthaṃ saindhavasya ca
येन ब्रह्मास्त्रविदुषा पाञ्चालाः सत्यजिन्मुखाः ।
कुर्वाणा मज्जये यत्नं समूला विनिपातिताः
yena brahmāstraviduṣā pāñcālāḥ satyajinmukhāḥ |
kurvāṇā majjaye yatnaṃ samūlā vinipātitāḥ
ग्रहणे च परो यत्नः कृतस्तेन यथा मम ।
विदितं सर्वमेवैतद्भवतां सर्वयोधिनाम्
grahaṇe ca paro yatnaḥ kṛtastena yathā mama |
viditaṃ sarvamevaitadbhavatāṃ sarvayodhinām
येन प्रव्राज्यमानाश्च राज्याद्वयमधर्मतः ।
निवार्यमाणेनास्माभिरनुगन्तुं तदेषिताः
yena pravrājyamānāśca rājyādvayamadharmataḥ |
nivāryamāṇenāsmābhiranugantuṃ tadeṣitāḥ
वनवासान्निवृत्तानां समये च तथा कृते ।
स्नेहश्च दर्शितो नित्यं प्रत्यक्षं वो महारथाः
vanavāsānnivṛttānāṃ samaye ca tathā kṛte |
snehaśca darśito nityaṃ pratyakṣaṃ vo mahārathāḥ
योऽसावत्यन्तमस्मासु कुर्वाणः सौहृदं परम् ।
हतस्तदर्थे मरणं गमिष्यामि सबान्धवः
yo'sāvatyantamasmāsu kurvāṇaḥ sauhṛdaṃ param |
hatastadarthe maraṇaṃ gamiṣyāmi sabāndhavaḥ
सञ्जय उवाच
एवं ब्रुवति कौन्तेये दाशार्हस्त्वरितस्ततः ।
निवार्य सैन्यं बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत्
evaṃ bruvati kaunteye dāśārhastvaritastataḥ |
nivārya sainyaṃ bāhubhyāmidaṃ vacanamabravīt
शीघ्रं न्यस्यत शस्त्राणि वाहेभ्यश्चावरोहत ।
एष योगोऽत्र विहितः प्रतिघाते महात्मनः
śīghraṃ nyasyata śastrāṇi vāhebhyaścāvarohata |
eṣa yogo'tra vihitaḥ pratighāte mahātmanaḥ
द्विपाश्वस्यन्दनेभ्यश्च क्षितिं सर्वेऽवरोहत ।
एवमेतन्न वो हन्यादस्त्रं भूमौ निरायुधान्
dvipāśvasyandanebhyaśca kṣitiṃ sarve'varohata |
evametanna vo hanyādastraṃ bhūmau nirāyudhān
यथायथा हि युध्यन्ते योधा ह्यस्त्रमिदं प्रति ।
तथातथा भवन्त्येते कौरवा बलवत्तराः
yathāyathā hi yudhyante yodhā hyastramidaṃ prati |
tathātathā bhavantyete kauravā balavattarāḥ
निक्षेप्स्यन्ति च शस्त्राणि वाहनेभ्योऽवरुह्य ये ।
येऽञ्जलिं कुर्वते वीर नमस्ति च विवाहनाः ।
तान्नैतदस्त्रं सङ्ग्रामे निहनिष्यति मानवान्
nikṣepsyanti ca śastrāṇi vāhanebhyo'varuhya ye |
ye'ñjaliṃ kurvate vīra namasti ca vivāhanāḥ |
tānnaitadastraṃ saṅgrāme nihaniṣyati mānavān
ये त्वेतत्प्रतियोत्स्यन्ति मनसाऽपीह केचन ।
निहनिष्यति तान्सर्वान्रसातलगतानपि
ye tvetatpratiyotsyanti manasā'pīha kecana |
nihaniṣyati tānsarvānrasātalagatānapi
