ध्वजान्बहुविधाकारान्भ्राजमानानतिश्रिया ।
पार्थानां मामकानां च तान्ममाचक्ष्व सञ्जय
dhvajānbahuvidhākārānbhrājamānānatiśriyā |
pārthānāṃ māmakānāṃ ca tānmamācakṣva sañjaya
इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे पञ्चाधिकशततमोऽध्यायः ॥
38 verses · 105 of 203
Dhritarashtra asks about the banners. Sanjaya describes them, golden and many-coloured, their pennants dancing in the wind. Arjuna's carries the fierce ape with a lion's tail. Ashvatthama's bears a lion's tail, bright as the young sun. Karna's shows an elephant's girth-rope in gold. Kripa, the teacher, flies a bull, like the car of Shiva who destroyed Tripura. Vrishasena has a jewelled peacock, like Skanda's. Shalya's carries a golden ploughshare-furrow, Sita, shining like a field of sprouting seed. Jayadratha's has a silver boar, Bhurishravas a golden sacrificial post, Shala a silver elephant with peacocks, and Duryodhana a jewelled serpent hung with bells. Against these nine stands Arjuna's single great ape. Sanjaya adds that kings died through Dhritarashtra's fault, as Arjuna alone fought them all.
धृतराष्ट्र उवाच
ध्वजान्बहुविधाकारान्भ्राजमानानतिश्रिया ।
पार्थानां मामकानां च तान्ममाचक्ष्व सञ्जय
dhvajānbahuvidhākārānbhrājamānānatiśriyā |
pārthānāṃ māmakānāṃ ca tānmamācakṣva sañjaya
सञ्जय उवाच
ध्वजान्बहुविधाकाराञ्शृणु तेषां महात्मनाम् ।
रूपतो वर्णतश्चैव नामतश्च निबोध मे
dhvajānbahuvidhākārāñśṛṇu teṣāṃ mahātmanām |
rūpato varṇataścaiva nāmataśca nibodha me
तेषां तु रथमुख्यानां रथेषु विविधा ध्वजाः ।
प्रत्यदृश्यन्त राजेन्द्र ज्वलिता इव पावकाः
teṣāṃ tu rathamukhyānāṃ ratheṣu vividhā dhvajāḥ |
pratyadṛśyanta rājendra jvalitā iva pāvakāḥ
काञ्चनाः काञ्चनापीडाः काञ्चनस्रगलङ्कृताः ।
काञ्चनानीव शृङ्गाणि काञ्चनस्य महागिरेः
kāñcanāḥ kāñcanāpīḍāḥ kāñcanasragalaṅkṛtāḥ |
kāñcanānīva śṛṅgāṇi kāñcanasya mahāgireḥ
अनेकवर्णा विविधा ध्वजाः परमशोभनाः ।
ते ध्वजाः संवृतास्तेषां पताकाभिः समन्ततः ।
नानावर्णविराणाभिः शुशुभुः सर्वतो वृताः
anekavarṇā vividhā dhvajāḥ paramaśobhanāḥ |
te dhvajāḥ saṃvṛtāsteṣāṃ patākābhiḥ samantataḥ |
nānāvarṇavirāṇābhiḥ śuśubhuḥ sarvato vṛtāḥ
पताकाश्च ततस्तास्तु श्वसनेन समीरिताः ।
नृत्यमाना व्यदृश्यन्त रङ्गमध्ये विलासिकाः
patākāśca tatastāstu śvasanena samīritāḥ |
nṛtyamānā vyadṛśyanta raṅgamadhye vilāsikāḥ
इन्द्रायुधसवर्णाभाः पताका भरतर्षभ ।
दोधूयमाना रथिनां शोभयन्ति महारथान्
indrāyudhasavarṇābhāḥ patākā bharatarṣabha |
dodhūyamānā rathināṃ śobhayanti mahārathān
सिंहलाङ्गूल उग्रास्यो ध्वजो वानरलक्षणः ।
धनञ्जयस्य सङ्ग्रामे प्रत्यदृश्यत भारत
siṃhalāṅgūla ugrāsyo dhvajo vānaralakṣaṇaḥ |
dhanañjayasya saṅgrāme pratyadṛśyata bhārata
