Drona Parva

Chapter 200: The Narayanastra falls on the Pandava army

इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि नारायणास्त्रमोक्षपर्वणि पञ्चदशदिवसयुद्धे द्विशततमोऽध्यायः ॥

71 verses · 200 of 203

What happens in this chapter

The Narayanastra falls on the Pandava army

Ashvatthama repeats his vow to Duryodhana: Yudhishthira, wearing dharma as armour, tricked his father into dropping his weapons, and he will kill Dhrishtadyumna. The Kauravas turn back and Ashvatthama looses the Narayanastra. Blazing arrows, iron balls and razor-edged discs fill the sky, and the more the Pandavas resist, the more it grows. Yudhishthira, in despair, tells his allies to flee; he will enter the fire himself, for he caused a loving guru's death. Shri Krishna stops the army: get down from your chariots and lay your weapons on the ground, and the astra will spare you. Bhima refuses and charges alone. Arjuna says he lays down Gandiva only before the Narayanastra, cows and brahmanas. All dismount, and the whole fire falls on Bhima.

सञ्जय उवच

200.1

ततः स कदनं चक्रे रिपूणां द्रोणनन्दनः ।
युगान्ते सर्वभूतानां कालसृष्ट इवान्तकः

tataḥ sa kadanaṃ cakre ripūṇāṃ droṇanandanaḥ |
yugānte sarvabhūtānāṃ kālasṛṣṭa ivāntakaḥ

200.2

ध्वजद्रुमं शस्त्रशृङ्गं हतनागमहाशिलम् ।
अश्वकिम्पुरुषाकीर्णं शरासनलतावृतम्

dhvajadrumaṃ śastraśṛṅgaṃ hatanāgamahāśilam |
aśvakimpuruṣākīrṇaṃ śarāsanalatāvṛtam

200.3

क्रव्यादपक्षिसङ्घुष्टं भूतयक्षणाकुलम् ।
निहत्य शात्रवान्भल्लैः सोऽचिनोद्देहपर्वतम्

kravyādapakṣisaṅghuṣṭaṃ bhūtayakṣaṇākulam |
nihatya śātravānbhallaiḥ so'cinoddehaparvatam

200.4

ततो वेगेन महता विनद्य स नरर्षभः ।
प्रतिज्ञां श्रावयामास पुनरेव तवात्मजम्

tato vegena mahatā vinadya sa nararṣabhaḥ |
pratijñāṃ śrāvayāmāsa punareva tavātmajam

200.5

यदत्र च्छद्मनाऽऽचार्यं धर्मकञ्चुकमास्थितः ।
मुञ्च शस्त्रमिति प्राह कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः

yadatra cchadmanā''cāryaṃ dharmakañcukamāsthitaḥ |
muñca śastramiti prāha kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ

200.6

तस्मात्सम्पश्यतस्तस्य द्रावयिष्यानि वाहिनीम् ।
विद्राव्यसर्वान्हन्ताऽस्मि जाल्मं पाञ्चाल्यमेव तु

tasmātsampaśyatastasya drāvayiṣyāni vāhinīm |
vidrāvyasarvānhantā'smi jālmaṃ pāñcālyameva tu

200.7

सर्वानेतान्हनिष्यामि यदि योत्स्यन्ति मां रणे ।
सत्यं ते प्रतिजानामि परिवर्तय वाहिनीम्

sarvānetānhaniṣyāmi yadi yotsyanti māṃ raṇe |
satyaṃ te pratijānāmi parivartaya vāhinīm

200.8

तच्छ्रुत्वा तव पुत्रस्तु वाहिनीं पर्यवर्तयत् ।
सिंहनादेन महता व्यपोह्य सुमहद्भयम्

tacchrutvā tava putrastu vāhinīṃ paryavartayat |
siṃhanādena mahatā vyapohya sumahadbhayam

200.9

ततः समागमो राजन्कुरुपाण्डवसेनयोः ।
पुनरेवाभवत्तीव्रः पूर्णसागरयोरिव

tataḥ samāgamo rājankurupāṇḍavasenayoḥ |
punarevābhavattīvraḥ pūrṇasāgarayoriva

200.10

संरब्धा हि स्थिरीभूता द्रोण पुत्रेण कौरवाः ।
उदग्राः पाण्डुपाञ्चाला द्रोणस्य निधनेन च

saṃrabdhā hi sthirībhūtā droṇa putreṇa kauravāḥ |
udagrāḥ pāṇḍupāñcālā droṇasya nidhanena ca