ते वचस्तस्य तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य भारत ।
ईषुः सर्वे समुत्स्रष्टुं मनोभिः करणेन च
te vacastasya tacchrutvā vāsudevasya bhārata |
īṣuḥ sarve samutsraṣṭuṃ manobhiḥ karaṇena ca
तत उत्स्रष्टुकामांस्तानस्त्राण्यालक्ष्य पाण्डवः ।
भीमसेनोऽब्रवीद्राजन्निदं संहर्षयन्वचः
tata utsraṣṭukāmāṃstānastrāṇyālakṣya pāṇḍavaḥ |
bhīmaseno'bravīdrājannidaṃ saṃharṣayanvacaḥ
न कथञ्चन शस्त्राणि मोक्तव्यानीह केनचित् ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणपुत्रास्त्रमाशुगैः
na kathañcana śastrāṇi moktavyānīha kenacit |
ahamāvārayiṣyāmi droṇaputrāstramāśugaiḥ
गदयाऽप्यनया गुर्व्या हेमविग्रहया रणे ।
कालवत्प्रहरिष्यामि द्रौणेरस्त्रं विशातयन्
gadayā'pyanayā gurvyā hemavigrahayā raṇe |
kālavatprahariṣyāmi drauṇerastraṃ viśātayan
न हि मे विक्रमे तुल्यः कश्चिदस्ति पुमानिह ।
यथैव सवितुस्तुल्यं ज्योतिरन्यन्न विद्यते
na hi me vikrame tulyaḥ kaścidasti pumāniha |
yathaiva savitustulyaṃ jyotiranyanna vidyate
पश्यतेमौ हि मे बाहू नागराजकरोपमौ ।
समर्थौ पर्वतस्यापि शैशिरस्य निपातने
paśyatemau hi me bāhū nāgarājakaropamau |
samarthau parvatasyāpi śaiśirasya nipātane
नागायुतसमप्राणो ह्यहमेको नरेष्विह ।
शक्रो यथाऽप्रतिद्वन्द्वो दिवि देवेषु विश्रुतः
nāgāyutasamaprāṇo hyahameko nareṣviha |
śakro yathā'pratidvandvo divi deveṣu viśrutaḥ
अद्य पश्यत मे वीर्यं बाह्वोः पीनांसयोर्युधि ।
ज्वलमानस्य दीप्तस्य द्रौणेरस्त्रस्य वारणे
adya paśyata me vīryaṃ bāhvoḥ pīnāṃsayoryudhi |
jvalamānasya dīptasya drauṇerastrasya vāraṇe
यदि नारायणास्त्रस्य प्रतियोद्वा न विद्यते ।
अद्यैतत्प्रतियोत्स्यामि पश्यत्सु कुरुपाण्डुपु
yadi nārāyaṇāstrasya pratiyodvā na vidyate |
adyaitatpratiyotsyāmi paśyatsu kurupāṇḍupu
अर्जुनार्जुन बीभत्सो न न्यस्यं गाण्डिवं त्वया ।
शशाङ्कस्येव ते पङ्को नैर्मल्यं पातयिष्यति
arjunārjuna bībhatso na nyasyaṃ gāṇḍivaṃ tvayā |
śaśāṅkasyeva te paṅko nairmalyaṃ pātayiṣyati
अर्जुन उवाच
भीम नारायणास्त्रे मे गोषु च ब्राह्मणेषु च ।
एतेषु गाण्डिवं न्यस्यमेतद्धि व्रतमुत्तमम्
bhīma nārāyaṇāstre me goṣu ca brāhmaṇeṣu ca |
eteṣu gāṇḍivaṃ nyasyametaddhi vratamuttamam
एवमुक्तस्ततो भीमो द्रोणपुत्रमरिन्दमम् ।
अभ्ययान्मेघघोषेण रथेनादित्यवर्चसा