स वानरध्वजो राजन्पताकाभिरलङ्कृतः ।
त्रासयामास तत्सैन्यं ध्वजो गाण्डीवधन्वनः
sa vānaradhvajo rājanpatākābhiralaṅkṛtaḥ |
trāsayāmāsa tatsainyaṃ dhvajo gāṇḍīvadhanvanaḥ
तथैव सिंहलाङ्गूलं द्रोणपुत्रस्य भारत ।
ध्वजाघ्रं समपश्याम बालसूर्यसमप्रभम्
tathaiva siṃhalāṅgūlaṃ droṇaputrasya bhārata |
dhvajāghraṃ samapaśyāma bālasūryasamaprabham
काञ्चनं पवनोद्धूतं शक्रध्वजसमप्रभम् ।
नन्दनं कौरवेन्द्राणां द्रौणेर्लक्ष्म समुच्छ्रितम्
kāñcanaṃ pavanoddhūtaṃ śakradhvajasamaprabham |
nandanaṃ kauravendrāṇāṃ drauṇerlakṣma samucchritam
हस्तिकक्ष्या पुनर्हैमी बभूवाधिरथेर्ध्वजः ।
आहवे खं महाराज ददृशे पूरयन्निव
hastikakṣyā punarhaimī babhūvādhiratherdhvajaḥ |
āhave khaṃ mahārāja dadṛśe pūrayanniva
पताकी काञ्चनः स्रग्वी ध्वजः कर्णस्य संयुगे ।
नृत्यतीव रथोपस्थे श्वसनेन समीरितः
patākī kāñcanaḥ sragvī dhvajaḥ karṇasya saṃyuge |
nṛtyatīva rathopasthe śvasanena samīritaḥ
आचार्यस्य तु पाण्डूनां ब्राह्मणस्य तपस्विनः ।
गोवृषो गौतमस्यासीत्कृपस्य सुपरिष्कृतः
ācāryasya tu pāṇḍūnāṃ brāhmaṇasya tapasvinaḥ |
govṛṣo gautamasyāsītkṛpasya supariṣkṛtaḥ
स तेन भ्राजते राजन्गोवृषेण महारथः ।
त्रिपुरघ्नरथो यद्वद्गोवृषेण विराजता
sa tena bhrājate rājangovṛṣeṇa mahārathaḥ |
tripuraghnaratho yadvadgovṛṣeṇa virājatā
मयूरो वृषसेनस्य काञ्चनो मणिरत्नवान् ।
व्याहरिष्यन्निवातिष्ठत्सेनाग्रमुपशोभयन्
mayūro vṛṣasenasya kāñcano maṇiratnavān |
vyāhariṣyannivātiṣṭhatsenāgramupaśobhayan
तेन तस्य रथो भाति मयूरेण महात्मनः ।
यथा स्कन्दस्य राजेन्द्र मयूरेण विराजता
tena tasya ratho bhāti mayūreṇa mahātmanaḥ |
yathā skandasya rājendra mayūreṇa virājatā
मद्रराजस्य शल्यस्य ध्वजाग्रेऽग्निशिखामिव ।
सौवर्णीं प्रतिपश्याम सीतामप्रतिमां शुभाम्
madrarājasya śalyasya dhvajāgre'gniśikhāmiva |
sauvarṇīṃ pratipaśyāma sītāmapratimāṃ śubhām
सा सीता भ्राजते तस्य रथमास्थाय मारिष ।
सर्वबीजविरूढेव यथा सीता श्रिया वृता
sā sītā bhrājate tasya rathamāsthāya māriṣa |
sarvabījavirūḍheva yathā sītā śriyā vṛtā
वराहः सिन्धुराजस्य राजतोऽभिविराजते ।
ध्वजाग्रे लोहिताङ्गाभो हेमजालपरिष्कृतः
varāhaḥ sindhurājasya rājato'bhivirājate |
dhvajāgre lohitāṅgābho hemajālapariṣkṛtaḥ
शुशुभे केतुना तेन राजतेन जयद्रथः ।
यथा देवासुरे युद्धे पुरा पूषा स्म शोभते
śuśubhe ketunā tena rājatena jayadrathaḥ |
yathā devāsure yuddhe purā pūṣā sma śobhate
सौमदत्तेः पुनर्यूपो यज्ञशीलस्य धीमतः ।
ध्वजः सूर्य इवाभाति सोमश्चात्र प्रदृश्यते
saumadatteḥ punaryūpo yajñaśīlasya dhīmataḥ |
dhvajaḥ sūrya ivābhāti somaścātra pradṛśyate
स यूपः काञ्चनो राजन्सौमदत्तेर्विराजते ।
राजसूये मखश्रेष्ठे यथा यूपः समुच्छ्रितः
sa yūpaḥ kāñcano rājansaumadattervirājate |
rājasūye makhaśreṣṭhe yathā yūpaḥ samucchritaḥ
शलस्य तु महाराज राजतो द्विरदो महान् ।
केतुः काञ्चनचित्राङ्गैर्मयूरैरुपशोभितः