200.11

तेषां परमहृष्टानां जयमात्मनि पश्यताम् ।
संरब्धानां महावेगः प्रादुरासीद्विशाम्पते

teṣāṃ paramahṛṣṭānāṃ jayamātmani paśyatām |
saṃrabdhānāṃ mahāvegaḥ prādurāsīdviśāmpate

200.12

यथा शिलोच्चये शैलः सागरैः सागरो यथा ।
प्रतिहन्येत राजेन्द्र तथाऽसन्कुरुपाण्डवाः

yathā śiloccaye śailaḥ sāgaraiḥ sāgaro yathā |
pratihanyeta rājendra tathā'sankurupāṇḍavāḥ

200.13

चुक्षुभे पृथिवी सर्वा दिशश्च प्रतिसस्वनुः ।
सम्भ्रान्तान्यपि भूतानि जलजान्यपि मारिष ।
ते च सर्वे तदा योधाः सम्प्रहृष्टा युयुत्सवः

cukṣubhe pṛthivī sarvā diśaśca pratisasvanuḥ |
sambhrāntānyapi bhūtāni jalajānyapi māriṣa |
te ca sarve tadā yodhāḥ samprahṛṣṭā yuyutsavaḥ

200.14

ततः शङ्खसहस्राणि भेरीणामयुतानि च ।
अवादयन्त संहृष्टाः कुरुपाण्डवसैनिकाः

tataḥ śaṅkhasahasrāṇi bherīṇāmayutāni ca |
avādayanta saṃhṛṣṭāḥ kurupāṇḍavasainikāḥ

200.15

यथा निर्मथ्यमानस्य सागरस्य तु निःस्वनः ।
अभवत्तव सैन्यस्य सुमहानद्भुतोपमः

yathā nirmathyamānasya sāgarasya tu niḥsvanaḥ |
abhavattava sainyasya sumahānadbhutopamaḥ

200.16

वर्तमाने तथा शब्दे रौद्रे तस्मिन्भयानके ।
सम्पतत्सु रथौघेषु तव तेषां च भारत

vartamāne tathā śabde raudre tasminbhayānake |
sampatatsu rathaugheṣu tava teṣāṃ ca bhārata

200.17

प्रादुश्चक्रे ततो द्रौणिरस्त्रं नारायणं तदा ।
अभिसन्धाय पाण्डूनां पाञ्चालानां च वाहिनीं

prāduścakre tato drauṇirastraṃ nārāyaṇaṃ tadā |
abhisandhāya pāṇḍūnāṃ pāñcālānāṃ ca vāhinīṃ

200.18

प्रादुरासंस्ततो बाणा दीप्ताग्राः खे सहस्रशः ।
पाण्डवान्क्षपयिष्यन्तो दीप्तास्यः पन्नगा इव

prādurāsaṃstato bāṇā dīptāgrāḥ khe sahasraśaḥ |
pāṇḍavānkṣapayiṣyanto dīptāsyaḥ pannagā iva

200.19

ते दिशः खं च सैन्यं च समावृण्वन्महाहवे ।
मुहूर्ताद्भास्करस्येव लोके राजन्गभस्तयः

te diśaḥ khaṃ ca sainyaṃ ca samāvṛṇvanmahāhave |
muhūrtādbhāskarasyeva loke rājangabhastayaḥ

200.20

तथाऽपरे द्योतमाना ज्योतींषीवामलाम्बरे ।
प्रादुरासन्महाराज कार्ष्णायसमया गुडाः

tathā'pare dyotamānā jyotīṃṣīvāmalāmbare |
prādurāsanmahārāja kārṣṇāyasamayā guḍāḥ

200.21

चतुश्चक्रा द्विचक्राश्च शतघ्नो बहुला गदाः ।
चक्राणि च क्षुरान्तानि मण्डलानीव भास्वतः

catuścakrā dvicakrāśca śataghno bahulā gadāḥ |
cakrāṇi ca kṣurāntāni maṇḍalānīva bhāsvataḥ

200.22

शस्त्राकृतिभिराकीर्णमतीव पुरुषर्षभ ।
दृष्ट्वान्तरिक्षमाविग्नाः पाण्डुपाञ्चालसृञ्जयाः

