ध्वजान्बहुविधाकारान्भ्राजमानानतिश्रिया ।
पार्थानां मामकानां च तान्ममाचक्ष्व सञ्जय
dhvajānbahuvidhākārānbhrājamānānatiśriyā |
pārthānāṃ māmakānāṃ ca tānmamācakṣva sañjaya
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥
38 श्लोक · 105 में से 203
धृतराष्ट्र ध्वजों के विषय में पूछते हैं। सञ्जय बताते हैं कि सुनहरे, रंग बिरंगे ध्वजों की पताकाएँ हवा में नाचती थीं। अर्जुन के ध्वज पर सिंह की पूँछ वाला उग्र वानर था, अश्वत्थामा के ध्वज पर बालसूर्य सा सिंहपुच्छ, और कर्ण के ध्वज पर सोने की हस्तिकक्ष्या। आचार्य कृप का ध्वज बैल था, जैसे त्रिपुरारि शिव के रथ पर। वृषसेन का ध्वज मणिजड़ा मोर था, जैसे स्कन्द का। शल्य के ध्वज पर सोने की सीता, अर्थात हल की रेखा, थी। जयद्रथ का ध्वज चाँदी का वराह, भूरिश्रवा का यज्ञ का यूप, शल का चाँदी का हाथी और दुर्योधन का घण्टियों वाला मणिमय नाग था। इन नौ के सामने अर्जुन का एक महाकपि था। सञ्जय कहते हैं कि धृतराष्ट्र के अपराध से ही राजा मारे गए।
धृतराष्ट्र उवाच
ध्वजान्बहुविधाकारान्भ्राजमानानतिश्रिया ।
पार्थानां मामकानां च तान्ममाचक्ष्व सञ्जय
dhvajānbahuvidhākārānbhrājamānānatiśriyā |
pārthānāṃ māmakānāṃ ca tānmamācakṣva sañjaya
सञ्जय उवाच
ध्वजान्बहुविधाकाराञ्शृणु तेषां महात्मनाम् ।
रूपतो वर्णतश्चैव नामतश्च निबोध मे
dhvajānbahuvidhākārāñśṛṇu teṣāṃ mahātmanām |
rūpato varṇataścaiva nāmataśca nibodha me
तेषां तु रथमुख्यानां रथेषु विविधा ध्वजाः ।
प्रत्यदृश्यन्त राजेन्द्र ज्वलिता इव पावकाः
teṣāṃ tu rathamukhyānāṃ ratheṣu vividhā dhvajāḥ |
pratyadṛśyanta rājendra jvalitā iva pāvakāḥ
काञ्चनाः काञ्चनापीडाः काञ्चनस्रगलङ्कृताः ।
काञ्चनानीव शृङ्गाणि काञ्चनस्य महागिरेः
kāñcanāḥ kāñcanāpīḍāḥ kāñcanasragalaṅkṛtāḥ |
kāñcanānīva śṛṅgāṇi kāñcanasya mahāgireḥ
अनेकवर्णा विविधा ध्वजाः परमशोभनाः ।
ते ध्वजाः संवृतास्तेषां पताकाभिः समन्ततः ।
नानावर्णविराणाभिः शुशुभुः सर्वतो वृताः
anekavarṇā vividhā dhvajāḥ paramaśobhanāḥ |
te dhvajāḥ saṃvṛtāsteṣāṃ patākābhiḥ samantataḥ |
nānāvarṇavirāṇābhiḥ śuśubhuḥ sarvato vṛtāḥ
पताकाश्च ततस्तास्तु श्वसनेन समीरिताः ।
नृत्यमाना व्यदृश्यन्त रङ्गमध्ये विलासिकाः
patākāśca tatastāstu śvasanena samīritāḥ |
nṛtyamānā vyadṛśyanta raṅgamadhye vilāsikāḥ
इन्द्रायुधसवर्णाभाः पताका भरतर्षभ ।
दोधूयमाना रथिनां शोभयन्ति महारथान्
indrāyudhasavarṇābhāḥ patākā bharatarṣabha |
dodhūyamānā rathināṃ śobhayanti mahārathān
सिंहलाङ्गूल उग्रास्यो ध्वजो वानरलक्षणः ।
धनञ्जयस्य सङ्ग्रामे प्रत्यदृश्यत भारत
siṃhalāṅgūla ugrāsyo dhvajo vānaralakṣaṇaḥ |
dhanañjayasya saṅgrāme pratyadṛśyata bhārata
स वानरध्वजो राजन्पताकाभिरलङ्कृतः ।
त्रासयामास तत्सैन्यं ध्वजो गाण्डीवधन्वनः
sa vānaradhvajo rājanpatākābhiralaṅkṛtaḥ |
trāsayāmāsa tatsainyaṃ dhvajo gāṇḍīvadhanvanaḥ