śalasya tu mahārāja rājato dvirado mahān |
ketuḥ kāñcanacitrāṅgairmayūrairupaśobhitaḥ
स केतुः शोभयामास सैन्यं ते भरतर्षभ ।
यथा श्वेतो महानागो देवराजचमूं तथा
sa ketuḥ śobhayāmāsa sainyaṃ te bharatarṣabha |
yathā śveto mahānāgo devarājacamūṃ tathā
नागो मणिमयो राज्ञो ध्वजः कनकसंवृतः ।
किङ्किणीशतसंहादो भ्राजंश्चित्रो रथोत्तमे
nāgo maṇimayo rājño dhvajaḥ kanakasaṃvṛtaḥ |
kiṅkiṇīśatasaṃhādo bhrājaṃścitro rathottame
व्यभ्राजत भृशं राजन्पुत्रस्तव विशाम्पते ।
ध्वजेन महता सङ्ख्ये कुरूणामृषभस्तदा
vyabhrājata bhṛśaṃ rājanputrastava viśāmpate |
dhvajena mahatā saṅkhye kurūṇāmṛṣabhastadā
नवैते तव वाहिन्यामुच्छ्रिताः परमध्वजाः ।
व्यदीपयंस्ते पृतनां युगान्तादित्यसन्निभाः
navaite tava vāhinyāmucchritāḥ paramadhvajāḥ |
vyadīpayaṃste pṛtanāṃ yugāntādityasannibhāḥ
दशमस्त्वर्जुनस्यासीदेक एव महाकपिः ।
अदीप्यतार्जुनो येन हिमवानिव शम्भुना
daśamastvarjunasyāsīdeka eva mahākapiḥ |
adīpyatārjuno yena himavāniva śambhunā
ततश्चित्राणि शुभ्राणि सुमहान्ति महारथाः ।
कार्मुकाण्याददुस्तूर्णमर्जुनार्थे परन्तपाः
tataścitrāṇi śubhrāṇi sumahānti mahārathāḥ |
kārmukāṇyādadustūrṇamarjunārthe parantapāḥ
तथैव धनुरायच्छत्पार्थः शत्रुविनाशनः ।
गाण्डीवं दिव्यकर्मा तद्राजन्दुर्मन्त्रिते तव
tathaiva dhanurāyacchatpārthaḥ śatruvināśanaḥ |
gāṇḍīvaṃ divyakarmā tadrājandurmantrite tava
तवापराधाद्राजानो निहता बहुशो युधि ।
नानादिग्भ्यः समाहूताः सहयाः सरथद्विपाः
tavāparādhādrājāno nihatā bahuśo yudhi |
nānādigbhyaḥ samāhūtāḥ sahayāḥ sarathadvipāḥ
तेषामासीद्व्यातिक्षेपो गजर्तामितरेतरम् ।
दुर्योधनमुखानां च पाण्डूनामृषभस्य च
teṣāmāsīdvyātikṣepo gajartāmitaretaram |
duryodhanamukhānāṃ ca pāṇḍūnāmṛṣabhasya ca
तत्राद्भुतं परं चक्रे कौन्तेयः कृष्णसारथिः ।
यदेको बहुभिः सार्घं समागच्छदभीतवत्
tatrādbhutaṃ paraṃ cakre kaunteyaḥ kṛṣṇasārathiḥ |
yadeko bahubhiḥ sārghaṃ samāgacchadabhītavat
अशोभत महाबाहुर्गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ।
जिगीषुस्तान्नरव्याघ्रो जिघांसुश्च जयद्रथम्
aśobhata mahābāhurgāṇḍīvaṃ vikṣipandhanuḥ |
jigīṣustānnaravyāghro jighāṃsuśca jayadratham
तत्रार्जुनो नरव्याघ्रः शरैर्मुक्तैः सहस्रशः ।
अदृश्यांस्तावकान्योधान्प्रचक्रे शत्रुतापनः
tatrārjuno naravyāghraḥ śarairmuktaiḥ sahasraśaḥ |
adṛśyāṃstāvakānyodhānpracakre śatrutāpanaḥ
ततस्तेऽपि नरव्याघ्राः पार्थं सर्वे महारथाः ।
अदृश्यं समरे चक्रुः सायकौघैः समन्ततः
tataste'pi naravyāghrāḥ pārthaṃ sarve mahārathāḥ |
adṛśyaṃ samare cakruḥ sāyakaughaiḥ samantataḥ
संवृते नरसिंहैस्तु कूरूणामृषभेऽर्जुने ।
महानासीत्समुद्भूतस्तस्य सैन्यस्य निःस्वनः
saṃvṛte narasiṃhaistu kūrūṇāmṛṣabhe'rjune |
mahānāsītsamudbhūtastasya sainyasya niḥsvanaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)