śastrākṛtibhirākīrṇamatīva puruṣarṣabha |
dṛṣṭvāntarikṣamāvignāḥ pāṇḍupāñcālasṛñjayāḥ

200.23

यथायथा ह्ययुध्यन्त पाण्डवानां महारथाः ।
तथातथा तदस्त्रं वै व्यवर्धत जनाधिप

yathāyathā hyayudhyanta pāṇḍavānāṃ mahārathāḥ |
tathātathā tadastraṃ vai vyavardhata janādhipa

200.24

वध्यमानास्तदाऽस्त्रेण तेन नारायणेन वै ।
दह्यमानाऽनलेनेव सर्वतोऽभ्यर्दिता रणे

vadhyamānāstadā'streṇa tena nārāyaṇena vai |
dahyamānā'naleneva sarvato'bhyarditā raṇe

200.25

यथा हि शिशिरापाये दहेत्कक्षं हुताशनः ।
तथा तदस्त्रं पाण्डूनां ददाह ध्वजिनीं प्रभो

yathā hi śiśirāpāye dahetkakṣaṃ hutāśanaḥ |
tathā tadastraṃ pāṇḍūnāṃ dadāha dhvajinīṃ prabho

200.26

आपूर्यमाणेनास्त्रेण सैन्ये क्षीयति च प्रभो ।
जगाम परमं त्रासं धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः

āpūryamāṇenāstreṇa sainye kṣīyati ca prabho |
jagāma paramaṃ trāsaṃ dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ

200.27

द्रवमाणं तु तत्सैन्यं दृष्ट्वा विगतचेतनम् ।
मध्यस्थतां च पार्थस्य धर्मपुत्रोऽब्रवीदिदम्

dravamāṇaṃ tu tatsainyaṃ dṛṣṭvā vigatacetanam |
madhyasthatāṃ ca pārthasya dharmaputro'bravīdidam

200.28

धृष्टद्युम्न पलायस्व सह पाञ्चालसेनया ।
सात्यके त्वं च गच्छस्व वृष्ण्यन्धकवृतो महान्

dhṛṣṭadyumna palāyasva saha pāñcālasenayā |
sātyake tvaṃ ca gacchasva vṛṣṇyandhakavṛto mahān

200.29

वासुदेवोऽपि धर्मात्मा करिष्यत्यात्मनः क्षमम् ।
श्रेयो ह्युपदिशत्येष लोकस्य किमुतात्मनः

vāsudevo'pi dharmātmā kariṣyatyātmanaḥ kṣamam |
śreyo hyupadiśatyeṣa lokasya kimutātmanaḥ

200.30

सङ्ग्रामस्तु न कर्तव्यः सर्वसैन्यान्ब्रवीमि वः ।
अहं हि सह सोदर्यैः प्रवेक्ष्ये हव्यवाहनम्

saṅgrāmastu na kartavyaḥ sarvasainyānbravīmi vaḥ |
ahaṃ hi saha sodaryaiḥ pravekṣye havyavāhanam

200.31

भीष्मद्रोणार्णवं तीर्त्वा सङ्ग्रामे भीरुदुस्तरे ।
विमज्जिष्यामि सलिले सगणो द्रौणिगोष्पदे

bhīṣmadroṇārṇavaṃ tīrtvā saṅgrāme bhīrudustare |
vimajjiṣyāmi salile sagaṇo drauṇigoṣpade

200.32

कामः सम्पद्यतामस्य बीभत्सोराशु मां प्रति ।
कल्याणवृत्तिराचार्यो मया युधि निपातितः

kāmaḥ sampadyatāmasya bībhatsorāśu māṃ prati |
kalyāṇavṛttirācāryo mayā yudhi nipātitaḥ

200.33

येन बालः स सौभद्रो युद्धानामविशारदः ।
समर्थैर्बहुभिः क्रूरैर्घातितो नाभिपालितः

yena bālaḥ sa saubhadro yuddhānāmaviśāradaḥ |
samarthairbahubhiḥ krūrairghātito nābhipālitaḥ

200.34

येन विब्रुवती प्रश्नं तथा कृष्णा सभां गता ।
उपेक्षिता सपुत्रेण दासीभावं नियच्छती

yena vibruvatī praśnaṃ tathā kṛṣṇā sabhāṃ gatā |
upekṣitā saputreṇa dāsībhāvaṃ niyacchatī