तथैव सिंहलाङ्गूलं द्रोणपुत्रस्य भारत ।
ध्वजाघ्रं समपश्याम बालसूर्यसमप्रभम्
tathaiva siṃhalāṅgūlaṃ droṇaputrasya bhārata |
dhvajāghraṃ samapaśyāma bālasūryasamaprabham
काञ्चनं पवनोद्धूतं शक्रध्वजसमप्रभम् ।
नन्दनं कौरवेन्द्राणां द्रौणेर्लक्ष्म समुच्छ्रितम्
kāñcanaṃ pavanoddhūtaṃ śakradhvajasamaprabham |
nandanaṃ kauravendrāṇāṃ drauṇerlakṣma samucchritam
हस्तिकक्ष्या पुनर्हैमी बभूवाधिरथेर्ध्वजः ।
आहवे खं महाराज ददृशे पूरयन्निव
hastikakṣyā punarhaimī babhūvādhiratherdhvajaḥ |
āhave khaṃ mahārāja dadṛśe pūrayanniva
पताकी काञ्चनः स्रग्वी ध्वजः कर्णस्य संयुगे ।
नृत्यतीव रथोपस्थे श्वसनेन समीरितः
patākī kāñcanaḥ sragvī dhvajaḥ karṇasya saṃyuge |
nṛtyatīva rathopasthe śvasanena samīritaḥ
आचार्यस्य तु पाण्डूनां ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
गोवृषो गौतमस्यासीत्कृपस्य सुपरिष्कृतः
ācāryasya tu pāṇḍūnāṃ brāhmaṇasya tapasvinaḥ |
govṛṣo gautamasyāsītkṛpasya supariṣkṛtaḥ
स तेन भ्राजते राजन्गोवृषेण महारथः ।
त्रिपुरघ्नरथो यद्वद्गोवृषेण विराजता
sa tena bhrājate rājangovṛṣeṇa mahārathaḥ |
tripuraghnaratho yadvadgovṛṣeṇa virājatā
मयूरो वृषसेनस्य काञ्चनो मणिरत्नवान् ।
व्याहरिष्यन्निवातिष्ठत्सेनाग्रमुपशोभयन्
mayūro vṛṣasenasya kāñcano maṇiratnavān |
vyāhariṣyannivātiṣṭhatsenāgramupaśobhayan
तेन तस्य रथो भाति मयूरेण महात्मनः ।
यथा स्कन्दस्य राजेन्द्र मयूरेण विराजता
tena tasya ratho bhāti mayūreṇa mahātmanaḥ |
yathā skandasya rājendra mayūreṇa virājatā
मद्रराजस्य शल्यस्य ध्वजाग्रेऽग्निशिखामिव ।
सौवर्णीं प्रतिपश्याम सीतामप्रतिमां शुभाम्
madrarājasya śalyasya dhvajāgre'gniśikhāmiva |
sauvarṇīṃ pratipaśyāma sītāmapratimāṃ śubhām
सा सीता भ्राजते तस्य रथमास्थाय मारिष ।
सर्वबीजविरूढेव यथा सीता श्रिया वृता
sā sītā bhrājate tasya rathamāsthāya māriṣa |
sarvabījavirūḍheva yathā sītā śriyā vṛtā
वराहः सिन्धुराजस्य राजतोऽभिविराजते ।
ध्वजाग्रे लोहिताङ्गाभो हेमजालपरिष्कृतः
varāhaḥ sindhurājasya rājato'bhivirājate |
dhvajāgre lohitāṅgābho hemajālapariṣkṛtaḥ
शुशुभे केतुना तेन राजतेन जयद्रथः ।
यथा देवासुरे युद्धे पुरा पूषा स्म शोभते
śuśubhe ketunā tena rājatena jayadrathaḥ |
yathā devāsure yuddhe purā pūṣā sma śobhate
सौमदत्तेः पुनर्यूपो यज्ञशीलस्य धीमतः ।
ध्वजः सूर्य इवाभाति सोमश्चात्र प्रदृश्यते
saumadatteḥ punaryūpo yajñaśīlasya dhīmataḥ |
dhvajaḥ sūrya ivābhāti somaścātra pradṛśyate
स यूपः काञ्चनो राजन्सौमदत्तेर्विराजते ।
राजसूये मखश्रेष्ठे यथा यूपः समुच्छ्रितः
sa yūpaḥ kāñcano rājansaumadattervirājate |
rājasūye makhaśreṣṭhe yathā yūpaḥ samucchritaḥ
शलस्य तु महाराज राजतो द्विरदो महान् ।
केतुः काञ्चनचित्राङ्गैर्मयूरैरुपशोभितः
śalasya tu mahārāja rājato dvirado mahān |
ketuḥ kāñcanacitrāṅgairmayūrairupaśobhitaḥ
