भीष्म पर्व

अध्याय 13: सञ्जय भीष्म के गिरने का समाचार लाते हैं

इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भगवद्गीतापर्वणि त्रयोदशोऽध्यायः ॥

13 श्लोक · 13 में से 122

इस अध्याय में क्या होता है

सञ्जय भीष्म के गिरने का समाचार लाते हैं

भगवद्गीतापर्व भीष्म के युद्ध के अन्त से आरम्भ होता है। त्रिकालदर्शी सञ्जय रणभूमि से लौटकर चिन्तामग्न धृतराष्ट्र के पास आते हैं और दुःख के साथ समाचार देते हैं। शान्तनुनन्दन भीष्म, भरतवंश के पितामह, सब योद्धाओं के शिरोमणि, आज बाणों की शय्या पर पड़े हैं। जिनके बल के भरोसे दुर्योधन ने द्यूत खेला, जिन्होंने काशी में एक ही रथ से सब राजाओं को जीता, जो परशुराम से लड़े और उनसे भी नहीं मारे गए, उन्हें पाञ्चाल शिखण्डी ने गिरा दिया है। पराक्रम में इन्द्र, स्थिरता में हिमालय, गम्भीरता में सागर और सहनशीलता में पृथ्वी के समान वे दस दिन कौरव सेना की रक्षा करते रहे, दस करोड़ योद्धाओं को मारा, और अब आँधी से टूटे वृक्ष की भाँति धरती पर पड़े हैं।

वैशंपायन उवाच

13.1

अथ गावल्गणिर्विद्वान्संयुगादेत्य भारत ।
प्रत्यक्षदर्शी सर्वस्य भूतभव्यभविष्यवित्

atha gāvalgaṇirvidvānsaṃyugādetya bhārata |
pratyakṣadarśī sarvasya bhūtabhavyabhaviṣyavit

13.2

ध्यायते धृतराष्ट्राय सहसोत्पत्य दुःखितः ।
आचष्ट निहतं भीष्मं भरतानां पितामहम्

dhyāyate dhṛtarāṣṭrāya sahasotpatya duḥkhitaḥ |
ācaṣṭa nihataṃ bhīṣmaṃ bharatānāṃ pitāmaham

सञ्जय उवाच

13.3

सञ्जयोऽहं महाराज नमस्ते भरतर्षभ ।
हतो भीष्मः शान्तनवो भरतानां पितामहः

sañjayo'haṃ mahārāja namaste bharatarṣabha |
hato bhīṣmaḥ śāntanavo bharatānāṃ pitāmahaḥ

13.4

ककुदं सर्वयोधानां धाम सर्वधनुष्मताम् ।
शरतल्पगतः सोऽद्य शेते कुरुपितामहः

kakudaṃ sarvayodhānāṃ dhāma sarvadhanuṣmatām |
śaratalpagataḥ so'dya śete kurupitāmahaḥ

13.5

यस्य वीर्यं समाश्रित्य द्यूतं पुत्रस्तवाकरोत् ।
स शेते निहतो राजन्संख्ये भीष्मः शिखण्डिना

yasya vīryaṃ samāśritya dyūtaṃ putrastavākarot |
sa śete nihato rājansaṃkhye bhīṣmaḥ śikhaṇḍinā

13.6

यः सर्वान्पृथिवीपालान्समवेतान्महामृधे ।
जिगायैकरथेनैव काशिपुर्यां महारथः

yaḥ sarvānpṛthivīpālānsamavetānmahāmṛdhe |
jigāyaikarathenaiva kāśipuryāṃ mahārathaḥ

13.7

जामदग्न्यं रणे रामं योऽयुध्यदपसंभ्रमः ।
न हतो जामदग्न्येन स हतोऽद्य शिखण्डिना

jāmadagnyaṃ raṇe rāmaṃ yo'yudhyadapasaṃbhramaḥ |
na hato jāmadagnyena sa hato'dya śikhaṇḍinā

13.8

महेन्द्रसदृशः शौर्ये स्थैर्ये च हिमवानिव ।
समुद्र इव गाम्भीर्यो सहिष्णुत्वे धरासमः

mahendrasadṛśaḥ śaurye sthairye ca himavāniva |
samudra iva gāmbhīryo sahiṣṇutve dharāsamaḥ

13.9

शरदंष्ट्रो धनुर्वक्रः खङ्गिजिह्वो दुरासदः ।
नरसिंहः पिता तेऽद्य पाञ्चाल्येन निपातितः

śaradaṃṣṭro dhanurvakraḥ khaṅgijihvo durāsadaḥ |
narasiṃhaḥ pitā te'dya pāñcālyena nipātitaḥ

13.10

पाण्डवानां महासैन्यं यं दृष्ट्वोद्यतमाहवे ।
प्रावेपत भयोद्विग्नं सिंह दृष्ट्वेव गोगणः

pāṇḍavānāṃ mahāsainyaṃ yaṃ dṛṣṭvodyatamāhave |
prāvepata bhayodvignaṃ siṃha dṛṣṭveva gogaṇaḥ

13.11

परिरक्ष्य स सेनां ते दशरात्रमनीकहा ।
जगामास्तमिवादित्यः कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

parirakṣya sa senāṃ te daśarātramanīkahā |
jagāmāstamivādityaḥ kṛtvā karma suduṣkaram

13.12

यः स शक्र इवाक्षोभ्यो वर्षन्बाणान्सहस्रशः ।
जघान युधि योधानामर्बुदं दशभिर्दिनैः

yaḥ sa śakra ivākṣobhyo varṣanbāṇānsahasraśaḥ |
jaghāna yudhi yodhānāmarbudaṃ daśabhirdinaiḥ

13.13

स शेते निहतो भूमौ वातभग्न इव द्रुमः ।
तव दुर्मन्त्रिते राजन्यथा नार्हः स भारत

sa śete nihato bhūmau vātabhagna iva drumaḥ |
tava durmantrite rājanyathā nārhaḥ sa bhārata

पाठ का स्रोत: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)