200.35

रक्षणे च महान्यत्नः सैन्धवस्य कृतो युधि ।
अर्जुनस्य विघातार्थं प्रतिज्ञा येन रक्षिता

rakṣaṇe ca mahānyatnaḥ saindhavasya kṛto yudhi |
arjunasya vighātārthaṃ pratijñā yena rakṣitā

200.36

व्यूहद्वारि वयं चैव धृता येन जिगीषवः ।
वारितं च महत्सैन्यं प्रविशत्तद्यथाबलम्

vyūhadvāri vayaṃ caiva dhṛtā yena jigīṣavaḥ |
vāritaṃ ca mahatsainyaṃ praviśattadyathābalam

200.37

जिघांसुर्धार्तराष्ट्रश्च श्रान्तेष्वन्येषु फल्गुनम् ।
कवचेन तथा गुप्तो रक्षार्थं सैन्धवस्य च

jighāṃsurdhārtarāṣṭraśca śrānteṣvanyeṣu phalgunam |
kavacena tathā gupto rakṣārthaṃ saindhavasya ca

200.38

येन ब्रह्मास्त्रविदुषा पाञ्चालाः सत्यजिन्मुखाः ।
कुर्वाणा मज्जये यत्नं समूला विनिपातिताः

yena brahmāstraviduṣā pāñcālāḥ satyajinmukhāḥ |
kurvāṇā majjaye yatnaṃ samūlā vinipātitāḥ

200.39

ग्रहणे च परो यत्नः कृतस्तेन यथा मम ।
विदितं सर्वमेवैतद्भवतां सर्वयोधिनाम्

grahaṇe ca paro yatnaḥ kṛtastena yathā mama |
viditaṃ sarvamevaitadbhavatāṃ sarvayodhinām

200.40

येन प्रव्राज्यमानाश्च राज्याद्वयमधर्मतः ।
निवार्यमाणेनास्माभिरनुगन्तुं तदेषिताः

yena pravrājyamānāśca rājyādvayamadharmataḥ |
nivāryamāṇenāsmābhiranugantuṃ tadeṣitāḥ

200.41

वनवासान्निवृत्तानां समये च तथा कृते ।
स्नेहश्च दर्शितो नित्यं प्रत्यक्षं वो महारथाः

vanavāsānnivṛttānāṃ samaye ca tathā kṛte |
snehaśca darśito nityaṃ pratyakṣaṃ vo mahārathāḥ

200.42

योऽसावत्यन्तमस्मासु कुर्वाणः सौहृदं परम् ।
हतस्तदर्थे मरणं गमिष्यामि सबान्धवः

yo'sāvatyantamasmāsu kurvāṇaḥ sauhṛdaṃ param |
hatastadarthe maraṇaṃ gamiṣyāmi sabāndhavaḥ

सञ्जय उवाच

200.43

एवं ब्रुवति कौन्तेये दाशार्हस्त्वरितस्ततः ।
निवार्य सैन्यं बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत्

evaṃ bruvati kaunteye dāśārhastvaritastataḥ |
nivārya sainyaṃ bāhubhyāmidaṃ vacanamabravīt

200.44

शीघ्रं न्यस्यत शस्त्राणि वाहेभ्यश्चावरोहत ।
एष योगोऽत्र विहितः प्रतिघाते महात्मनः

śīghraṃ nyasyata śastrāṇi vāhebhyaścāvarohata |
eṣa yogo'tra vihitaḥ pratighāte mahātmanaḥ

200.45

द्विपाश्वस्यन्दनेभ्यश्च क्षितिं सर्वेऽवरोहत ।
एवमेतन्न वो हन्यादस्त्रं भूमौ निरायुधान्

dvipāśvasyandanebhyaśca kṣitiṃ sarve'varohata |
evametanna vo hanyādastraṃ bhūmau nirāyudhān

200.46

यथायथा हि युध्यन्ते योधा ह्यस्त्रमिदं प्रति ।
तथातथा भवन्त्येते कौरवा बलवत्तराः

yathāyathā hi yudhyante yodhā hyastramidaṃ prati |
tathātathā bhavantyete kauravā balavattarāḥ