स केतुः शोभयामास सैन्यं ते भरतर्षभ ।
यथा श्वेतो महानागो देवराजचमूं तथा
sa ketuḥ śobhayāmāsa sainyaṃ te bharatarṣabha |
yathā śveto mahānāgo devarājacamūṃ tathā
नागो मणिमयो राज्ञो ध्वजः कनकसंवृतः ।
किङ्किणीशतसंहादो भ्राजंश्चित्रो रथोत्तमे
nāgo maṇimayo rājño dhvajaḥ kanakasaṃvṛtaḥ |
kiṅkiṇīśatasaṃhādo bhrājaṃścitro rathottame
व्यभ्राजत भृशं राजन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
ध्वजेन महता सङ्ख्ये कुरूणामृषभस्तदा
vyabhrājata bhṛśaṃ rājanputrastava viśāmpate |
dhvajena mahatā saṅkhye kurūṇāmṛṣabhastadā
नवैते तव वाहिन्यामुच्छ्रिताः परमध्वजाः ।
व्यदीपयंस्ते पृतनां युगान्तादित्यसन्निभाः
navaite tava vāhinyāmucchritāḥ paramadhvajāḥ |
vyadīpayaṃste pṛtanāṃ yugāntādityasannibhāḥ
दशमस्त्वर्जुनस्यासीदेक एव महाकपिः ।
अदीप्यतार्जुनो येन हिमवानिव शम्भुना
daśamastvarjunasyāsīdeka eva mahākapiḥ |
adīpyatārjuno yena himavāniva śambhunā
ततश्चित्राणि शुभ्राणि सुमहान्ति महारथाः ।
कार्मुकाण्याददुस्तूर्णमर्जुनार्थे परन्तपाः
tataścitrāṇi śubhrāṇi sumahānti mahārathāḥ |
kārmukāṇyādadustūrṇamarjunārthe parantapāḥ
तथैव धनुरायच्छत्पार्थः शत्रुविनाशनः ।
गाण्डीवं दिव्यकर्मा तद्राजन्दुर्मन्त्रिते तव
tathaiva dhanurāyacchatpārthaḥ śatruvināśanaḥ |
gāṇḍīvaṃ divyakarmā tadrājandurmantrite tava
तवापराधाद्राजानो निहता बहुशो युधि ।
नानादिग्भ्यः समाहूताः सहयाः सरथद्विपाः
tavāparādhādrājāno nihatā bahuśo yudhi |
nānādigbhyaḥ samāhūtāḥ sahayāḥ sarathadvipāḥ
तेषामासीद्व्यातिक्षेपो गजर्तामितरेतरम् ।
दुर्योधनमुखानां च पाण्डूनामृषभस्य च
teṣāmāsīdvyātikṣepo gajartāmitaretaram |
duryodhanamukhānāṃ ca pāṇḍūnāmṛṣabhasya ca
तत्राद्भुतं परं चक्रे कौन्तेयः कृष्णसारथिः ।
यदेको बहुभिः सार्घं समागच्छदभीतवत्
tatrādbhutaṃ paraṃ cakre kaunteyaḥ kṛṣṇasārathiḥ |
yadeko bahubhiḥ sārghaṃ samāgacchadabhītavat
अशोभत महाबाहुर्गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ।
जिगीषुस्तान्नरव्याघ्रो जिघांसुश्च जयद्रथम्
aśobhata mahābāhurgāṇḍīvaṃ vikṣipandhanuḥ |
jigīṣustānnaravyāghro jighāṃsuśca jayadratham
तत्रार्जुनो नरव्याघ्रः शरैर्मुक्तैः सहस्रशः ।
अदृश्यांस्तावकान्योधान्प्रचक्रे शत्रुतापनः
tatrārjuno naravyāghraḥ śarairmuktaiḥ sahasraśaḥ |
adṛśyāṃstāvakānyodhānpracakre śatrutāpanaḥ
ततस्तेऽपि नरव्याघ्राः पार्थं सर्वे महारथाः ।
अदृश्यं समरे चक्रुः सायकौघैः समन्ततः
tataste'pi naravyāghrāḥ pārthaṃ sarve mahārathāḥ |
adṛśyaṃ samare cakruḥ sāyakaughaiḥ samantataḥ
संवृते नरसिंहैस्तु कूरूणामृषभेऽर्जुने ।
महानासीत्समुद्भूतस्तस्य सैन्यस्य निःस्वनः
saṃvṛte narasiṃhaistu kūrūṇāmṛṣabhe'rjune |
mahānāsītsamudbhūtastasya sainyasya niḥsvanaḥ
पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)