evamuktastato bhīmo droṇaputramarindamam |
abhyayānmeghaghoṣeṇa rathenādityavarcasā
कम्पयन्मेदिनीं सर्वां त्रासयंश्च चमूं तव ।
शङ्खशब्दं महत्कृत्वा भुजशब्दं च पाण्डवः
kampayanmedinīṃ sarvāṃ trāsayaṃśca camūṃ tava |
śaṅkhaśabdaṃ mahatkṛtvā bhujaśabdaṃ ca pāṇḍavaḥ
तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा बाहुशब्दं च तावकाः ।
समन्तात्कोष्ठकीकृत्य शरव्रातैरवाकिरन्
tasya śaṅkhasvanaṃ śrutvā bāhuśabdaṃ ca tāvakāḥ |
samantātkoṣṭhakīkṛtya śaravrātairavākiran
स एनमिषुजालेन लघुत्वाच्छीघ्रविक्रमः ।
निमेषमात्रेणासाद्य कुन्तीपुत्रोऽभ्यवाकिरत्
sa enamiṣujālena laghutvācchīghravikramaḥ |
nimeṣamātreṇāsādya kuntīputro'bhyavākirat
ततो द्रौणिः प्रहस्यैनं द्रवन्तमभिभाष्य च ।
अवाकिरत्प्रदीप्ताग्रैः शरैस्तैरभिमन्त्रितैः
tato drauṇiḥ prahasyainaṃ dravantamabhibhāṣya ca |
avākiratpradīptāgraiḥ śaraistairabhimantritaiḥ
पन्नगैरिव दीप्तास्यैर्वमद्भिर्ज्वलनं रणे ।
अवकीर्णोऽभवत्पार्थः स्फुलिङ्गैरिव काञ्चनैः
pannagairiva dīptāsyairvamadbhirjvalanaṃ raṇe |
avakīrṇo'bhavatpārthaḥ sphuliṅgairiva kāñcanaiḥ
तस्य रूपमभूद्राजन्भीमसेनस्य संयुगे ।
खद्योतैरावृतस्येव पर्वतस्य दिनक्षये
tasya rūpamabhūdrājanbhīmasenasya saṃyuge |
khadyotairāvṛtasyeva parvatasya dinakṣaye
तदस्त्रं द्रोणपुत्रस्य तस्मिन्प्रतिसमस्यति ।
अवर्धत महाराज यथाऽग्निरनिलोद्धतः
tadastraṃ droṇaputrasya tasminpratisamasyati |
avardhata mahārāja yathā'gniraniloddhataḥ
विवर्धमानमालक्ष्य तदस्त्रं भीमविक्रमम् ।
पाण्डुसैन्यमृते भीमं सुमहद्भयमाविशत्
vivardhamānamālakṣya tadastraṃ bhīmavikramam |
pāṇḍusainyamṛte bhīmaṃ sumahadbhayamāviśat
ततः शस्त्राणि ते सर्वे समुत्सृज्य महीतले ।
अवारोहन्रथेभ्यश्च हस्त्यश्वेभ्यश्च सर्वशः
tataḥ śastrāṇi te sarve samutsṛjya mahītale |
avārohanrathebhyaśca hastyaśvebhyaśca sarvaśaḥ
तेषु निक्षिप्तशस्त्रेषु वाहनेभ्यश्च्युतेषु च ।
तदस्त्रवीर्यं विपुलं भीममूर्धन्यथापतत्
teṣu nikṣiptaśastreṣu vāhanebhyaścyuteṣu ca |
tadastravīryaṃ vipulaṃ bhīmamūrdhanyathāpatat
हाहाकृतानि भूतानि पाण्डवाश्च विशेषतः ।
भीमसेनमपश्यन्त तेजसा संवृतं तथा
hāhākṛtāni bhūtāni pāṇḍavāśca viśeṣataḥ |
bhīmasenamapaśyanta tejasā saṃvṛtaṃ tathā
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)