200.47

निक्षेप्स्यन्ति च शस्त्राणि वाहनेभ्योऽवरुह्य ये ।
येऽञ्जलिं कुर्वते वीर नमस्ति च विवाहनाः ।
तान्नैतदस्त्रं सङ्ग्रामे निहनिष्यति मानवान्

nikṣepsyanti ca śastrāṇi vāhanebhyo'varuhya ye |
ye'ñjaliṃ kurvate vīra namasti ca vivāhanāḥ |
tānnaitadastraṃ saṅgrāme nihaniṣyati mānavān

200.48

ये त्वेतत्प्रतियोत्स्यन्ति मनसाऽपीह केचन ।
निहनिष्यति तान्सर्वान्रसातलगतानपि

ye tvetatpratiyotsyanti manasā'pīha kecana |
nihaniṣyati tānsarvānrasātalagatānapi

200.49

ते वचस्तस्य तच्छ्रुत्वा वासुदेवस्य भारत ।
ईषुः सर्वे समुत्स्रष्टुं मनोभिः करणेन च

te vacastasya tacchrutvā vāsudevasya bhārata |
īṣuḥ sarve samutsraṣṭuṃ manobhiḥ karaṇena ca

200.50

तत उत्स्रष्टुकामांस्तानस्त्राण्यालक्ष्य पाण्डवः ।
भीमसेनोऽब्रवीद्राजन्निदं संहर्षयन्वचः

tata utsraṣṭukāmāṃstānastrāṇyālakṣya pāṇḍavaḥ |
bhīmaseno'bravīdrājannidaṃ saṃharṣayanvacaḥ

200.51

न कथञ्चन शस्त्राणि मोक्तव्यानीह केनचित् ।
अहमावारयिष्यामि द्रोणपुत्रास्त्रमाशुगैः

na kathañcana śastrāṇi moktavyānīha kenacit |
ahamāvārayiṣyāmi droṇaputrāstramāśugaiḥ

200.52

गदयाऽप्यनया गुर्व्या हेमविग्रहया रणे ।
कालवत्प्रहरिष्यामि द्रौणेरस्त्रं विशातयन्

gadayā'pyanayā gurvyā hemavigrahayā raṇe |
kālavatprahariṣyāmi drauṇerastraṃ viśātayan

200.53

न हि मे विक्रमे तुल्यः कश्चिदस्ति पुमानिह ।
यथैव सवितुस्तुल्यं ज्योतिरन्यन्न विद्यते

na hi me vikrame tulyaḥ kaścidasti pumāniha |
yathaiva savitustulyaṃ jyotiranyanna vidyate

200.54

पश्यतेमौ हि मे बाहू नागराजकरोपमौ ।
समर्थौ पर्वतस्यापि शैशिरस्य निपातने

paśyatemau hi me bāhū nāgarājakaropamau |
samarthau parvatasyāpi śaiśirasya nipātane

200.55

नागायुतसमप्राणो ह्यहमेको नरेष्विह ।
शक्रो यथाऽप्रतिद्वन्द्वो दिवि देवेषु विश्रुतः

nāgāyutasamaprāṇo hyahameko nareṣviha |
śakro yathā'pratidvandvo divi deveṣu viśrutaḥ

200.56

अद्य पश्यत मे वीर्यं बाह्वोः पीनांसयोर्युधि ।
ज्वलमानस्य दीप्तस्य द्रौणेरस्त्रस्य वारणे

adya paśyata me vīryaṃ bāhvoḥ pīnāṃsayoryudhi |
jvalamānasya dīptasya drauṇerastrasya vāraṇe

200.57

यदि नारायणास्त्रस्य प्रतियोद्वा न विद्यते ।
अद्यैतत्प्रतियोत्स्यामि पश्यत्सु कुरुपाण्डुपु

yadi nārāyaṇāstrasya pratiyodvā na vidyate |
adyaitatpratiyotsyāmi paśyatsu kurupāṇḍupu

200.58

अर्जुनार्जुन बीभत्सो न न्यस्यं गाण्डिवं त्वया ।
शशाङ्कस्येव ते पङ्को नैर्मल्यं पातयिष्यति

arjunārjuna bībhatso na nyasyaṃ gāṇḍivaṃ tvayā |
śaśāṅkasyeva te paṅko nairmalyaṃ pātayiṣyati

अर्जुन उवाच

200.59

भीम नारायणास्त्रे मे गोषु च ब्राह्मणेषु च ।
एतेषु गाण्डिवं न्यस्यमेतद्धि व्रतमुत्तमम्

bhīma nārāyaṇāstre me goṣu ca brāhmaṇeṣu ca |
eteṣu gāṇḍivaṃ nyasyametaddhi vratamuttamam

200.60

एवमुक्तस्ततो भीमो द्रोणपुत्रमरिन्दमम् ।
अभ्ययान्मेघघोषेण रथेनादित्यवर्चसा

evamuktastato bhīmo droṇaputramarindamam |
abhyayānmeghaghoṣeṇa rathenādityavarcasā

200.61

कम्पयन्मेदिनीं सर्वां त्रासयंश्च चमूं तव ।
शङ्खशब्दं महत्कृत्वा भुजशब्दं च पाण्डवः

kampayanmedinīṃ sarvāṃ trāsayaṃśca camūṃ tava |
śaṅkhaśabdaṃ mahatkṛtvā bhujaśabdaṃ ca pāṇḍavaḥ

200.62

तस्य शङ्खस्वनं श्रुत्वा बाहुशब्दं च तावकाः ।
समन्तात्कोष्ठकीकृत्य शरव्रातैरवाकिरन्

tasya śaṅkhasvanaṃ śrutvā bāhuśabdaṃ ca tāvakāḥ |
samantātkoṣṭhakīkṛtya śaravrātairavākiran

200.63

स एनमिषुजालेन लघुत्वाच्छीघ्रविक्रमः ।
निमेषमात्रेणासाद्य कुन्तीपुत्रोऽभ्यवाकिरत्

sa enamiṣujālena laghutvācchīghravikramaḥ |
nimeṣamātreṇāsādya kuntīputro'bhyavākirat

200.64

ततो द्रौणिः प्रहस्यैनं द्रवन्तमभिभाष्य च ।
अवाकिरत्प्रदीप्ताग्रैः शरैस्तैरभिमन्त्रितैः

tato drauṇiḥ prahasyainaṃ dravantamabhibhāṣya ca |
avākiratpradīptāgraiḥ śaraistairabhimantritaiḥ

200.65

पन्नगैरिव दीप्तास्यैर्वमद्भिर्ज्वलनं रणे ।
अवकीर्णोऽभवत्पार्थः स्फुलिङ्गैरिव काञ्चनैः

pannagairiva dīptāsyairvamadbhirjvalanaṃ raṇe |
avakīrṇo'bhavatpārthaḥ sphuliṅgairiva kāñcanaiḥ

200.66

तस्य रूपमभूद्राजन्भीमसेनस्य संयुगे ।
खद्योतैरावृतस्येव पर्वतस्य दिनक्षये

tasya rūpamabhūdrājanbhīmasenasya saṃyuge |
khadyotairāvṛtasyeva parvatasya dinakṣaye

200.67

तदस्त्रं द्रोणपुत्रस्य तस्मिन्प्रतिसमस्यति ।
अवर्धत महाराज यथाऽग्निरनिलोद्धतः

tadastraṃ droṇaputrasya tasminpratisamasyati |
avardhata mahārāja yathā'gniraniloddhataḥ

200.68

विवर्धमानमालक्ष्य तदस्त्रं भीमविक्रमम् ।
पाण्डुसैन्यमृते भीमं सुमहद्भयमाविशत्

vivardhamānamālakṣya tadastraṃ bhīmavikramam |
pāṇḍusainyamṛte bhīmaṃ sumahadbhayamāviśat

200.69

ततः शस्त्राणि ते सर्वे समुत्सृज्य महीतले ।
अवारोहन्रथेभ्यश्च हस्त्यश्वेभ्यश्च सर्वशः

tataḥ śastrāṇi te sarve samutsṛjya mahītale |
avārohanrathebhyaśca hastyaśvebhyaśca sarvaśaḥ

200.70

तेषु निक्षिप्तशस्त्रेषु वाहनेभ्यश्च्युतेषु च ।
तदस्त्रवीर्यं विपुलं भीममूर्धन्यथापतत्

teṣu nikṣiptaśastreṣu vāhanebhyaścyuteṣu ca |
tadastravīryaṃ vipulaṃ bhīmamūrdhanyathāpatat

200.71

हाहाकृतानि भूतानि पाण्डवाश्च विशेषतः ।
भीमसेनमपश्यन्त तेजसा संवृतं तथा

hāhākṛtāni bhūtāni pāṇḍavāśca viśeṣataḥ |
bhīmasenamapaśyanta tejasā saṃvṛtaṃ tathā

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)